"Στην ίδρυση πολιτικού κόμματος προχωρούν οι Ολλανδοί ...παιδεραστές, διεκδικώντας, μεταξύ άλλων, τη μείωση του ορίου ηλικίας για σεξουαλικές σχέσεις από τα 16, που είναι σήμερα, στα 12 χρόνια"
Νομίζω θα πρέπει να εστιάσουμε στο τι μας ενδιαφέρει εδώ...
Οι παιδεραστές ενδιαφέρονται για την ποινική δίωξη κυρίως! Δε νομίζω να νομίζετε ότι τους ενδιαφέρουν τα δικαιώματα των 12χρονων?...
Το αίτημα είδικά επειδή προέρχετε από παιδεραστές, είναι το λιγότερο
εξωφρενικό!
Παιδεραστής επίσης είναι κι αυτός που αναστατώνεται σεξουαλικά και με ένα 5χρονο!!!...
Τώρα αν ένας 12χρονος έχει διάθεση να υποστηρίξει το δικαίωμά του στο σεξ, αυτό είναι άλλο καπέλο και τότε θα πρέπει να σκεφτούμε πόσο σοβαρά μπορούμε ως κοινωνία να αντιμετώπίσουμε οποιοδήποτε αίτημα ένός 12χρονου! Μπορούμε να δεχτούμε ότι είναι αρκετά ώριμος για να έχει αιτήματα? ...Το ελπίζω!
Το ζήτημα δεν είναι μόνο ηθικό. Εϊναι και θέμα σωματικής ανάπτυξης. Ο άνθρωπος από τη στιγμή της γέννησής του αναπτύσεται μέχρι την ενηλικίωση.
Η εφηβεία είναι η μεταβατική ηλικία που ορίζεται ως η περίοδος της ζωής ενός ανθρώπου που από παιδί γίνεται σταδιακά ενήλικος. Τονίζω το σταδιακά!
Κανείς δεν ξυπνά μια μέρα, ούτε όριμος, ούτε ενήλικος.
Στα αγγλικά υπάρχουν δύο λέξεις που στα ελληνικά μεταφράζονται και οι δύο ως εφηβεία. Adolescence και puberty. adolescence είναι όμως η ψυχοκοινωνική ορίμανση ενώ puberty είναι η σωματική ανάπτυξη.
Αυτά τα δύο μαζί αποτελούν το πιο ευαίσθητο και περίπλοκο στάδιο της ζωής ενός ατόμου και φυσικά έχουν και τα δύο το ρόλο τους.
Το μεγάλο πρόβλημα τώρα είναι πως δεν μπορούμε να ορίσουμε ακριβώς που ξεκινά και που τελειώνει η εφηβεία. Και μάλλον έχει μεγάλη σημασία και το περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνει ένας άνθρωπος.
Προσωπικά είχα λανθάνουσες σεξουαλικές ορμές από τα 5 μου. Θυμάμαι πως μου άρεσε σε εκείνη την ηλικία να κάθομαι ανάμεσα στα κάγκελα του κρεβατιού μου (ναι άργησαν να μου αγοράσουν μεγαλίστικο κρεβάτι...) και να σφίγγομαι επάνω τους. Φυσικά δεν ήξερα τι είναι αυτό που μου αρέσει τότε. Τώρα συνειδητοποιώ τι ακριβώς έκανα τότε...
Στα 12 ήξερα τι είναι το σεξ αλλά δεν με ενδιέφερε η πράξη αυτή καθεαυτή. Με το αγόρι που μου άρεσε στη γειτονιά, τα φιλιά και τα χάδια ήταν υπέραρκετά. Ήταν στην ουσία ένα νέο παιχνίδι τότε, χωρίς άλλες προεκτάσεις.
Πρώτη φορά έκανα έρωτα στα 16 μου. Ήμουν τυχερή, ήταν υπέροχα! Αλλά ήμουν τυχερή γιατί απλά ο παρτενέρ μου έτυχε να είναι τρυφερός και να ξέρει πως να μου συμπεριφερθει. Το αν τον είχα επιλέξει συνειδητά, αυτό είναι πολύ μεγάλο ζήτημα. Το μόνο που ήξερα (θυμάμαι έστω) ήταν πως τον λάτρευα σαν θεό μου. Όλα έγιναν πολύ φυσικά κάτω από το φεγγάρι σε μια παραλία, καλοκαιράκι...Αλλά αν με ρωτήσετε θεωρώ απλά πως ήμουν
ΤΥΧΕΡΗ!
(Μετά από κάποιες σχέσεις που ακολούθησαν και αφού χαθήκαμε για μερικά χρόνια είχα την τύχη να τον ξανασυναντήσω όταν πλέον ήμουν 19-20 να ζήσω και να συζήσω μαζί του και τελικά να τον παντρευτώ.

)
Το πότε κατάλαβα πραγματικά τι στο καλό είναι το σεξ και πως μπορώ να το απολαμβάνω βαθύτερα όμως είναι άλλη ιστορία!!!
Τώρα -όπως ξέρετε-έχω μια κόρη 10 ετών. Είναι σε όλα της παιδί. Έχει τις κούκλες της, τα παιχνίδια της τα φιλαράκια της αλλά δεν υπάρχει τίποτα το -φανερά-σεξουαλικό στη συμπεριφορά της.
Ξέρει για το σεξ. Πως γίνεται και γιατί. Αλλά αν θα είναι σε θέση να πάρει μέρος σε μια σεξουαλική συνεύρεση στα 12 της...πολύ αμφιβάλλω... Βέβαια πολλά αλλάζουν από μέρα σε μέρα γιατί, μπαίνει σιγά-σιγά στην εφηβεία. Τώρα αρχιζει να διαμορφώνεται το στήθος της. Περίοδο δεν έχει ακόμα αν και κάποιες (μια ή δύο) συμμαθήτριές της έχουν.
Πιστεύω πως στα 12 δεν θα την ενδιαφέρει η πράξη. Μπορεί να κάνω λάθος.
Εϊμαι σχεδόν σίγουρη πάντως πως στα 12 δεν θα μπορεί να το απολαύσει όπως του αξίζει. Ούτε
πρακτικά (που να κάνουν έρωτα δύο 12χρονοι χωρίς να τους πάρουν χαμπάρι...μέγα άγχος!), ούτε
συναισθηματικά (αν δεν γνωρίσεις σε βάθος τον εαυτό σου πως να μάθεις να αφήνεσαι και να ερωτεύεσαι?), ούτε
σωματικά (θα ναι έτοιμο το σώμα της?).
Θεωρώ πως μόνο τραυματική μπορεί να είναι αυτή η εμπειρία σε αυτήν την ηλικία. Δεν υπάρχει ούτε το know-how ούτε η συναισθηματική ωριμότητα.
Όσο για τον 40χρονο με την 14χρονη ένα μόνο θα πω: Σκεφτείτε πόσο θα πληγωθεί η μικρή κοπέλα όταν ο 40χρονος εύλογα θα την αφήσει.
Όσο μεγαλώνεις μπορείς να αντιμετωπίσεις καλύτερα και την απογοήτευση και το χωρισμό. Εδώ είμαστε ενήλικες και πληγωνόμαστε! Όχι να είσαι στη σημαντικότερη μετάβαση της ζωής σου!! Δεν είναι μόνο η πράξη στεγνά ρε παιδιά. Εϊναι
ΚΑΙ τα παρελκόμενά της!!!Γιατί πέρα από την πράξη είναι και η επικοινωνία!
Αυτά για την ώρα. (Είμαι ακόμα στη δουλειά!)