Πες ότι γίνεται να το "δούμε" το ηλεκτρόνιο τότε δεν θα έχει καταρριφθεί?
Μπορουμε να δουμε το ηλεκτρονιο. Αρκει να προσδιορισεις καλα τι εννοεις "δουμε".
Κοιτα τι γινεται, για να καταλαβεις λιγακι την αρχη της απροσδιοριστιας, δεν θα σου πω τον μαθηματικο φορμαλισμο και την απορεια του απο τους απειροπινακες της μητρομηχανικης προσεγγισης του heisenberg αλλα ενα πιο πρακτικο παραδειγμα.
Φαντασου οτι εισαι μεσα σε ενα δωματιο απολυτος σκοτεινο, φορας ακουστικα οποτε δεν ακους τιποτα. Το μονο αισθητηριο οργανο που εχεις ειναι η αφη σου.
Μεσα στο δωματιο πεταει καποιος μια μπαλα που κατρακυλαει στο εδαφος. Και εσυ θελεις πειραματικα να υπολογισεις την θεση και την ταχυτητα της μπαλας μια χρονικη στιγμη t.
Πως θα το κανεις αυτο? Εφοσον το μοναδικο αισθητιριο που εχεις ειναι η αφη σου θα πρεπει να πιασεις τη μπαλα τη χρονικη στιγμη t και να μετρησεις την αποσταση της απο τον τοιχο ξερω γω, η απο οποιο σημειο θελεις.
ΟΜΩΣ αν το κανεις αυτο, δεν μπορεις να μαθεις την ταχυτητα της μπαλας, αυτο γιατι για να μαθεις την ταχυτητα πρεπει να την μετρησεις σε δυο διαφορετικα σημεια, αλλα εσυ για να μετρησεις την αποσταση της μπαλας απο τον τοιχο αναγκαστικες να την σταματησεις για να την αισθανθεις με το χερι σου.
Θα μπορουσες βεβαια να μην την σταματησεις ισα ισα να την αφησεις να χαιδεψει το χερι σου σε ενα σημειο και μετα σε ενα αλλο σημειο να δεις ποσο γρηγορα πηγε απο το ενα στο αλλο και να δεις την ταχυτητα.
Αλλα τοτε δεν θα ξερεις την ΘΕΣΗ.
Πως μεταφερεται η αναλογια αυτη στα ηλεκτρονια?
Το ηλεκτρονιο πως μπορεις να το δεις? Θα πρεπει να πεσει επανω του ενα φωτονιο, να ανακλαστει και να φτασει στο ματι σου η στο οργανο που χρησημοποιεις.
Πως μπορει ενα ηλεκτρονιο να δει ενα αλλο ηλεκτρονιο? Με τον ιδιο τροπο, το ενα ηλεκτρονιο θα εκπεμψει ενα φωτονιο που θα παει στο αλλο ηλεκτρονιο.
Το προβλημα ειναι οτι το ΜΕΓΕΘΟΣ που εχει το φωτονιο ειναι ΣΥΓΚΡΗΣΙΜΟ με το μεγεθος που εχει το ηλεκτρονιο, συνεπως το να πεσει ενα φωτονιο πανω στο ηλεκτρονιο θα διαταραξει παρα πολυ η την θεση η την ταχυτητα του.
Ακομα πιο γενικα, ΟΛΑ τα υποατομικα σωματηδια (ακομα και ολα τα ατομα και οι περισοτερες χημικες ενωσεις) εχουν παρομοια μεγεθη, οποτε πολυ απλα δεν υπαρχει απολυτως κανενας τροπος το ενα σωματηδιο να δει με απολυτη ακριβια το αλλο.
Ακομα σε επιπεδο χορδων αν θεωρησουμε οτι εχει καποια βαση η θεωρια των χορδων ισχυει αυτο.