Σαφώς το πρώτο. Θα ένιωθα αρκετά άβολα να ξεχωρίζω με τη χλιδάτη ζωή μου, ενώ συμπολίτες μου θα πάλευαν για τα προς το ζειν.
Πέραν αυτού, δεν είναι μόνο τα υλικά αγαθά και η τροφή του σώματος, είναι και η ανάγκη τροφής του πνεύματος σε όλες της τις εκφάνσεις, την οποία θα είχα περισσότερες πιθανότητες να ικανοποιήσω σε μια ανεπτυγμένη χώρα, απ'ό,τι σε μια
"αναπτυσσόμενη" η οποία πρώτο και κύριο μέλημά της έχει (φυσικό και αναμενόμενο) το βιοποριστικό.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.