χορός; σε ελληνικό σχολείο; ναι,ίσως...εφάμιλλο και της μουσικής που κάναμε. Γιατί όταν στο εξωτερικό μιλάμε για μάθημα μουσικής αναφερόμαστε σε κατι τέτοιο:
Στην Ελλάδα θεωρούμε μάθημα μουσικής να μας δίνουν μια φωτοτυπία με τους στίχους ενός τραγουδιού του Χατζιδάκι ή του Θεοδωράκη (ανάλογα συχνα με τα πολιτικά φρονήματα του καθηγητη) και να το ακούμε από ένα αρχαίο κασετόφωνο,και αυτό τις μέρες που ΓΙΝΕΤΑΙ μαθημα μουσικής. Γιατί μια φορα την εβδομαδα ειναι το μαθημα,πότε εκδρομές,πότε απεργίες,πότε καταλήψεις,πότε βαριεται ο εξυπνάκιας της τάξης....
Σε ανάλογες συνθήκες λοιπόν, το μόνο μάθημα χορού που θα μπορούσε να υπάρξει σε ελληνικό δημόσιο σχολείο θα ήταν ένα από αυτά τα μελαγχολικά,βροχερά πρωινά που η τάξη δεν μπορεί να κάνει γυμναστική στο προαύλιο και το σχολείο είναι αρκετά τυχερό ώστε να διαθέτει γυμναστήριο και έναν καθηγητή που να γνωρίζει τα βασικά βήματα του καλαματιανού και του μπαλου!