Φρικη

Δε θα ξεχασω την πρωτη φορα που αναγκαστηκα να αλλαξω μονη μου λαστιχα ουτε τη λαμπα που πηγα να βγαλω χωρις να χω κλεισει τον γενικο, πεταχτηκα αστραπιαια

επισης να ξεβουλωνω κατι τρυπες με ενα πραμα (δε θυμαμαι, εχει ονομα) και διαφορα αλλα.
Ναι, ναι, τα καταφερνω και νιωθω πολυ περηφανη, τα κανω ολα και συμφερω αμα λαχει

Μπορει να παλευω ωρα, αλλα κλεινω την υποθεση, πολυ πεισμα.
Μαρεσουν τα μαστορεματα, ενταξει θα ηθελα και ο φιλος μου να ξερει παραπανω απο μενα, αλλα αμα δεν ξερει δε θα τον κρεμασω κιολας, θα του μαθω.

Προτιμω να με μαθαινει ομως, οκευ κλασσικη γυναικα, αλλα αυτο δε σημαινει τιποτα. Ολα αυτα αλλαζουν , διορθωνονται, μαθαινονται. Μακαρι να ηταν μονο αυτα τα κριτηρια τα δικα μου