Μετά τον θάνατο, τι;

camil

Εκκολαπτόμενο μέλος

Η camil αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 298 μηνύματα.
Υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα ό,τι συμπίπτει σε θρησκείες και μυθολογίες να ισχύει για τη μετά θάνατον ζωή.
Για μένα η ζωή στη γη είναι μόνο μια φάση. Από μικρή είχα αυτή την ιδέα ότι υπάρχουμε πριν γεννηθούμε που αργότερα είδα ότι ασπάζονται διάφορες θρησκείες. Ίσως να πρόκειται βέβαια για κοινή φαντασία.
 

Εριφύλη

Πολύ δραστήριο μέλος

Η Εριφύλη αυτή τη στιγμή είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Ηθοποιός και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 1,838 μηνύματα.

Ion.

Περιβόητο μέλος

Η Ion. αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 6,427 μηνύματα.
Γιατί συγκρίνεις τον εαυτό σου με έναν δολοφόνο?
Ακόμα και ο φόνος δεν είναι κάτι που καθιστά αυτόματα έναν άνθρωπο κακό .
Πχ άτομα που έχουν σκοτώσει τους βιαστές/δολοφόνους των παιδιών/γονέων τους .
 

dum dum boy

Πολύ δραστήριο μέλος

Ο Θανάσης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Έχει γράψει 1,854 μηνύματα.
Όλοι, καλοί κακοί μαζί? Όχι δεν το δέχομαι... Τουλάχιστον αν υπάρχει άλλη ζωή, θέλω να υπάρχει παράδεισος και κόλαση

Δεν έχει θέμα πολυκοσμίας και συνωστισμού , εφ όσον λέμε "Παράλληλοι κόσμοι", τουτέστιν είναι πολλοί.
Βάλε κι ότι θα είναι μόνο ψυχές , που ζυγίζουν (μόλις) 21 γραμμάρια, μια χαρά χωράνε όλοι οι καλοί.

Οι κακοί στην Κόλαση, να βράζουν μέσα στα καζάνια με τα διαβόλια γύρω τους να αλυχτάνε..

Όλα καλά, όλα τακτοποιημένα. :D

Εδώ είναι ο παράδεισος κι η κόλαση εδώ
Είν' η ζωή μια φυλακή και γύρω γύρω τοίχοι
Είναι του πόνου η μουσική της μοναξιάς οι στίχοι..

:(
 

Μάξιμος

Διάσημο μέλος

Ο Μάξιμος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Επαγγέλεται Σκηνοθέτης. Έχει γράψει 3,744 μηνύματα.
Δεν έχω κάτι να πω. Δεν πιστεύω, οπότε όλα αυτά για εμένα δεν έχουν καμία απολύτως σημασία.
Κανείς δεν σε ρώτησε αν πιστεύεις, ούτε θα σου πει πίστεψε. Αυτό είναι βασική αρχή. Εξ άλλου, πιστεύω σημαίνει βασικές πνευματικές διεργασίες, τις οποίες αγνοούμε ως την στιγμή που τις αντιλαμβανόμαστε.
Πριν απο αυτό όμως, υπάρχει και το άδειασμα στον σκληρό μας δίσκο.
Και αυτό γίνεται μόνο όταν βρεθούμε σε μία αφύσικη κατάσταση, είτε υγείας, είτε ξαφνικού κινδύνου, οπότε εκεί είναι φανερό οτι δεν υπάρχει κανείς για εμάς. Δηλαδή, δεν έχουμε plan b, ούτε c, ούτε d. κ.λ.π.
Εκεί κάπου κοντά στην απώλεια, βγαίνει μία δυνατή φωνή (έστω και σιωπηλή-νοερή).
Κάλεσμα σε βοήθεια, σε αυτόν που μας έχει προγραμματίσει όπως λες ποιο κάτω.
Αυτό την φωνή, την έχουν ανακαλύψει πριν απο εμάς, ακόμα και Α-θεοι.
Διάβασε την ζωή του Ντοστογιέφσκι, ο οποίος είναι κάποιος που δεν χρειαζόμαστε να τον αξιολογήσουμε, όπως κάνουμε εδώ αμφιβάλλοντας για όσα διαβάζουμε, αντί να αναρωτηθούμε για όσα είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε.
Όσο για το «μην βλέπεις τον θάνατο και θα πάψεις να φοβάσαι», είμαστε προγραμματισμένοι με τέτοιο τρόπο ώστε να επιβιώνουμε.
Καλά τα λες εδώ...
Δεν είναι κάτι που απλά μπορείς να αλλάξεις. Και ξέρω ότι υπάρχουν άνθρωποι που ενδεχομένως δεν τρέμουν στην σκέψη αυτού γιατί ξέρουν ότι θα έρθει, όμως σε μια κατάσταση που η ζωή τους βρίσκεται σε κίνδυνο, το σώμα τους θα αντιδράσει ανάλογα για να τους προστατεύσει.

Ή θα παλέψεις ή θα τρέξεις να σωθείς, δεν θα κάτσεις με σταυρωμένα χέρια. Αυτό ήθελα να τονίσω.
Κάποια στιγμή, ένας φίλος μου κυνηγός, μας είπε όταν τον ρωτήσαμε τι θα έκανε απέναντι σε μία αρκούδα αν του επιτεθεί, πως θα πάλευε μαζί της.
Διακόσια με τριακόσια κιλά καλογυμνασμένους μυς, γιατι ανεβοκατεβαίνει τα βουνά και μπορεί άνθρωπος να ελπίζει οτι θα παλέψει. Απίστευτο το βλέπω αυτό.
Αλλά και τα 60 χιλιόμετρα την ώρα που τρέχει σε ανήφορο η αρκούδα, δείχνουν πως δεν μπορείς ούτε και να τρέξεις.
Οσο για τα σταυρωμένα χέρια, μη σου φανεί παράξενο πως κάποιες φορές είναι αποτελεσματικότερα.
Χιλιάδες κόσμος έβλεπε τα λιοντάρια να γίνονται αρνάκια στο Κολοσσαίο εκείνη την εποχή.

Οσο για τον θάνατο, ποιος δεν προβληματίζεται με ενδεχόμενο την απώλεια του; σκεπτόμενος κανείς.
Ομως, σκεφτόμαστε τον θάνατο μόνο όταν υπάρχουν στοιχεία που μας απειλούν.
Δηλαδή, ζούμε ελεύθεροι απο τις επιπτώσεις τέτοιων σκέψεων. Αυτό θέλω να πω όταν λέω μη σκέφτεσαι τον θάνατο.
Είναι απίστευτο πόσο μακρυά απο την πραγματικότητα οδηγεί η σκέψη τον άνθρωπο.
 

Πουπουλίνα

Επιφανές μέλος

Η Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Ζωγράφος και μας γράφει απο Κόρινθος (Κόρινθος). Έχει γράψει 25,801 μηνύματα.
Το σύνταγμα λέει ότι: ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας. Από ότι κατάλαβα σημαίνει ότι οι πολίτες έχουν ως πρωταρχική υποχρέωση να σέβονται και να προστατεύουν την αξία του ανθρώπου.
Το συνταγμα λεει και αυτο εδω.

MEPOΣ ΔEYTEPO - Aτομικά και κοινωνικά δικαιώματα​

'Αρθρο 13: (Θρησκευτική Ελευθερία)​

1. Η ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης είναι απαραβίαστη. Η απόλαυση των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων δεν εξαρτάται από τις θρησκευτικές πεποιθήσεις καθενός.
2. Kάθε γνωστή θρησκεία είναι ελεύθερη και τα σχετικά με τη λατρεία της τελούνται ανεμπόδιστα υπό την προστασία των νόμων. H άσκηση της λατρείας δεν επιτρέπεται να προσβάλλει τη δημόσια τάξη ή τα χρηστά ήθη. O προσηλυτισμός απαγορεύεται.
3. Oι λειτουργοί όλων των γνωστών θρησκειών υπόκεινται στην ίδια εποπτεία της Πολιτείας και στις ίδιες υποχρεώσεις απέναντί της, όπως και οι λειτουργοί της επικρατούσας θρησκείας.
4. Kανένας δεν μπορεί, εξαιτίας των θρησκευτικών του πεποιθήσεων, να απαλλαγεί από την εκπλήρωση των υποχρεώσεων προς το Kράτος ή να αρνηθεί να συμμορφωθεί προς τους νόμους.
5. Kανένας όρκος δεν επιβάλλεται χωρίς νόμο, που ορίζει και τον τύπο του.


ΑΥΤΑ ΛΕΕΙ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ και αυτο ονομαζεται ανεξιθρησκεια.

Επικαλεισαι συνεχως τον Χριστο στον οποιο λες οτι πιστευεις,αλλα οπως ειναι συνηθες φαινομενο..ΜΟΝΟ ΣΤΑ ΛΟΓΙΑ ΕΙΣΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ.
Κοιτα τι λεει ο Χριστος.

Μη κρίνετε, ίνα μη κριθήτε...

«Μη κρίνετε, ίνα μη κριθήτε· εν ω γαρ κρίματι κρίνετε κριθήσεσθε, και εν ω μέτρω μετρείτε μετρηθήσεται υμίν. τι δε βλέπεις το κάρφος το εν τω οφθαλμώ του αδελφού σου, την δε εν τω σω οφθαλμώ δοκόν ου κατανοείς; ή πως ερείς τω αδελφώ σου, άφες εκβάλω το κάρφος από του οφθαλμού σου, και ιδού η δοκός εν τω οφθαλμώ σου; υποκριτά, έκβαλε πρώτον την δοκόν εκ του οφθαλμού σου, και τότε διαβλέψεις εκβαλείν το κάρφος εκ του οφθαλμού του αδελφού σου.» (Μτ. 7, 1-5).


Μεγάλη και φοβερή είναι αυτή η εντολή του Χριστού. Όλοι μας, αρχίζοντας από μένα, συνεχώς κρίνουμε και κατακρίνουμε ο ένας τον άλλον και γι' αυτό θα δώσουμε λόγο στη Φοβερά Κρίση του Κυρίου και Θεού μας Ιησού Χριστού. Θα μας κρίνει Αυτός διότι και εμείς κρίνουμε τους άλλους, ψάχνουμε να βρούμε στον πλησίον μας το παραμικρό σφάλμα ενώ τις δικές μας αμαρτίες δεν τις βλέπουμε και ούτε θέλουμε να τις σκεφτόμαστε.


Ο άγιος απόστολος Παύλος στην Προς Ρωμαίους επιστολή του λέει το εξής: «Διό αναπολόγητος ει, ω άνθρωπε πας ο κρίνων· εν ω γαρ κρίνεις τον έτερον, σεαυτόν κατακρίνεις· τα γαρ αυτά πράσσεις ο κρίνων, οίδαμεν δε ότι το κρίμα του Θεού εστί κατά αλήθειαν επί τους τα τοιαύτα πράσσοντας. Λογίζη δε τούτο, ω άνθρωπε ο κρίνων τους τα τοιαύτα πράσσοντας και ποιών αυτά, ότι συ εκφεύξη το κρίμα του Θεού;» (Ρωμ. 2, 1-3).


Μεγάλη αλήθεια βρίσκεται σ' αυτά τα λόγια του αποστόλου Παύλου. Δεν προσέχουμε τα δικά μας ελαττώματα και τις αμαρτίες, ενώ στους άλλους βρίσκουμε πολλά σφάλματα. Ψάχνουμε να τα βρούμε και όταν τα βρίσκουμε, πάμε και τα διαλαλούμε σε όλον τον κόσμο. Έγινε πλέον κακή συνήθεια, μόλις μαθαίνουμε κάτι για τον πλησίον μας, να πηγαίνουμε και να το διαλαλούμε παντού. Ή γλώσσα μας καίει και σπεύδουμε να πούμε στους άλλους αυτό πού είδαμε και ακούσαμε.


Ξεχνάμε ότι αν εμείς κρίνουμε τους άλλους θα μάς κρίνει και εμάς ο Θεός. Ξεχνάμε ότι δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να κρίνουμε τον πλησίον διότι αυτό δεν είναι δική μας υπόθεση αλλά του Θεού, ο οποίος είναι Υπέρτατος Κριτής, ο οποίος μόνος γνωρίζει την καρδιά του ανθρώπου και μπορεί να αποδώσει δικαία κρίση. Εμείς όμως κατακρίνουμε τον πλησίον και πολλές φορές με πολύ βαριά λόγια. Δεν σκεφτόμαστε ότι ο αδελφός μας μπορεί να μετανόησε ήδη και να του αφέθηκε η αμαρτία του, επειδή μετανόησε βαθιά.


«Ώστε μη προ καιρού τι κρίνετε, έως αν έλθη ο Κύριος, ος και φωτίσει τα κρυπτά του σκότους και φανερώσει τας βουλάς των καρδιών, και τότε ο έπαινος γενήσεται εκάστω από του Θεού.» (Α' Κορ. 4, 5). Εμείς, όμως, πάντοτε βιαζόμαστε να κρίνουμε τους άλλους και δεν περιμένουμε την κρίση του Χριστού. Είμαστε κριτές του πλησίον και όχι του εαυτού μας.[..]

Χριστιανικοτατη πηγουλα ετσι;
Παμε παρακατω.
Το ακομα χειροτερο ειναι αυτο,απο χριστιανικοτατη πηγουλα παλι.

Ο φαρισαϊσμός είναι μία ψυχική πάθηση, που πρέπει να μας προκαλεί φρίκη​

. Ο κενόδοξος φαρισαίος φαντάζεται, ότι ευχαριστεί τον Θεό. «Ο Θεός, ευχαριστώ σοι, λέγει, ότι ουκ ειμί ώσπερ οι λοιποί των ανθρώπων: άρπαγες, άδικοι, μοιχοί». Απαριθμεί τα γνωστά αμαρτήματα, τα ορατά με το μάτι. Για τα εσωτερικά αμαρτήματα: υπερηφάνεια, πονηρία, μίσος, φθόνο, υποκρισία, ούτε λέξη! Όμως αυτά είναι χειρότερα. Αυτά σκοτώνουν και νεκρώνουν την ψυχή. Και την κάνουν ανίκανη για μετάνοια. Αυτά σβήνουν την αγάπη προς τον πλησίον. Αυτά γεννούν το σκανδαλισμό, που γεμίζει την ψυχή παγεράδα, εγωισμό και μίσος.[...]

Αυτα δεν τα λεω εγω.
 

ai man

Εκκολαπτόμενο μέλος

Ο ai man αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Έχει γράψει 230 μηνύματα.
Νόημα της ζωής είναι να κάνουμε ότι καλύτερο μπορούμε (ότι και αν σημαίνει αυτό για κάθε άνθρωπο) στον χρόνο που μας δίνεται. Ό, τι βρίσκεται πέρα από αυτό το χρόνο δεν χρειάζεται να μας αφορά στην φάση που βρισκόμαστε γτ το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι μη ελεγξιμες υποθέσεις που σε κανένα συμπέρασμα δεν μπορούν να μας βγάλουν. Για το τι γίνεται μετά τον θάνατο κανένας δεν μπορεί να είναι σίγουρος για τίποτα ποτέ οπότε το να συζητούμε τέτοια θέματα δεν έχει πέρα από ελάχιστο νόημα
 

eukleidhs1821

Διάσημο μέλος

Ο eukleidhs1821 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Επαγγέλεται Άεργος/η και μας γράφει απο Καινούργιο (Ηράκλειο). Έχει γράψει 3,242 μηνύματα.
Νόημα της ζωής είναι να κάνουμε ότι καλύτερο μπορούμε (ότι και αν σημαίνει αυτό για κάθε άνθρωπο) στον χρόνο που μας δίνεται. Ό, τι βρίσκεται πέρα από αυτό το χρόνο δεν χρειάζεται να μας αφορά στην φάση που βρισκόμαστε γτ το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι μη ελεγξιμες υποθέσεις που σε κανένα συμπέρασμα δεν μπορούν να μας βγάλουν. Για το τι γίνεται μετά τον θάνατο κανένας δεν μπορεί να είναι σίγουρος για τίποτα ποτέ οπότε το να συζητούμε τέτοια θέματα δεν έχει πέρα από ελάχιστο νόημα
αυτο δεν ειναι απολυτα σωστο που λες.οτι χαζομαρα κανεις εν ζωη μπορει να αφορα συγγενικο σου προσωπο.παρε παραδειγμα τον τραγκα σε τι μπελαδες εχει βαλει τους δικους του.
 

ai man

Εκκολαπτόμενο μέλος

Ο ai man αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Έχει γράψει 230 μηνύματα.
αυτο δεν ειναι απολυτα σωστο που λες.οτι χαζομαρα κανεις εν ζωη μπορει να αφορα συγγενικο σου προσωπο.παρε παραδειγμα τον τραγκα σε τι μπελαδες εχει βαλει τους δικους του.
Καλά ναι δεν αναφέρομαι σε εγωιστικές και πλέονεκτικες συμπεριφορές αυτού του τύπου αυτά δεν συγκαταλέγονται στο ότι καλύτερο κατά την γνώμη μου
 

Agonistis

Νεοφερμένος

Ο Agonistis αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Έχει γράψει 15 μηνύματα.
Τι λες ρε; Αφου το λενε οι αγιοι λεμε.... :hehe:
Μην κορο'ι'δεύεις και μην υποτιμάς τους Αγίους. Οι Άγιοι του Θεού είναι οι καλύτεροι άνθρωποι. Οι πιο πρόσχαροι, οι πιο αισιόδοξοι, που κοιτούν να ξεκουράσουν τους άλλους ανθρώπους, να τους αναπαύσουν, προσεύχονται για αυτούς και αν μπορούν τους βοηθάνε.Έχουν κάνει θαύματα και κάνουν θαύματα, πχ έχουν κάνει άθεο να πιστέψει στο Θεό, έναν ομοφυλόφιλο τον βοήθησαν να γίνει ετεροφυλόφιλος και άλλα. Μπορείς να προσεύχεσαι σε αυτούς και πολλοί άνθρωποι προσεύχονται σε αυτούς ιδιαίτερα όταν έχουν κάποιο πρόβλημα σοβαρό πχ υγείας συνήθως. Είναι ισχυρή η Ορθοδοξία, δεν την κλονίζει κανένας. Δεν πρόκειται για θεωρία ή ιδέα αλλά για βίωμα και αποκάλυψη.
 

ai man

Εκκολαπτόμενο μέλος

Ο ai man αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Έχει γράψει 230 μηνύματα.
Μην κορο'ι'δεύεις και μην υποτιμάς τους Αγίους. Οι Άγιοι του Θεού είναι οι καλύτεροι άνθρωποι. Οι πιο πρόσχαροι, οι πιο αισιόδοξοι, που κοιτούν να ξεκουράσουν τους άλλους ανθρώπους, να τους αναπαύσουν, προσεύχονται για αυτούς και αν μπορούν τους βοηθάνε.Έχουν κάνει θαύματα και κάνουν θαύματα, πχ έχουν κάνει άθεο να πιστέψει στο Θεό, έναν ομοφυλόφιλο τον βοήθησαν να γίνει ετεροφυλόφιλος και άλλα. Μπορείς να προσεύχεσαι σε αυτούς και πολλοί άνθρωποι προσεύχονται σε αυτούς ιδιαίτερα όταν έχουν κάποιο πρόβλημα σοβαρό πχ υγείας συνήθως. Είναι ισχυρή η Ορθοδοξία, δεν την κλονίζει κανένας. Δεν πρόκειται για θεωρία ή ιδέα αλλά για βίωμα και αποκάλυψη.
Για αυτό λέω να μην πιάνουμε συζήτηση για τέτοιο θέματα τώρα θα έρθει από κάτω ένας σκεπτικιστής να πει ότι πχ κάνεις λάθος ( δεν λέω ότι κάνεις αλλα ένας υπερβολικά σκεπτικιστής ίσως το έλεγε). Το τι πιστεύει ο κάθε άνθρωπος είναι προσωπική υπόθεση του καθενός και εμείς δεν έχουμε κανέναν λόγο να προσπαθήσουμε να τον πείσουμε για οποιαδήποτε άποψη. Τέτοιου περιεχομένου συζητήσεις μπορούν να μας οδηγήσουν σε έντονο τσακωμό, ακριβώς επειδή υπάρχουν πολλές απόψεις οι οποίες έχουν όλες τους την ίδια αβεβαιότητα οπότε σε τέτοια θέματα για τίποτα δεν μπορούμε να είμαστε ποτέ σίγουροι. Οπότε θεωρώ την συζήτηση κάπως ανούσια.
 

asdfqwerty

Πολύ δραστήριο μέλος

Ο asdfqwerty αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Έχει γράψει 1,185 μηνύματα.
Μην κορο'ι'δεύεις και μην υποτιμάς τους Αγίους. Οι Άγιοι του Θεού είναι οι καλύτεροι άνθρωποι. Οι πιο πρόσχαροι, οι πιο αισιόδοξοι, που κοιτούν να ξεκουράσουν τους άλλους ανθρώπους, να τους αναπαύσουν, προσεύχονται για αυτούς και αν μπορούν τους βοηθάνε.Έχουν κάνει θαύματα και κάνουν θαύματα, πχ έχουν κάνει άθεο να πιστέψει στο Θεό, έναν ομοφυλόφιλο τον βοήθησαν να γίνει ετεροφυλόφιλος και άλλα. Μπορείς να προσεύχεσαι σε αυτούς και πολλοί άνθρωποι προσεύχονται σε αυτούς ιδιαίτερα όταν έχουν κάποιο πρόβλημα σοβαρό πχ υγείας συνήθως. Είναι ισχυρή η Ορθοδοξία, δεν την κλονίζει κανένας. Δεν πρόκειται για θεωρία ή ιδέα αλλά για βίωμα και αποκάλυψη.
τι αλλη γκαμα θαυματων υπαρχουν ή αυτα ειναι τα top sellers?
 

Μάξιμος

Διάσημο μέλος

Ο Μάξιμος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Επαγγέλεται Σκηνοθέτης. Έχει γράψει 3,744 μηνύματα.

Πουπουλίνα

Επιφανές μέλος

Η Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Ζωγράφος και μας γράφει απο Κόρινθος (Κόρινθος). Έχει γράψει 25,801 μηνύματα.
Μην κορο'ι'δεύεις και μην υποτιμάς τους Αγίους. Οι Άγιοι του Θεού είναι οι καλύτεροι άνθρωποι. Οι πιο πρόσχαροι, οι πιο αισιόδοξοι, που κοιτούν να ξεκουράσουν τους άλλους ανθρώπους, να τους αναπαύσουν, προσεύχονται για αυτούς και αν μπορούν τους βοηθάνε.Έχουν κάνει θαύματα και κάνουν θαύματα, πχ έχουν κάνει άθεο να πιστέψει στο Θεό, έναν ομοφυλόφιλο τον βοήθησαν να γίνει ετεροφυλόφιλος και άλλα. Μπορείς να προσεύχεσαι σε αυτούς και πολλοί άνθρωποι προσεύχονται σε αυτούς ιδιαίτερα όταν έχουν κάποιο πρόβλημα σοβαρό πχ υγείας συνήθως. Είναι ισχυρή η Ορθοδοξία, δεν την κλονίζει κανένας. Δεν πρόκειται για θεωρία ή ιδέα αλλά για βίωμα και αποκάλυψη.
Ωραια ολα αυτα αλλα δεν ειναι η αληθεια.Ειναι απλα η ΔΙΚΙΑ ΣΟΥ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ Η ΔΙΚΙΑ ΣΟΥ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΕ ΠΑΡΑΠΑΝΩ.
Να σεβαστεις τους συνομιλητες σου.Δεν πιστευουν ολοι σε θρησκειες,οθτε σε αγιθους.ουτε σε θαυματα κλπ που εσυ τα θεωρεις δεδομενα.Εσυ να τα σεβεσαι.
Καποιος που δεν τα πσιτευει να σεβαστει τι;
Τιποτα απο αυτα που λες.
Προσωπικα σεβομαι αλλα πραγματα/.Υπαρκτα και αληθινα.
 

F1L1PAS

Νεοφερμένος

Ο F1L1PAS αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι 17 ετών. Έχει γράψει 60 μηνύματα.
Χωρίς να θέλω να προβοκάρω κανέναν, αφήνω αυτό εδώ. Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση που είναι τροφή για σκέψη.
(Δείτε μέχρι 1:32)


ΥΓ: Ελπίζω, @Πουπουλίνα , να έχεις δει 4η σεζόν, γιατί η σκηνή σποϊλάρει αρκετά πράγματα.
 

Πουπουλίνα

Επιφανές μέλος

Η Πουπουλίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Ζωγράφος και μας γράφει απο Κόρινθος (Κόρινθος). Έχει γράψει 25,801 μηνύματα.
Χωρίς να θέλω να προβοκάρω κανέναν, αφήνω αυτό εδώ. Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση που είναι τροφή για σκέψη.
(Δείτε μέχρι 1:32)


ΥΓ: Ελπίζω, @Πουπουλίνα , να έχεις δει 4η σεζόν, γιατί η σκηνή σποϊλάρει αρκετά πράγματα.
Ναι εννοειται το ειδα μεχρι τελους!
 

don't touch

Νεοφερμένος

Η don't touch αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 20 ετών. Έχει γράψει 8 μηνύματα.
Λίγο πολύ από ότι είδα μας έχει απασχολήσει όλους το θέμα αυτό το τι γίνεται μετά τον θάνατο. Κανείς μας όμως δεν μπορεί να δώσει μια απάντηση και κάνουμε όλοι εικασίες οπότε είπα να παραθέσω και εγώ τις απόψεις μου… και το θέμα παράδεισος -κόλαση μου φαίνεται κάπως παιδικό άλλα και η μετενσάρκωση. Στη μια θεωρία έχουμε ότι ζούμε μεσώ όρο πείτε πάνω κάτω 80 χρόνια επάνω στην γη και έπειτα όλη μας την αιωνιότητα είτε στον παράδεισο είτε στην κόλαση όπου δεν μπορούμε να προσδιορίσουμε καν που βρίσκονται αυτά τα σημεία. Είναι στην γη ; το ένα στον ουρανό το άλλο στον πυρήνα ; είναι κάπου πάνω ή κάτω από το διάστημα ; μιας και υπάρχουν πόσοι γαλαξίες και το διάστημα μετακινείται συνεχώς και είναι τεράστιο κατά πόσο μπορείς να είσαι πάνω από αυτό; τέλος πάντων πέρα από την γεωγραφική τοποθεσία του ,΄΄ζεις΄΄ εκεί και κάνεις τι ; εγώ αυτή τη στιγμη κάθομαι και γράφω αρλούμπες σε ένα φόρουμ , στον παραδεισο τι θα κάνω; άντε στην κόλαση λένε ότι θα σε βασανίζουν διαρκώς για πάντα χωρίς τρόπο διαφυγής και χωρίς τον θάνατο πια ώστε το μαρτύριο αυτό να λάβει τέλος. Αρκετά τρομακτικό αυτό ώστε να μην κάνεις αμαρτίες για όσο ζεις στην γη. Η δεύτερη θεωρία της μετενσαρκωσεις έχει γεωγραφική θέση καθώς είναι πάλι στον πλανήτη μας ή και σε κάποιον άλλον ποιος ξέρει ; με την διάφορα ότι αυτή η ανακυκλωση δεν έχει νόημα. Γιατί να μην θυμάμαι το τι έκανα στην προηγούμενη μου ζωή ; και αν είναι να ξανά γεννηθώ γιατί να πεθάνω εξ αρχής ; άντε πες η ψυχή μου ή μάλλον σε αυτή την περίπτωση νομίζω έχει να κάνει πιο πολύ με ενέργειες πάρα με ψυχές τότε η ενεργεία μου άπλα εφυγε από ένα σώμα και μπήκε σε ένα άλλο. Αν η ενεργεία μου στο προηγούμενο στάδιο ήταν κακόβουλη δεν θα είναι πάλι; και αν ναι τότε έχει πάλι νόημα να ξεκινήσω από την αρχή αν έχω πάλι τις ίδιες τάσεις με πριν ; είτε τείνω προς το καλο είτε προς το κακό. Δηλαδή τώρα εγώ έχω IQ πατάτας δεν θα έχω και στην επόμενη μου ζωή; αν κρίνω τουλάχιστον από τις ανακυκλώσιμες σακούλες που είχαμε μέσα στην καραντίνα ή από τα καλαμάκια τα χάρτινα που έβγαλαν τώρα εεε καλό αυτό δεν το λες και τα δυο κάνουν κακό στο περιβάλλον και ποιοτικα είναι πιο υπό. Εντάξει θα μου πείτε δεν έχουμε να κάνουμε με υλική ύλη άλλα και πάλι ανά τα χρονια ίσως υπάρχει τριβή και αλλοίωση ίσως και βελτίωση. Δεν ξέρω. Από την άλλη όμως έχουμε και τα φαντάσματα και όχι δεν κάνω πλάκα πολλοί άνθρωποι πιστεύουν σε αυτά. Αν όντως είναι ψυχές οι οποίες έμειναν εδώ τότε αναιρει και τις δυο πρώτες θεωρίες. Ή το να μην υπάρχει το τίποτα που αυτό δυσκολεύομαι να το πιστέψω για δυο λογούς. 1- η επιστήμη μας έχει αποδείξει ότι παντού υπάρχει κάτι, το τίποτα δεν υφίσταται 2- με τρομάζει το να μην υπάρχει τίποτα και κρατιέμαι από το νούμερο 1 :Ρ ποιος ο λόγος της ύπαρξης μας γενικότερα ; ερχόμαστε σε έναν πλανήτη που μας φιλοξενεί για κάποια χρονια , τον καταστρέφουμε , καταστρέφουμε εμάς τους ίδιους , καταστρέφουμε τους γύρο μας και όλα αυτά γιατί ; ενώ ξέρουμε ότι δεν θα ζήσουμε για πολύ άσχετα με το τι θα γίνει μετά επιλέγουμε να υπάρχει η κάκια , το μίσος , να γίνουμε ανώτεροι από τον άλλον , να αποκτήσουμε δύναμη κλπ κλπ που στο τέλος δεν θα έχει τίποτα σημασία. Θα ήταν προτιμότερο να βάλουμε τον εγωισμό μας στην άκρη και όσα χρονιά ζήσουμε να τα ζήσουμε όλοι με ηρεμία και χαρά;. Ή το άλλο. Θεωρούμε ότι πεθαινουμε μονοί. Υπάρχουν τόσοι άνθρωποι εκεί έξω και ας μην βάλω τα ζώα. Την ώρα που θα αποδημήσω εγώ ταυτόχρονα θα αποδημησουν και άλλοι . Αν υπάρχει κάτι όπως να πας σε άλλη διάσταση ή δεν ξερω και εγώ τι θα πας με παρέα ή και όχι.. χαχαχ δεν έχω ιδέα. Τελος πάντων αν υπάρχει έστω και ένα άτομο που θα κάτσει να το διαβάσει αυτό άπλα μπράβο και ευχαριστώ για το χρόνο σου. Κάντε συνειδητα επιλογές τώρα και να κοιτάτε το καλο για εσάς και για τους γύρο σας .οχι για να καλοπερασουμε αργότερα μεταθανατον άλλα για να ζήσετε όμορφα τώρα πάνω στη γη. Για έμενα τουλάχιστον ο παράδεισος και η κόλαση είναι εδώ και οι πράξεις μας έχουν αντίκτυπο στο τώρα και όχι στο τι θα γίνει μετά.
 

parrot/παπαγάλος

Νεοφερμένος

Ο parrot/παπαγάλος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Έχει γράψει 53 μηνύματα.
Λίγο πολύ από ότι είδα μας έχει απασχολήσει όλους το θέμα αυτό το τι γίνεται μετά τον θάνατο. Κανείς μας όμως δεν μπορεί να δώσει μια απάντηση και κάνουμε όλοι εικασίες οπότε είπα να παραθέσω και εγώ τις απόψεις μου… και το θέμα παράδεισος -κόλαση μου φαίνεται κάπως παιδικό άλλα και η μετενσάρκωση. Στη μια θεωρία έχουμε ότι ζούμε μεσώ όρο πείτε πάνω κάτω 80 χρόνια επάνω στην γη και έπειτα όλη μας την αιωνιότητα είτε στον παράδεισο είτε στην κόλαση όπου δεν μπορούμε να προσδιορίσουμε καν που βρίσκονται αυτά τα σημεία. Είναι στην γη ; το ένα στον ουρανό το άλλο στον πυρήνα ; είναι κάπου πάνω ή κάτω από το διάστημα ; μιας και υπάρχουν πόσοι γαλαξίες και το διάστημα μετακινείται συνεχώς και είναι τεράστιο κατά πόσο μπορείς να είσαι πάνω από αυτό; τέλος πάντων πέρα από την γεωγραφική τοποθεσία του ,΄΄ζεις΄΄ εκεί και κάνεις τι ; εγώ αυτή τη στιγμη κάθομαι και γράφω αρλούμπες σε ένα φόρουμ , στον παραδεισο τι θα κάνω; άντε στην κόλαση λένε ότι θα σε βασανίζουν διαρκώς για πάντα χωρίς τρόπο διαφυγής και χωρίς τον θάνατο πια ώστε το μαρτύριο αυτό να λάβει τέλος. Αρκετά τρομακτικό αυτό ώστε να μην κάνεις αμαρτίες για όσο ζεις στην γη. Η δεύτερη θεωρία της μετενσαρκωσεις έχει γεωγραφική θέση καθώς είναι πάλι στον πλανήτη μας ή και σε κάποιον άλλον ποιος ξέρει ; με την διάφορα ότι αυτή η ανακυκλωση δεν έχει νόημα. Γιατί να μην θυμάμαι το τι έκανα στην προηγούμενη μου ζωή ; και αν είναι να ξανά γεννηθώ γιατί να πεθάνω εξ αρχής ; άντε πες η ψυχή μου ή μάλλον σε αυτή την περίπτωση νομίζω έχει να κάνει πιο πολύ με ενέργειες πάρα με ψυχές τότε η ενεργεία μου άπλα εφυγε από ένα σώμα και μπήκε σε ένα άλλο. Αν η ενεργεία μου στο προηγούμενο στάδιο ήταν κακόβουλη δεν θα είναι πάλι; και αν ναι τότε έχει πάλι νόημα να ξεκινήσω από την αρχή αν έχω πάλι τις ίδιες τάσεις με πριν ; είτε τείνω προς το καλο είτε προς το κακό. Δηλαδή τώρα εγώ έχω IQ πατάτας δεν θα έχω και στην επόμενη μου ζωή; αν κρίνω τουλάχιστον από τις ανακυκλώσιμες σακούλες που είχαμε μέσα στην καραντίνα ή από τα καλαμάκια τα χάρτινα που έβγαλαν τώρα εεε καλό αυτό δεν το λες και τα δυο κάνουν κακό στο περιβάλλον και ποιοτικα είναι πιο υπό. Εντάξει θα μου πείτε δεν έχουμε να κάνουμε με υλική ύλη άλλα και πάλι ανά τα χρονια ίσως υπάρχει τριβή και αλλοίωση ίσως και βελτίωση. Δεν ξέρω. Από την άλλη όμως έχουμε και τα φαντάσματα και όχι δεν κάνω πλάκα πολλοί άνθρωποι πιστεύουν σε αυτά. Αν όντως είναι ψυχές οι οποίες έμειναν εδώ τότε αναιρει και τις δυο πρώτες θεωρίες. Ή το να μην υπάρχει το τίποτα που αυτό δυσκολεύομαι να το πιστέψω για δυο λογούς. 1- η επιστήμη μας έχει αποδείξει ότι παντού υπάρχει κάτι, το τίποτα δεν υφίσταται 2- με τρομάζει το να μην υπάρχει τίποτα και κρατιέμαι από το νούμερο 1 :Ρ ποιος ο λόγος της ύπαρξης μας γενικότερα ; ερχόμαστε σε έναν πλανήτη που μας φιλοξενεί για κάποια χρονια , τον καταστρέφουμε , καταστρέφουμε εμάς τους ίδιους , καταστρέφουμε τους γύρο μας και όλα αυτά γιατί ; ενώ ξέρουμε ότι δεν θα ζήσουμε για πολύ άσχετα με το τι θα γίνει μετά επιλέγουμε να υπάρχει η κάκια , το μίσος , να γίνουμε ανώτεροι από τον άλλον , να αποκτήσουμε δύναμη κλπ κλπ που στο τέλος δεν θα έχει τίποτα σημασία. Θα ήταν προτιμότερο να βάλουμε τον εγωισμό μας στην άκρη και όσα χρονιά ζήσουμε να τα ζήσουμε όλοι με ηρεμία και χαρά;. Ή το άλλο. Θεωρούμε ότι πεθαινουμε μονοί. Υπάρχουν τόσοι άνθρωποι εκεί έξω και ας μην βάλω τα ζώα. Την ώρα που θα αποδημήσω εγώ ταυτόχρονα θα αποδημησουν και άλλοι . Αν υπάρχει κάτι όπως να πας σε άλλη διάσταση ή δεν ξερω και εγώ τι θα πας με παρέα ή και όχι.. χαχαχ δεν έχω ιδέα. Τελος πάντων αν υπάρχει έστω και ένα άτομο που θα κάτσει να το διαβάσει αυτό άπλα μπράβο και ευχαριστώ για το χρόνο σου. Κάντε συνειδητα επιλογές τώρα και να κοιτάτε το καλο για εσάς και για τους γύρο σας .οχι για να καλοπερασουμε αργότερα μεταθανατον άλλα για να ζήσετε όμορφα τώρα πάνω στη γη. Για έμενα τουλάχιστον ο παράδεισος και η κόλαση είναι εδώ και οι πράξεις μας έχουν αντίκτυπο στο τώρα και όχι στο τι θα γίνει μετά.
O παράδεισος και η κόλαση δεν είναι τόποι. Είναι το πως θα νιώθεις ευτυχισμένος ή δυστυχισμένος μετά θάνατον. Το καλύτερο είναι να είμαστε καλοί άνθρωποι επειδή το νιώθουμε, αλλά για να φτάσουμε σ αυτό το επίπεδο είτε είμαστε καλοί επειδή φοβόμαστε την κόλαση , είτε επειδή περιμένουμε ανταμοιβή τον παράδεισο απ' το να ήμαστε κακοί κάτι είναι κι αυτό.
Η μετενσάρκωση δε στέκει γιατί είναι σαν να έχεις καταδικαστεί σε φυλακή χωρίς να σου λένε το γιατί.
Ενώ στην εκκλησία αν παραδεχτείς τα λάθη σου/αμαρτίες ειλικρινά( μετάνοια και εξομολόγηση) και καλύτερος άνθρωπος θα γίνεις και θα νιώσεις ευτυχισμένος και θα δώσεις μια γροθιά στον εγωισμό σου που δεν θα ξέρει από που του ήρθε.:boxing:
 

BaSO4

Εκκολαπτόμενο μέλος

Η BaSO4 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 18 ετών. Έχει γράψει 394 μηνύματα.
Ρεαλιστικά μιλώντας, πιστεύω ότι μετά θάνατον δεν ξαναγεννιόμαστε ή μεταφερόμαστε σε μια άλλη πνευματική κατάσταση. Όλα αυτά, μαζί με οποιαδήποτε παρόμοια θεωρία, μου φαίνονται αρκετά ουτοπικά και, πιθανότατα, ο σκοπός για τον οποίον έχουν δημιουργηθεί είναι να ικανοποιούν την ανάγκη του ανθρώπου να "μείνει ζωντανός" όσο το δυνατό περισσότερο γίνεται ή όσο του το επιτρέπει η φαντασία του.

Γι' αυτό, όσο νιχιλιστικό ή πεσιμιστικό κι αν ακούγεται, το σενάριο που φαντάζει για μένα το πιο λογικό είναι το ότι, όταν αφήσουμε την τελευταία μας πνοή στη Γη, μπαίνουμε σε μια κατάσταση λήθης/κενού, η οποία είναι ίδια με αυτή που βρισκόμασταν πριν γεννηθούμε. Απλώς, τη δεύτερη φορά, απομένει και το σώμα μας, το οποίο αποτελεί μία αδιάσειστη απόδειξη της ύπαρξής μας.
 
Τελευταία επεξεργασία:

nPb

Επιφανές μέλος

Ο nPb αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Επαγγέλεται Μαθηματικός και μας γράφει απο Γερμανία (Ευρώπη). Έχει γράψει 17,828 μηνύματα.
Όταν λες τη δεύτερη φορά, το σώμα μας δεν αποσυντίθεται σύμφωνα με την φθορά της ύλης λόγω της σχετικότητας των κινήσεων (γεωμετρία στερεών κινήσεων Νεύτωνα); :hmm: Θεωρώ ότι είναι από τις ελάχιστες ρεαλιστικές περιγραφές που δυστυχώς λόγω των στερεοτύπων, θρησκευτικών συστημάτων, ανθρώπινης ματαιοδοξίας περί καλού και κακού παραδείσου, εδώ και κάμποσες χιλιάδες χρόνια, ο άνθρωπος αρνείται να δεχθεί ότι με δική του ευθύνη χάνει κάθε στιγμή του παρόντος σε βλακείες, και στο τέλος περιμένει μια άλλη ζωή για την οποία δεν υπάρχει μέχρι ώρας αληθινή περιγραφή ότι υπάρχει. Αν και τόσο νέα κοπέλα, έχεις αρκετά ώριμη άποψη.

Ο άνθρωπος για να διασκεδάσει τον φόβο του έχει φτιάξει έναν ανθρωπόμορφο θεό με παραλλαγές, έναν, δυο, δώδεκα, τον ονομάζει και τον φαντάζεται ανάλογα τα έθιμα της περιοχής (βλ., ινδουισμός, θεότητες να ευλογούν τους ορυζώνες επειδή οι άνθρωποι με αυτά βιοπορίζονταν) έτσι όπως είχε πει ένας αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος της Κάτω Ιταλίας κατά την Ελληνιστική περίοδο, ότι και τα ζώα αν μπορούσαν να μας πουν σε μια ανθρώπινη γλώσσα πως φαντάζονται το θεό τους, θα τον απεικόνιζαν με μορφή κάποιου ζώου δηλαδή ο ελέφαντας, θα προσκυνούσε έναν θεό με μορφή ελέφαντα. Αρκετά πρωτοποριακή άποψη αν σκεφτούμε ότι ξεκινούσε η χρονική παρακμή του δωδεκάθεου με τις νέες θεότητες από την Ανατολή μετά τις ανακαλύψεις του Μ.Αλεξάνδρου (και τις νέες αντιλήψεις περί βασιλιάδων που λατρεύονταν ως τοπικοί θεοί) σε βαθμό που οδηγήθηκαν στην ολική παρακμή μέσα στην ανθρώπινη ζωή και την φιλοσοφική αναζήτηση του ενός και μοναδικού θεού με την έλευση του Απόστολου Παύλου στην Στοά του Αττάλου στην παλαιά Αθηναϊκή Αγορά. :laugh:
 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Top