Ρε παιδιά, εγώ μπορώ να θέσω μια άλλη απορία; Και όποιος έχει την αντίστοιχη άποψη, παρακαλώ να μου απαντήσει ειλικρινά και τεκμηριωμένα.
Γιατί η υποδοχή με ανοιχτές αγκάλες όλων αυτών των ανθρώπων είναι συνυφασμένη με τον ανθρωπισμό, ενώ όποιος διαφωνεί με τη σημερινή μεταναστευτική πολιτική αντιμετωπίζεται τόσο αρνητικά;
Προφανώς και όλοι αυτοί οι άνθρωποι που έρχονται στη χώρα μας, είτε πρόσφυγες είτε μετανάστες, είναι θύματα. Έχουν αφήσει πίσω τους οικογένειες, φίλους, μια ολόκληρη ζωή. Θέτουν σε κίνδυνο τη σωματική τους ακεραιότητα για να έρθουν εδώ, ενώ συχνά πέφτουν θύματα οικονομικής εκμετάλλευσης. Προφανώς και ο καθένας τους μεμονωμένα μπορεί να είναι φιλήσυχος και καλοπροαίρετος. Προφανώς και η αγάπη προς τον συνάνθρωπό μας είναι το παν. Αλλά από τη στιγμή που η Ελλάδα είναι μια οικονομικά ανίσχυρη χώρα με μικρή έκταση και πληθυσμό, με δημογραφικό πρόβλημα, με υψηλά ποσοστά ανεργίας και φτώχειας, με προβληματικά δημόσια νοσοκομεία και σχολεία, με τα χίλια κακά της μοίρας της εν ολίγοις, πού είναι το κακό να μη θέλει κανείς να επωμισθεί όλο το βάρος της ενσωμάτωσης αυτών των ανθρώπων; Ειδικά από τη στιγμή που η βοήθεια που τους παρέχουμε είναι ανεπαρκής, πού έγκειται το ανθρωπιστικό μας έργο;
Κι εμείς ως οικογένεια είμαστε φιλόζωοι και αυτή τη στιγμή έχουμε 11 σκυλάκια συνολικά σε όποιο χώρο διαθέτουμε, εκ των οποίων τα 8 ήταν αδέσποτα. Αν, όμως, έρθουν 50 αδέσποτα στην πόρτα μας, προφανώς και θα αφήσουμε τα περισσότερα στον δρόμο. Θα πάψουμε να είμαστε φιλόζωοι αν κάνουμε κάτι τέτοιο; Θα είμαστε καλύτεροι άνθρωποι αν, αντί για 11 καλοταϊσμένα σκυλιά με πλήρη ιατρική περίθαλψη, έχουμε 61 υποσιτισμένα και ανεμβολίαστα; Ξέρω ότι το παράδειγμα από οικονομικής πλευράς είναι υπεραπλουστευμενο, αλλά στο ηθικό κομμάτι θεωρώ είναι αρκετά σχετικό. Αλήθεια ενδιαφέρομαι να μάθω πώς σκέφτεστε μερικοί γιατί οκ, μπορεί να είμαι λαθος, ρατσίστρια και κακιά τελικά, who knows.