Μια καθημερινή μέση κοπέλα, νοστιμούλα να είναι, με τα πιασιματάκια της, με τα έτσι και τα άλλα της και ένα χαμόγελο με τον καφέ για να κάνει το φίλο μας Γιάννη να γιάνει. Να ξεχάσει για λίγο την πολιτική και να δει ότι ένα χαμόγελο μπορεί να σου κάνει διαγαλαξιακό ταξίδι χωρίς απαραίτητα αυτό να σημαίνει κάτι. Απλά ένα όμορφο ευγενικό χαμόγελο. Να πιει τον καφέ του και σε κάθε γουλιά να βιώνει αυτό το καρδιοχτύπι, το ωραίο αγνό συναίσθημα που προκαλεί μια όμορφη νέα κοπέλα. Κάπου έχουμε χάσει αυτή την ομορφιά της ζωής και δίνουμε περισσότερο έμφαση στο πως να αποφύγουμε να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. Γιατί αν μια κοπέλα είναι όμορφη είναι κακό να το λέμε και να το γράφουμε; Ναι, δεν είναι όλες όμορφες αλλά είναι οι περισσότερες. Τα νιάτα είναι μια φορά και η ομορφιά πάει πακέτο.