Μετριοπάθεια ή ρεαλισμός στην αυτογνωσία;

[Άγγελος]

είναι άνω το μέτριου (δλδ το 50%) δεν μπορεί να είναι ρεαλιστής;

μετριοπαθης και μετριοφρων δεν σημαινει με μετριες δυνατοτητες.. Συνηθως ειναι δειγμα υψηλης ποιοτητας χαρακηρα..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Idril]

Κανεις δεν μπορεί να είναι πάνω από το μέσο ορο σε όλα. Μπορεί κάποιος να είναι τοπ στα μαθηματικά, ή την πυρηνική φυσική, αλλα είναι εξαιρετικά απίθανο να είναι ταυτόχρονα και στο πιανο, και στην κηπουρική, και στην κοινωνική και οικογενειακή ζωή, και, και, και... Καθώς λοιπόν η ζωή μας είναι ουσιαστικά ένα σύνολο δραστηριοτήτων από τις οποίες σε κάποιες θα είμαστε άνω και σε κάποιες κάτω του μέσου ορου, το να λέει κανείς ότι είναι πάνω από το μέσο ορο έτσι γενικά κι αόριστα είναι αφέλεια στα όρια της ανοησίας.

Aλλωστε κάθε άνθρωπος κρίνει διαφορετικά και μπορεί αυτό στο οποιο εγώ είμαι άνω του μετριου, ο διπλανός μου να το θεωρεί τελείως ασήμαντο και αντίστροφα. Με ποια λογική λοιπόν κάποιοι βάζουν τους εαυτούς τους πάνω από κάποιους άλλους, αγνοώντας εσκεμμένα τους τομείς στους οποίους αυτοί οι άλλοι υπερτερούν?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ηρώ]

Εύλογα νομίζω μου ΄ρχεται μια ατάκα που μου ΄λεγε ένας δάσκαλος:
Μη συγκρίνεις τον εαυτό σου με τους χειρότερους μαθητές, να τον συγκρίνεις με τους καλύτερους!

Διαχώριζε λοιπόν τους μαθητές (στη συγκεκριμένη φράση) ως προς την επίδοσή τους στο σχολείο.

Αν πω (γενικόλογα) ότι είμαι ανώτερη από άλλους, πρέπει να διευκρινίσω σε τι είμαι ανώτερη και αν λάβω υπ΄όψιν μου και αυτούς που είναι καλύτεροι από εμένα σε αυτόν τον τομέα, τότε ελάτε να μου πείτε για ρεαλισμό!

Ιdril

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Άγγελος]

Κανεις δεν μπορεί να είναι πάνω από το μέσο ορο σε όλα. Μπορεί κάποιος να είναι τοπ στα μαθηματικά, ή την πυρηνική φυσική, αλλα είναι εξαιρετικά απίθανο να είναι ταυτόχρονα και στο πιανο, και στην κηπουρική, και στην κοινωνική και οικογενειακή ζωή, και, και, και... Καθώς λοιπόν η ζωή μας είναι ουσιαστικά ένα σύνολο δραστηριοτήτων από τις οποίες σε κάποιες θα είμαστε άνω και σε κάποιες κάτω του μέσου ορου, το να λέει κανείς ότι είναι πάνω από το μέσο ορο έτσι γενικά κι αόριστα είναι αφέλεια στα όρια της ανοησίας.

απολυτα σωστα! κανεις δεν μπορει να ειναι ο καλυτερος σεολα! εγω πχ ειμαι καλος στα τεχνικα θεματ..αλλα δεν ειχα ποτε ταλεντο στα θεματα της μουσικης.... ή ποτέ δεν θα μπορουσα να γινω γιατρος! ολοι εχουν κατι καλυτερο απο καποιους αλλους... ενα ταλεντο.. κατι...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mindcircus]

Αν κάποιος είναι:

1. Άνω του μετρίου
2. Μετριοπαθής

τότε υποτιμά τον εαυτό του!

Αυτο ποιος το ειπε? Διοτι περαν απο τα λογια, υπαρχουν και οπι πραξεις. Εκει φαινεται το αριστειο και η ανωτεροτητα ενος ατομου.

Δεν μπορώ να καταλάβω τον συλλογισμό σου βρε Άγγελε. Αν κάποιος είναι γαμάτος γιατί να μην το παραδέχεται;

Εννοεις να εισαι σιγουρος για τον εαυτο σου, με αυτοπεποιθηση?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Burp]

είναι το σύνδρομο ανωτερώτητας που συνήθως το έχουν αυτοί που η ζωή τους έχει δώσει απλόχερα σχεδόν τα πάντα, που ποτέ δν χρειάστηκαν να προσπαθήσουν πολύ για να αποκτήσουν κάτι, τα λεγόμενα κακομαθημένα παιδιά
δν κατηγορώ κάποιον εδώ μέσα απλά το έχω δεί άπειρες φορές εκεί έξω και ποτέ μου δε συμπάθησα τέτοια άτομα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[venividivici]

χμμμμμμ.....
μετριοπαθής ήταν και ο Spiderman κατά κόσμο Peter Benjamin Parker

ρεαλιστικό όμως δεν τον βρίσκω........

σύνηθες φαινόμενο των τελευταιών καιρών είναι ο ρεαλιστής να είναι και μετριοπαθής ειδικά στον πολιτικό τομέα....πάρτε πρόσφατα παραδείγματα ....
ο Μπάρακ Ομπάμα, ο πρόεδρος των ΗΠΑ
ο Γιώργος Παπανδρέου, ο πρωθυπουργός της Ελλάδος
ο Χέρμαν Βαν Ρόμπεϊ, ο νέος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης

ισως να είναι ένας νέος τρόπος επικοινωνίας, χειραγώγησης και μηχανισμών.....

ίσως λέω ......δεν ξέρω

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mindcircus]

Μα γινεται να υπαρχει καλυτερος καλυτερου? Οχι δε γινεται. Ο καθενας εχει να δωσει κατι στην κοινωνια που ο αλλος δεν μπορει.

Ο εγωισμος(κακο πραμα) δυο μονο δρομους ακολουθει
1. με το να ειμαι αξιοθαυμαστος και...γαματος. και 2. με το να ειμαι αξιολυπητος!
Υπουλες εναλλακτικες για να γινω κεντρο του μιζερου μικροκοσμου μου.
Ο ναρκισσισμος ηδονιζεται απο αυτα, απο την επαρση αλλα και τις ταπεινολογιες(θυματοποιηση πχ)
* κι αλλο ταπεινοτητα, αλλο ταπεινολογια

Ηρωας δεν ειναι κεινος που φοβαται, που δε λυγιζει. Ειναι κεινος που πονα περισσοτερο απο τον καθενα μας, ο φοβος δεν αλλαζει τις αποφασεις της καθαρης καρδιας του ουτε επηρεεαζει τον νου του. Δυνατος και καλλιστος ειναι εκεινος που λυγιζει.
Η φυση παντα εκδικειται το αφυσικο. Οι υπερβολες (ειτε υποτιμηση ειτε υπερτιμηση) συνηθως οδηγουν σε βαριες καταθλιψεις που περνα το ατομο εν αγνοια του. Και κουνια που τον κουναγε μετα, ειναι looser.

Γκριανιαρηδες, παρατηρηστε πως ειναι πιο συχνα οσοι ταχουν ολα κι εχουν τα περισσοτερα, δοξαζουν τον Θεο(τον καθε Θεο) με φωτεινα ματια κι αγαλλιαση ψυχης οι περισσοτερο κατατρεγμενοι, ταπεινα δρομολογουν τη ζωη τους και τελικα καταφερνουν να δοξαστουν απο τον εαυτο τους, τον κοσμο και τη ζωη την ιδια!
Κι η μετριοφροσυνη ειναι καλοπροαιρετη και καλλιεργειται.
Η λεβεντια ειναι το παν, να δινεις χωρις να παινευεσαι, να ζητας λιγοτερα αποσα σου δινουν, εκει ειναι το μυστικο της ευτυχιας. Η ζωη η ιδια ερχεται και σου φερει οσα λαχταρουσες. Οσοi απαιτουν και θεωρουν εαυτους τελειους ειναι χαμενοι απο χερι, γκρινιαζουν συνεχως και χανουν το νοημα. Και γκρινιαρης ειναι αυτος που αρνειται να αναλαβει ευθυνες και δε μιλαμε για ευθυνες μικροευθυνες, μιλαμε για σοβαρα ζητηματα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Valder]

Μα γινεται να υπαρχει καλυτερος καλυτερου? Οχι δε γινεται. Ο καθενας εχει να δωσει κατι στην κοινωνια που ο αλλος δεν μπορει.

Ο εγωισμος(κακο πραμα) δυο μονο δρομους ακολουθει
1. με το να ειμαι αξιοθαυμαστος και...γαματος. και 2. με το να ειμαι αξιολυπητος!
Υπουλες εναλλακτικες για να γινω κεντρο του μιζερου μικροκοσμου μου.
Ο ναρκισσισμος ηδονιζεται απο αυτα, απο την επαρση αλλα και τις ταπεινολογιες(θυματοποιηση πχ)
* κι αλλο ταπεινοτητα, αλλο ταπεινολογια

Για κάτσε ρε mindcircus γιατί μου φαίνεται κάπου πάσχει η συλλογιστική σου. Κάπου κάνεις λάθος. Βάζεις εκατό κακά πράγματα στην κατσαρόλα, μαγειρεύεις και περιμένεις να βγεί καλό το φαϊ και να αρέσει σ' αυτούς που θα το δοκιμάσουν. Είναι σαν τα κόμματα. Αν πω ηλίθιους τους πάντες στην πολιτική, όλοι θα με χειροκροτήσουν. Όμως δε θα έχω παράγει κάτι νοηματικά. Μόνο θα έχω αναπαράξει και θα έχω εισπράξει.

Ξεκινήσαμε από τη μετριοπάθεια, συνεχίσαμε στο ρεαλισμό, εκ του μη όντως το επέκτεινες σε εγωισμό, με έμμεσες αναφορές σε κουβέντες προηγούμενων πόστ (βλ "γαμάτος") που δείχνουν ένα είδος χλευασμού αν κρίνω από τα επίθετα που χρησιμοποιείς, για να καταλήξεις με ήρωες και λεβεντιά...

Από πότε ο εγωισμός είναι κακό πράγμα; Εγώ ήξερα ότι η υπερβολή είναι κακό πράγμα!

Και για να είμαστε λίγο αντικειμενικοί. Πες μου τη γνώμη σου στα 3 ακόλουθα πράγματα:

Ο Κώστας "εγωκεντρεί" συνέχεια. Πόσο μεγάλος είναι, πόσο υπέροχος είναι, πόσο εγκρατής είναι, πόσο υπομονετικός είναι, πόσο πιστός στις γυναίκες είναι, πόσο μορφωμένος είναι, πόσο καλά πέρασε στη Ζανζιβάρη στο γιώτ του... Στην ουσία ζει σ' ένα δυάρι στου Ζωγράφου και περιμένει πότε θα χτυπήσει το κουδούνι μπας και ρθει κανας φίλος για μπύρα.

Η Χριστίνα αποφασίζει να ασχοληθεί με τον εαυτό της και να τον προσέξει, αφού μια ζωή πάντα γινόταν θυσία για τις φίλες της και στο τέλος της έκλεψαν το αγόρι, της έβρισαν το σόι και είπαν 100 κουτσομπολιά από πίσω της.

Ο Μίλτος είναι οικονομολόγος. Έχει το δικό του εισόδημα, έχει βάλει στόχους στη ζωή του, έχει προσφέρει στους φίλους του, έχει έντιμα αφοσιωθεί σε κοινωνικές επαφές και έχει χτίσει ένα διάσημο πόρταλ miltos.gr με 10.000 μέλη. Αυτό του προσφέρει ικανοποίηση και του ανεβάζει το αίσθημα αυτοεκτίμησης, το οποίο και αντικειμενικά προβάλλει.

Πες μου ποιό από τα 3 σενάρια εγωισμού/εγωκεντρισμού θεωρείς κατακριτέο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Νωεύς]

...

Από πότε ο εγωισμός είναι κακό πράγμα; Εγώ ήξερα ότι η υπερβολή είναι κακό πράγμα!

...

Ο εγωισμός δεν είναι απλά ένα "κακό πράγμα", αλλά είναι και το είδωλο του εγω, σ' έναν θρυματσμένο (από γροθιά ίσως) καθρέφτη!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Μελιώ]

Ω , ρε μάνα μου ....... μου μάνα ….
Σαν μπερδεμένο οικοπεδο είναι αυτό το τόπικιον
Κάτσε να ξαναμετρήσουμε τα χωράφια να ξέρουμε τι μας γίνεται …..



Μετριοπάθεια : η συμβιβαστικότητα , η συγκράτηση του πάθους
Μετριοπαθής : ο διαλλακτικός , ο συμβιβαστικός

Αντίθετο τους η αδιαλλαξία


Ρεαλιστής : αυτός που βασίζει τις πράξεις του στην αντίληψη της πραγματικότητας
Ρεαλισμός : τρόπος σκέψης που βασίζεται στα γεγονότα , στην εκτίμηση της πραγματικότητας και απορρίπτει το συναίσθημα και τη φαντασία

Αντίθετό τους : Ιδεαλισμός , ρομαντισμός .


Οπόταν ο ρεαλιστής είναι σαφές πως είναι και μετριοπαθής



Πάμε τώρα παρακάτω ….




Μετριόφρων : Ο απλός στους τρόπους του που δεν του αρέσει να επιδεικνύει την αξία του .
Το αντίθετό του : υπερόπτης , αλαζόνας .




Ανώτερο : Εγώ ....εννοείται






Μέτριο : Eσείς οι υπόλοιποι φυσικά





Σκεψο- υστερόγραφο : Όσο κι αν παλεύεις να γίνεις χειρότερος από τους άλλους , πάντα θα υπάρχει κάποιος πολύ χειρότερος από σένα , όσο για το ανώτερος πάλεψέ το … αλλά μάταιος κόπος πάντα εγώ θα είμαι καλύτερος σε ΟΛΑ !
Υπογραφή : Η αυτού Μεγαλειότης ο Εαυτός Μου , ο Εαυτός Σου , ο Εαυτός Του κλπ ..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Άγγελος]

Μετριόφρων :

προτιμω αυτο το επιθετο απο το μετριοπαθης..

ειναι απλο..ολοι πρεπει να πιστευουμε στον εαυτο μας..αλλα πρεπει να μην απομακτυνεται πολυ απο την πραγματικη κατασταση και αξια του εαυτου μας... κει εμφανιζονται τα ψυχολογικα και κοινωνικα προβληματα... Πραγματικη αξια/Αξια που πιστευεις οτι εχεις.. Η μεγαλη αποκλιση δημιουργει το προβλημα..
Την πραγματικη αξια μας(γνωθι σεαυτον που λεμε) δεν θα τι μαθουμε ποτέ 100% ,αλλα θα νιωσουμε εμεις ή η κοινωνια οταν η ιδεα για τον εαυτον μας εχει απομακρυνθει πολυ..

οποτε valder το τριτο παραδειγμα ειναι πιο κοντα στη σωστη ισορροπια... και συνηθως οσο πιο εξελιγμενο ειναι ενα μυαλο τοσο λιγοτερες ειναι οι πιθανοτητες να ξεφυγει εκτος των οριων η αποκλιση..κοινως να γινουν αλαζονες ή το ακρο αντιθετο..

αναμεσα στα δυο σημεια ταλαντωνομαστε στη ζωη μας αναλογα με τα γεγονοτα..
.αλλα προσοχη..

αυτο το ειμαι γαματος τι το ηθελες...?ειναι ρηχο και δε δειχνει σωφρονα ανθρωπο..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Idril]

Το να βάζεις στόχους στη ζωή σου και να νιώθεις καλά όταν τους πετυχαίνεις είναι απόλυτα φυσιολογικό. Αυτό που πραγματικά δεν καταλαβαίνω είναι σε τι χρησιμεύει το αυτολιβανισμα και η αυτοπροβολή!

Μετριοφροσύνη δεν σημαίνει κατ'ανάγκην αυτοϋποτίμηση, αλλα συναίσθηση του σημείου στο οποιο βρίσκεσαι (στον εκάστοτε τομέα) και ποσο πολλά ακόμα μένουν να ανακαλύψεις και να πετύχεις.

Όλοι έχουμε στόχους, και όλοι παλεύουμε για αυτούς, αλλα σε καμια περίπτωση δεν είναι μιζέρια το να παραδέχεσαι ότι αυτά που έχεις καταφέρει δεν είναι και τόσο σημαντικά μπροστά σε αυτά που μένουν ακόμα. Στην πράξη μάλιστα κατά κανόνα αυτοί που όντως κατάφεραν κάτι σημαντικό (ερευνητές, επιστήμονες) προτιμούν να κοιτάζουν μπροστά, να μην επαναπαύονται και να αφήνουν να κρίνουν οι άλλοι το έργο τους, σε αντίθεση με κάτι μηδενικά που αυτοθαυμάζονται διαρκώς απλά και μονο γιατί κατάφεραν να ανεβούν κοινωνικά και/ή οικονομικά με κάποιον τρόπο.

Όταν λοιπόν κάποιος ξέρει ότι αυτό που κατάφερε αξίζει πραγματικά, δεν νιώθει την ανάγκη να το προβάλλει εκτος αν είναι αθεράπευτα νάρκισσος ή ανασφαλής.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Άγγελος]

Στην πράξη μάλιστα κατά κανόνα αυτοί που όντως κατάφεραν κάτι σημαντικό (ερευνητές, επιστήμονες) προτιμούν να κοιτάζουν μπροστά, να μην επαναπαύονται και να αφήνουν να κρίνουν οι άλλοι το έργο τους, σε αντίθεση με κάτι μηδενικά που αυτοθαυμάζονται διαρκώς απλά και μονο γιατί κατάφεραν να ανεβούν κοινωνικά και/ή οικονομικά με κάποιον τρόπο.

Όταν λοιπόν κάποιος ξέρει ότι αυτό που κατάφερε αξίζει πραγματικά, δεν νιώθει την ανάγκη να το προβάλλει εκτος αν είναι αθεράπευτα νάρκισσος ή ανασφαλής.

ακριβως αυτο....οι μεγαλοι επιστημονες νιωθουν την αγνοια τους....
και ξαναλεω τα λογια του Σωκρατη Εν οιδα ,ότι ουδέν Οιδα (οπου οιδα =γνωριζω)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Valder]

αυτο το ειμαι γαματος τι το ηθελες...?ειναι ρηχο και δε δειχνει σωφρονα ανθρωπο..

Άλλος από δω που πετάει φωτιές... Ρε παιδιά προσέξτε πως μιλάτε λιγάκι, μη γίνεστε προκλητικοί...

Διάβασες τι είπα σ' εκείνο το πόστ; Είπα ότι ΜΕ ΘΕΩΡΩ ΓΑΜΑΤΟ και αμέσως μετά ότι απορρίπτω την έννοια του ΕΙΜΑΙ ΓΑΜΑΤΟΣ. Εαν δεν μπορείς να καταλάβεις τι εννοώ, δεν είναι ντροπή να μου ζητήσεις να στο εξηγήσω. Είναι μεγάλη ντροπή όμως να το κράζεις, εσύ και όσοι.

Το να θεωρείς τον εαυτό σου γαμάτο, δε σημαίνει ότι είσαι κι όλας.

Το να θεωρείς τον εαυτό σου γαμάτο, δε σημαίνει ότι έχεις φτάσει στα όρια της γαματότητας, τύπου θέωσης.

Το να θεωρείς τον εαυτό σου γαμάτο, δε σημαίνει ότι δε μπορείς να γίνεις ακόμα πιό γαμάτος.

Το να θεωρείς τον εαυτό σου γαμάτο, δε σημαίνει ότι δεν υπάρχει κάποιος άλλος εκεί έξω που με μια αξιοπρόσεκτη προσφορά του πχ στο κοινωνικό σύνολο που μπορεί να σε βγάλει άχρηστο σε σύγκριση ανα πάσα στιγμή.

Το ότι θεωρώ τον εαυτό μου γαμάτο, είναι ένα μέσο για να καμαρώνω ΜΕΣΑ ΜΟΥ, για όσα έχω ήδη κάνει, να παίρνω κουράγιο για να κάνω ακόμα περισσότερα και να μην αφήνω τους "πουθενάδες" και τους "τίποτες" να κομπάζουν μπροστά μου για τα δέκα κιλά αέρα που παρήγαγαν μόνο από το "πριτς" τους, λες και πέρδονται χρυσόσκονη και όχι μεθάνιο.

Όταν βγω έξω και ανοίξω το στοματάκι μου, τα μετράω τα λόγια μου σε αναλογία με τις πράξεις μου και στο βαθμό που είμαι ικανός να κάνω, ακριβώς για να μη γίνω "πουθενάς" και "τίποτας" και με γειώσει κάποιος πιό μάγκας με το δίκιο του.

Μπορεί να έχω κάνει λάθος στους ορισμούς, όμως δεν έχω κάνει λάθος στο πως σας εξηγώ ότι νιώθω και γιατί το νιώθω. Μάλιστα δε, είμαι υπερήφανος που νιώθω έτσι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[iJohnnyCash]

Αναφέρομαι και σε σένα Exposed αλλά και στον Valder.

Τι ορίζετε ως μέτριο, που θέτετε τους εαυτούς σας πάνω από αυτό;

Πουθενά δεν έθεσα τον εαυτό μου κάπου, είναι σαφές νομίζω ότι τα πρώτα μηνύματα είναι χαβαλές αφού απαντούν σε μηνύματα του chat and fun! Ωστόσο στην σοβαρή πλευρά της συζήτησης δεν είπα κάτι για εμένα.

Το μοναδικό πράγμα που είπα είναι ότι έστω ότι αποφασίζουμε έναν αλγόριθμο που δίνει κάποιο score σε κάθε άνθρωπο με βάση κάποιους παραμέτρους. Δεν λέω ότι μπορεί να υπάρξει τέτοιος αλγόριθμος, λέω ότι έστω ότι υπάρχει και έστω ότι είναι αποδεκτός από όλους.

Έστω τώρα ότι εφαρμόζουμε αυτό τον αλγόριθμο σε κάθε άνθρωπο και έστω ότι ταξινομούμε όλους τους ανθρώπους με βάση αυτά τα αποτελέσματα.

Αυτό που θα συμβεί από την υποθετική διαδικασία είναι ότι η μετριοφροσύνη θα αντιπροσωπεύει μόνο εκείνον τον άνθρωπο (ή εκείνους τους ανθρώπους σε περίπτωση ισοπαλίας) που θα αντιστοιχούν ΑΚΡΙΒΩΣ στο μέσο όρο. Δηλαδή παραπάνω από το 95% των ανθρώπων δεν θα τους αντιπροσωπεύει η έννοια μετριοφροσύνη, αφού είτε θα είναι παραπάνω από το μέσο όρο είτε θα είναι παρακάτω!

Στην περίπτωση που μπορούμε να κατατάξουμε τους ανθρώπους, η μετριοφροσύνη είναι κάτι που αφορά ελάχιστους ανθρώπους. Αρά ελάχιστοι άνθρωποι θα μπορούν να είναι ρεαλιστές και διαθέτουν μετριοφροσύνη.

Στην περίπτωση που δεν μπορούμε να κατατάξουμε τους ανθρώπους, η μετριοφροσύνη είναι άστοχη αφού δεν μπορεί να οριστεί το μέτριο.

Αρά η μετριοφροσύνη είτε είναι κάτι το άστοχο είτε είναι κάτι που αφορά ένα ελάχιστον ποσοστό του πληθυσμού!.

Υ.γ.: Άλλο ταπεινότητα και άλλο μετριοπάθεια!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Άγγελος]

ειπα επανω γιατην πραγματικη αξια και αυτην που πιστευουμε εμεις..και την αποκλιση...οταν μενεις μεσα στα επιτρεπτα ορια εδεν εισαι ουτε αλαζονας ουτε το αναποδο..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[iJohnnyCash]

ειπα επανω γιατην πραγματικη αξια και αυτην που πιστευουμε εμεις..και την αποκλιση...οταν μενεις μεσα στα επιτρεπτα ορια εδεν εισαι ουτε αλαζονας ουτε το αναποδο..

Σχετικά με την πραγματική αξία ενός ανθρώπου, υπάρχουν διαφωνίες ...

Άλλοι λένε ότι η πραγματική αξία ενός ανθρώπου είναι αυτό που που πιστεύουν οι άλλοι για τον άνθρωπο αυτό, ενώ άλλοι (π.χ. εσύ) πιστεύουν ότι η πραγματική αξία είναι αυτό που πιστεύουμε εμείς!.

Τι ισχύει;

Υ.γ.: Μήπως τελικά οι παραπάνω αξίες είναι διαφορετικά νομίσματα που αγοράζουν το ίδιο άνθρωπο; Ωστόσο ποίος θα καθορίσει την ισοτιμία;

Υ.γ.2: Τι σχέσει έχουν όλα όμως με αυτά που έγραψα;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Άγγελος]

Άλλοι λένε ότι η πραγματική αξία ενός ανθρώπου είναι αυτό που που πιστεύουν οι άλλοι για τον άνθρωπο αυτό, ενώ άλλοι (π.χ. εσύ) πιστεύουν ότι η πραγματική αξία είναι αυτό που πιστεύουμε εμείς!.

Τι ισχύει;

Τιποτα απο τα δυο....Οι ικνανοτητες ενος ατομου ειναι αντικειμενικες και υπαρχουν ..και κανενας απο εμας δεν μπορει να τις δει απολυτα αντικειμενικα,να βγουμε δηλαδη απο τον εαυτο μας...

αλλο τι ειμαστε,αλλο τι νομιζουμε οτι ειμαστε,αλλο τι νομιζουν οι αλλοι οτι ειμαστε...


ζαλίστηκα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mindcircus]

Για κάτσε ρε

ρε? (στο εμπνεω αραγε?)

γιατί μου φαίνεται κάπου πάσχει η συλλογιστική σου.

πασχει απο τι? απο ασθενεια? Σου φαινεται? Δεν εισαι δηλαδη σιγουρος? το πασχω με αυτη τη λεξη το χρησιμοποιω. Θαηθελα, οταν απευθυνεσαι σε εμενα, να τελειωνεις τις φρασεις σου, διοτι δε χρησιμοποιω καποιες λεξεις, ισως δεν τις γνωριζω και χρειαζομαι μεταφραστη.

Κάπου κάνεις λάθος.

συμφωνα με ποιον? συμφωνα με τη δικη σου συλλογιστικη? ποιος θα κρινει το σωστο και το λαθος? Εσυ? Και καπου κανω λαθος, οχι παντου.(συ το ειπας, εγω μπορει να ειχα παντου εν τελει...)

που δείχνουν ένα είδος χλευασμού

Δεν ειχε προβλημα ο φαντασμενος και ειχες εσυ? θεωρω οσους θεωρουν εαυτους γαματους και τελειους(κι οχι πανω σε ο,τι λεμε στην πλακα για το και καλα) ουφα, εκτος πραγματικοτητας και loosers. Χωρις αυτο ναναι και κακο-υπαρχει καλο και κακο?-, διοτι δεν βρισκονται στη σφαιρα της καθημερινοτητας μου και της ζωης μου, οποτε προβλημα κανενα! ο καθενας δρα οπως θελει, εγω θα του πω αν θαναι εγωιστης η οχι? με γεια του με χαρα του, φροντιζω την καμπουρα μου πρωτα και τον απομακρυνω γιατι ειναι αρνητικος. Για μενα.

Από πότε ο εγωισμός είναι κακό πράγμα;

απαντησε ο νωευς για μενα, δες αν θελεις. Εκτος αν επιμενεις στη δικη μου αποψη.

Πες μου τη γνώμη σου

Γιατι να στην πω αληθεια? Την θελεις ειλικρινα?
Αρνουμαι για ακομα μια φορα να σου πω την γνωμη μου και θα σου πω ευθυς αμεσως γιατι.
Ειμαι ενας ανθρωπος για οσους το χουν αντιληφθει, που μαρεσει να κουβεντιαζω και να βλεπω διαφορετικες αποψεις απ ακρη σε ακρη χωρις απαραιτητως να συμφωνω. Εχω μαθει να ακουω και να κατεβαζω κεφαλι οπου δω καποιον ανωτερο, εδω η ηρω μεχει καλυψει με το ποστ της πιο πανω.

Μαρεσει να συζητω και γιατι οχι, αν με πεισουν να αποδεχτω και αλλων αντιληψεις και να τις υιοθετησω.
Οταν ομως, προσπαθουν με εμμεσους τροπους να μου προσαψουν κατηγοριες-πως χλευαζω πχ- κατι που δεν υφισταται, διοτι η ταπεινοτητα καθως και η αυτοπεποιθηση του φαντασμενου εν προκειμενω, την οποια εκτιμω εχουν φανει πολλακις σε θεματα, αρνουμαι να πω τη γνωμη μου την οποια στην πραγματικοτητα δε θα σεβαστουν και δε θα ακουσουν! (ρε, πασχω)

Προτιμω να μου ζητουν τη γνωμη μου οταν πραγματικα την θελουν, μου μιλουν ωραια οπως κι εγω και τους εχει κεντρισει ακομα κι αν διαφωνουν κι οχι για να με προκαλεσουν η και να με υποβαλλουν σε μια διαδικασια που δε μαρεσει- να με πεισουν πως κανω λαθος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.