Μου χει συμβεί να με αποκαλέσει γυναίκα με άλλο όνομα από το δικό μου σε πολύ προσωπική στιγμή. Είμαι σίγουρος ότι αισθάνθηκε το ίδιο άσχημα όσο κι εγώ μόλις το κατάλαβε.
Ευτυχώς η αυθόρμητη αντίδραση μου ήταν να γελάσω και να της απευθυνθώ επίσης μ' ένα όνομα που δεν ήταν το δικό της. Γέλασε κι εκείνη.
Με την πίεση όλη να έχει φύγει από πάνω της, η εξήγηση ήρθε αβίαστα: πρόσωπο από το πρόσφατο παρελθόν της. Ναι, αλλά τώρα ήταν μαζί μου.
Και συνέχισε να είναι μαζί μου, ευτυχώς. Οι σχέσεις χρειάζονται χώρο και ανάσες.
Τα λέμε...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.