Επειδη και ακριβως οπως μου εγραψες να σου απαντησω, θα παραβιαζω τους κανονες , θα απαντησω, λεγοντας ο'τι εχω περιθωριο να πω χωρις να μου δοθει κι αλλη ποινη :
"...................................
.....................................
......."
ευχαριστω, καλη νυχτα και σε σενα
Κριμα παντως, θα ειχαν ενδιαφερον οι απαντησεις σου.
ΕΝΑ infraction σου έχει δοθεί στον ένα και βάλε χρόνο που είσαι εδώ, κι αυτό για παντελώς άσχετο λόγο. Μην προσπαθείς να δημιουργήσεις εντυπώσεις. Όσον αφορά την "αυστηρότητα" μας, αν την είχαμε εξαντλήσει θα είχες ήδη λάβει άλλο ένα για τον τρόπο που εκφράζεσαι εδώ. Αλλά δεν έλαβες γιατί δεν ήθελα να κάνω κάτι που θα
φανεί ως κατάχρηση εξουσίας (κι ας ήταν δίκαιο). Λοιπόν ως εδώ. Αν δεν σε καλύπτει το site, δεν σε υποχρεώνει κανείς να συμμετάσχεις, μπορείς κάλλιστα να μην ξανακάνεις login. Αλλά το να μένεις και να γκρινάζεις συνεχώς με όποιο τρόπο βρεις (posts, pms κοκ) δεν σε τιμά καθόλου. Μου θυμίζει κάτι ανθρώπους που μένουν σε σχέσεις που δεν τους καλύπτουν, αλλά φοβούνται και να χωρίσουν οπότε φθείρουν τη σχέση όσο δεν πάει με συνεχείς γκρίνιες και τσακωμούς μέχρι να φτάσει ο άλλος στο αμήν και να τους χωρίσει αυτός.
Εχει και το καθενα απο αυτα την βαρυτητα του ομως, οπως επισης καποια γινονται ασυναισθητα/ αυτοματα. Δεν ειναι ολα τα ιδιο.
Υπάρχουν δύο περιπτώσεις αντίδρασης στον ultimate πειρασμό:
- Ο σύντροφος σου δεν σε απατά, για να μην πληγωθείς και πληγώνεται ο ίδιος.
- Ο σύντροφος σου δεν καταφέρνει να αντισταθεί και σε απατά, οπότε σε πληγώνει.
Κάποιος απο τους δύο θα πληγωθεί. Με τι καρδιά προτιμάς να είναι ο σύντροφος σου; Βέβαια αυτό ισχύει και για αυτόν που θα απατήσει. Είναι λίγο "φαύλος κύκλος" (δεν ξέρω πως αλλιώς να το χαρακτηρίσω, ίσως "κολοκυθιά"; ), δεν είναι τόσο απλό όσο το θέτεις.
Κοιτα μια σχεση ξεκιναει με την εξης κατασταση:
Μη απιστια απο κανενα μελος της σχεσης
Τωρα μετα υπαρχουν 3 καταστασεις:
1) Απιστια απο τον εναν και να μην το πει στον αλλον
2) Απιστια απο τον εναν και να το πει στον αλλο
3) Μη απιστια
Υπαρχει κανεις που να του πεις, προτιμαςνα εισαι στην κατασταση 3, ή στην 1 ή την 2; Και να σου πει; "Α στην 1 ή την 2. Ξες τι καλο κανει στη σχεση μου να με απαταει ο αλλος;"
Προφανως εννοεις οτι θα κανει καλο στο ατομο που απαταει, στον αλλον ομως;
Όχι δεν εννοώ οτι κάνει καλό στο άτομο που απατάει. Εννοώ οτι ΙΣΩΣ κάνει καλό στη σχέση, διότι το άλλο μέλος της θα συνειδητοποιήσει οτι ο σύντροφος του δεν είναι δεδομένος, κάτι που όσο κι αν αρχικά δεν του αρέσει, τελικά θα λειτουργήσει υπερ της σχέσης. Και ακριβώς επειδή δεν μας αρέσει να συνειδητοποιούμε οτι ο άλλος δεν είναι δεδομένος, γι'αυτό θα διαλέγαμε όλοι το 3.
Μαλλον δεν με καταλαβες. Οκ το να σε κερατωσει μια φορα στα 5 χρονια ειναι ανθρωπινο. Το να σε κερατωσει μια φορα στα 2 χρονια; Στον ενα χρονο; Κτλ...Ποτε σταματαει να ειναι ανθρωπινο και γινεται συστημα; Και τι θα του πεις; Οκ να με απατας τοσο συχνα, αλλα οχι πιο πολυ;;!
Αυτά δεν μπορούν να οριστούν με μαθηματικά θεωρήματα (όσο κι αν λατρεύω τα μαθηματικά). Σύστημα γίνεται όταν ο άλλος (ο απατημένος) αρχίσει να το αντιλαμβάνεται ως τέτοιο, όταν αρχίσει να καταστρέφει τη σχέση. Δεν υπάρχουν απόλυτοι αριθμοί και συχνότητες. Πχ όπως βλέπεις απο αυτό το θέμα, για πολλούς ο αριθμός αυτός είναι το 0. Ε για μένα απλώς είναι >0, την ακριβή του τιμή δεν την γνωρίζω.
Απλα θεωρω οτι παντα μπορουμε να αντισταθουμε, αρκει να το θελουμε (επειδη ξερουμε τι επιπτωσεις θα εχει) Ανθρωποι ειμαστε, οχι ζα!
Διαφωνώ, κάποιες φορές είναι τόσο εξαιρετικά δύσκολο να αντισταθείς που τείνει στο αδύνατο. Κι αν τελικά το καταφέρεις, ακριβώς επειδή ήταν τόσο δύσκολο να το κάνεις, σου δημιουργεί απωθημένα και μυθοποιείς τον παρολίγο εραστή/ερωμένη σου. Στο τέλος ίσως αρχίσεις και αισθάνεσαι ακόμη και μια παροδική αντιπάθεια προς το σύντροφο σου, διότι υποσυνείδητα τον "κατηγορείς" που (ίσως άθελα του) στάθηκε εμπόδιο σε κάτι που τόσο ήθελες.
1) Μα να σου πει τι, και πως θα σε ωφελησει;
2) Για το αλλο, επιτρεψε μου να διαφωνω. Εκτος και αν οριζουμε διαφορετικα το "λεμε μεταξυ μας τα παντα". Θεωρω οτι καποια πραγματα δεν λεγονται σε μια σχεση, και καλως υπαρχει αυτο. Αν σε ρωτησει ο αλλος το κουρεμα του, δεν θα του πεις οτι τα βρισκεις χαλια, ακομα και αν το πιστευεις. Αν πεθανει η πεθερα σου και εσυ την μισεις, δεν θα του πεις, "Πω πω ξελαφρωσα που ψοφησε η σπαστρα"! Ουτε - υποθετω - θα του απαντησεις "Με 'πιασε κοψιμο", αν σε ρωτησει γιατι δεν αισθανεσαι καλα!
Φυσικα, ολοι οι ανθρωποι ειναι διαφορετικοι, και το ιδιο και καθε σχεση, αλλα μου φαινεται πολυ πολυ (...πολυ!) δυσκολο να ισχυει το παραπανω. Anyway!
Κι όμως, ναι, θα τα έλεγα και αυτά που λες, ούτε καν extreme δεν μου φαίνονται.
Δεν είπα οτι είναι το σωστό (άραγε υπάρχει σωστό; ), απλά εμείς έτσι λειτουργούμε. Δεν προσπάθησα να πείσω κανέναν να είναι έτσι στη σχέση του. Εγώ όμως δεν μπορώ να είμαι αλλιώς στις δικές μου σχέσεις.
Μα το ιδιο πραγμα ειναι. Το κανει γιατι δεν θελει, επειδη αν το κανει, θα σε "χασει", μεταφορικα (=συναισθηματικα) , αλλα και ισως κυριολεκτικα.
Πολύ φιλοσοφικό γίνεται εδώ το θέμα και αν το σκεφτώ πολύ το παραπάνω quote θα πάθω βραχυκύκλωμα
Κατάλαβα πάντως τι θες να πεις, απλά δεν είναι ΤΟΣΟ απλό, όπως σου εξηγώ στο πρώτο quote.
