Όλα τα συστήματα τα οποία λειτουργούν μέσα σε ένα κράτος είναι top down συστήματα, καθώς οι προϋποθέσεις τους διαμορφωνονται από το κράτος. Συγκεκριμένα ο καπιταλισμός βασίζεται στο γεγονός πως η το κράτος διασφαλίζει δια της βίας το δικαίωμα του ανθρώπου στην ατομική ιδιοκτησία. Προφανώς τώρα καταλαβαίνεις πως το δικαίωμα αυτό ευνοεί disproportionaly το κάθε άτομο ανάλογο με το μέγεθος της ατομικής του ιδιοκτησίας. Πέραν τούτου, το μεγαλύτερο πρόβλημα του καπιταλισμού είναι το rent seeking, καθώς άπαξ και συγκεντρώσεις ορισμένη ατομική ιδιοκτησία, μπορείς απλά να γίνεσαι πλουσιότερος χωρίς να είσαι παραγωγικός, σε αντίθεση πχ με έναν επιχειρηματία που πρέπει να παράγει. Αυτό είναι πρόβλημα διότι το σύστημα εν τέλει ευνοεί το old accumulated capital και οχι αποκλειστικα την ικανότητα, και γι αυτό οδηγεί σε κοινωνικά τέλματα.
Rule of law = Κράτος που βασίζεται στον νόμος δηλαδή το φυσικό δίκαιο, το οποίο δεν δημιουργείται, αλλά ανακαλύπτεται με επιστημονικό τρόπο μέσα από τα δικαστήρια τα οποία δρουν σαν μια αγορά.
Rule of command = κρατος που βασίζεται στις ad hoc εντολές οπως Πχ νομοθετηματα βουλής, υπουργικές αποφάσεις κτλ. Σε αυτου του είδους το κράτος επειδή η αρχή είναι μια και όχι πολλές και μικρές δημιουργούνται μονοπώλια τάξεων που ευνοούν τις κρατεες τάξεις ανάλογα το εκάστοτε σύστημα (στον καπιταλισμό είναι οι ανώτερες και λίγο η μεσαία).
Ο καπιταλισμος διατηρει το στοιχειο του κρατους, σε τρομερα περιορισμενο βαθμο συγκριτικα με τις αλλες "δικτατοριες" που ανεφερες. Δεν ειναι το θεμελιωδες σημειο αναφορας της λειτουργιας και ηθικης του, αλλα η ελευθερια των ανθρωπων, δεν ειναι τα top-down απολυταρχικα στοιχεια του κεντρικου σχεδιασμου και των κεντρικα καθορισμενων ρολων. Υπαρχουν ακριβως οι ιδιοι κανονες και ισοτητες για ολους, οποτε δεν ευνοειται καποια ομαδα (με τεχνητο τροπο οπως πχ στο κομμουνισμο) και επειδη δεν υπαρχει κρατικη παρεμβαση δεν ευνοειται ο πλουσιος καθως δεν μποριε να αγοραζει τα ατομα που αποτελουν τον κρατικο μηχανισμο για να ειναι πιο ισος απο τους αλλους. Δες τι κομματα στηριζουν οι πολυεθνικες για να εχουν προνομια, δεν ειναι τα φιλελε. Για το snowballing effect απο το rent seeking, δεν εχεις ακουσει ποτε για κολοσσους που καταρρεουν ή νεους που αναδυονται? Μπορει να ισχυε οταν η μονη πηγη πλουτου ηταν η γη, οχι πλεον.
Δεν καταλαβαινω γιατι βαζεις τον καπιταλισμο στο rule of command και οχι law.
Διαφωνώ. Καταρχάς οι τάξεις στις οποίες αναφέρομαι εγώ δεν είναι κάποιες τεχνίτες ομάδες, αλλά είναι υπαρκτές, με διαφορετικά συμφέροντα, και σε έναν αρκετά μεγάλο βαθμό γενετικα προκαθορισμενες λόγο IQ και άλλων σε μικρότερο βαθμό σημαντικων χαρακτηριστικών προσωπικοτητας όπως conciensiousness. Το δίκαιο λοιπόν είναι απλά ένα προϊόν που παράγει η πολιτεία με σκοπό να μειώσει το κόστος των συναλλαγών ανάμεσα στις τάξεις. Όσο πιο "δίκαια" λοιπόν η κοινωνία (high trust society) τόσο μικρότερο αυτό το κόστος και τόσο πιο παραγωγική και εξελιγμένη η κοινωνία. Και πρόσεξε δεν αναφέρομαι στο δίκαιο φιλοσοφικά, δηλαδή βασισμένο σε κάποιο αξίωμα όπως NAP αλλά εντελώς πρακτικά, δηλαδή το δίκαιο που εξασφαλίζει την πιο εύρυθμη λειτουργία ανάμεσα στις τάξεις.
Το πρόβλημα με τις υπαναπτυκτες χώρες τώρα, δεν είναι το κράτος όπως νομίζεις, αλλά τα δημογραφικά στοιχεία της χώρας, και η κουλτούρα, δηλαδή χαμηλού IQ πληθυσμός και μεγάλο underclass τα οποία αποτρέπουν τους ανθρώπους από το να πάνε στην αγορά εξ αρχής. Σε τέτοιες χώρες η μόνη λύση είναι ένα πολύ ισχυρό κράτος (strongman state) που θα μειώσει το μέγεθος του underclass και γενικά θα εξαναγκάσει τους ανθρώπους να συμμετάσχουν στην αγορά, με το κόστος φυσικά της παραγόμενης διαφθοράς και αν αποτελεσματικότητα κεφαλαίου.
Δεν ξέρω δηλαδη γιατί νομίζεις πως σε χώρες μπαχαλα το πρόβλημα είναι το κράτος, ενώ εν απουσία αυτού το μόνο που γίνεται είναι επαναφορά σε subsistance economies και tribalism λογο δημογραφικού.
Ωραια, εχεις καποιες κατηγοριες ανθρωπων βασει χαρακτηριστικων. Ψιλοκαταλαβαινω αυτο που λες για το δικαιο, το προβλημα μου ειναι οτι δεν το στηριζεις σε μια σταθερη αρχη, αλλα σε κατι αοριστο οπως η ευρυθμη λειτουργια της κοινωνιας, που μποριει ο καθενας να ορισει οπως θελει (και προς το συμφερον του). Ειδικα συγκριτικα με το rule of law/command που ανεφερες πριν, μου φαινεται λιγο αντιφατικο.
Για τις υποαναπτυκτες χωρες, δεν αμφισβητω την επιπτωση του Iq και της κουλτουρας του πληθυσμου τους, αλλα διαφωνω στο κατα ποσο ειναι λυση το κρατος. Δεν καταλαβαινω γιατι θεωρεις οτι μειωνουν οι strongmen το Underclass, σε αυτους βασιζονται για την εξουσια τους. Εκτος και αν εννοεις οτι θα επιβαλλουν καποια μορφη οικονομικης ελευθεριας, αλλα ποσες ειναι οι περιπτωσεις σαν τον Lee Kuan Yeu της Σιγκαπουρης και ποσες σαν το Τσαβεζ?
Το κρατος ειναι το αποτελεσμα αλλων προβληματων, αλλα με τη σειρα του εμποδιζει την δυνατοτητα των ανθρωπων που δεν εχουν 80 iq να προοδευσουν οικονομικα, να κανουν περισσοτερα παιδια και να εχεις ποιοτικη βλετιωση του πλυθησμου (ισως συνδιαστικα ια με τις κρεμαλες που εχεις αναφερει).
Το καλύτερο filtering που λες προϋποθέτει discrimination πάνω σε στοιχεία όπως IQ, κουλτούρα κτλ, τα οποία είναι όλα ασύμβατα με το κυρίαρχο δόγμα της δύσης, όπου όλοι είμαστε ίσοι, και το ίδιο εξου και ο διεθνισμος, ο οποίος πολύ απλά δεν είναι καθόλου competitive.
Μαζι σου, γι'αυτο λεω πως πρεπει να και να διαλυθει το παραμυθι της ισοτητας του αποτελεσματος, για να μην φτασουμε στον φασισμο.
Κνίτης ε; τι μου λες ; αφού δεν εξέφρασα καμία άποψη.
Εγώ το τίτλο είδα και σκέφτηκα να γράψω ότι αυτό είναι το κοινό τους σημείο.
Ότι είτε με το ένα σύστημα είτε με το άλλο είσαι κάπως καταδικασμένος σε αυτό που κληρονομείς( χρώμα δέρματος στο φασισμό, εξυπνάδα ή περιουσία στο καπιταλισμό ξέρω γω). Τι είναι αυτό, κοινό δεν είναι ;
Το ένα βέβαια να πω ότι πάει κόντρα στο άλλο θεωρητικά γιατί αλλιώς ορίζεται η αξία του ατόμου οπότε δεν τα εξίσωσα κιόλας, άντε τι άλλο θα κάνω πια για εσάς
Η ηθική είναι πολύ σχετική βέβαια για τον κάθε έναν και δεν πετάω τη σκούφια μου για την ηθική του καπιταλισμού ούτε με έπεισε ποτέ κανείς περί δικαιοσύνης αλλά όχι ότι θα τρέξω να μοιράσω ότι περιουσία έχω. Τι το λες αυτό κάθε φορά δηλαδή.
Αντικειμενικά λέμε , σχεδίασε λέει ο Ρωλς ένα σύστημα που δεν ξέρεις τι είσαι εσύ έξυπνος, άπορος ,μαύρος, χαζός κτλ αλλά έτσι όπως το κόβω, ακόμα και έτσι δεν θα συμφωνούσαν οι άνθρωποι τι είναι πιο σωστό
Αρα λοιπον το να σε μαχαιρωσουν στο δρομο και να σου κανουν εγχειριση ειναι το ιδιο, γιατι σου κοβουν το δερμα με αιχμηρό αντικείμενο (με καποιες διαφορες βεβαια).
Η underlying λογικη, το severity του ποσο "καταδικαζεσαι", τα αποτελεσματα και το τι μπορουν να κανουν οσοι εχουν προβλημα με την ανισοτητα ειναι θεμελιωδως διαφορετικα. Εκτος και αν το βλεπεις σε ενα τελειως θεωρητικο αοριστο επιπεδο, οπου αυτη η κριτικη μπορει να γινει για τα παντα.
Γινομαι αρκετα sperg, αλλα εξοργιζουν αφανταστα εκφρασεις τυπου να εισαι καταδικασμενος στις ικανοτητες σου. Οχι μονο γιατι ειναι μια τεραστια ροχαλα στη μουρη της αξιοκρατιας, αλλα και γιατι δειχνει τρομερη ελλειψη σεβασμου προς τους ανθρωπους που και στον παρελθον αλλα και σημερα θα ικετευαν να ειναι "καταδικασμενοι στις ικανοτητες τους". Γιατι η εναλλακτικη δεν ειναι απαραιτητα τιποτα ουτοπικες αταξικες ισοτητες, αλλα το να μην υπαρχει ουτε αυτο.
