Aυτή η κρίση δεν γέννησε μόνο πολλούς οικονομολόγους do it yourself, μεσσίες, δημοσιογράφους, τηλεοπτικούς μαιντανούς, νοσταλγούς της χούντας και νεοαναρχικούς, αλλά και τρελλούς. Σε κάθε εποχή κρίσης, δημιουργούνται δυο κυρίαρχες τάσεις, η μία είναι αυτή της νοσταλγίας ενός μαύρου παρελθόντος και η άλλη της φαντασίωσης ένα ουτοπικού μέλλοντος. Αυτά που λέει ο Κιτσίκης μου θυμίζουν την εποχή που είχαν πλακώσει οι σεισμοί σε Τουρκία και Ελλάδα και επειδή βοηθούσε η μία χώρα την άλλη, κάποιοι αφελείς πίστευαν ότι οι Τούρκοι ξαφνικά μας ηγάπησαν σφόδρα. Να πάμε να ενωθούμε με την Τουρκία λοιπόν, ναι, ακόμα και ο Πάγκαλος τους αγαπάει πολύ σύμφωνα με δηλώσεις του, οπότε θα βρει καταφύγιο σε κανένα χανουμάδικο να εξασφαλίσει και τον καθημερινό του μπακλαβά. Μπορεί να μην περνούσαμε καλά Κορωνεύ επί Τουρκοκρατίας, όμως κατά βάθος αυτό θέλουν οι περισσότεροι και αυτό τους ταιριάζει υποσυνείδητα, η Τουρκιά είναι στο αίμα τους. Αρκεί να είμαστε εκτός της "κακής" Ευρώπης κι ας φοράμε και φέσι κι ας μας πη@@νε οι Τούρκοι. Δηλαδή να γίνουμε δούλοι του δούλου, αυτό θέλουν. 'Αντε και στην μπούργκα. 'Ολοι μαζί ενάντια στην σατανική δύση. Προτείνω μάλιστα να αρχίζουμε να καίμε και αμερικάνικες σημαίες όπως αυτοί. Μετά θα μας δώσουν και την Πόλη και θα είναι ικανοποιημένο και το φάντασμα του Παίσιου, τί άλλο θέλουμε.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.