Για να φέρω ένα παράδειγμα: Μέχρι τη δεκαετία του '50 τ' αυτοκίνητα που κυκλοφορούσαν στο δρόμο ήταν ελάχιστα. Από τα τέλη της δεκαετίας του '60 και μετά (διορθώστε με αν κάνω λάθος στους χρονικούς μου προσδιορισμούς) τ' αυτοκίνητα που κυκλοφορούσαν στους δρόμους πλήθυναν σε τέτοιο βαθμό, που ήταν πλέον απαραίτητη η καλλιέργεια κυκλοφοριακής αγωγής στα παιδιά. Έτσι, εμείς που γεννηθήκαμε περίπου εκείνη την εποχή, ήμασταν ουσιαστικά η πρώτη γενιά που έπρεπε να μάθει πώς να περνά το δρόμο, ώστε να μειωθούν τα ατυχήματα. Ένα δεύτερο παράδειγμα είναι αυτό των ναρκωτικών. Σήμερα, που η χρήση ναρκωτικών και η εν γένει καλλιέργεια εξαρτήσεων είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη, εμείς ως γονείς είμαστε υποχρεωμένοι να ενημερώσουμε τα παιδιά μας για τα ναρκωτικά και τις συνέπειές τους, με στόχο τη μείωση των σχετικών κινδύνων. Με τον ίδιο τρόπο θα πρέπει και οι σύγχρονοι γονείς (καλά για το σχολείο δεν μιλάω γιατί...ξέρετε τα χάλια του στην Ελλάδα) να εκπαιδεύσουν τα παιδιά τους ώστε οι συνέπειες του ΜΚΤ στις ζωές τους, τουλάχιστον να μην είναι τόσο έντονες, ώστε να μπορούν να τους κάνουν κακό.