Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα..
...θα άπλωνε τα χέρια του για μια αγκαλιά.
Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν
Ο σταματημός είναι μια επίδειξη δύναμης στην πιο εκλεπτυσμένη εκδοχή της.
Με άλλο είδωμα, όμως.
Οπότε συνέχιζε εσύ μέχρι η μαλακία να σε σκεπάσει.
θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόνταν.
Κι όταν θα κοιμόταν εκείνος, άλλοι θα'ταν ξύπνιοι.
Λες και το αναπάντεχο ή το ανέλπιστο είναι συνάρτηση του πρώιμου ξυπνήματος.
Η ζωή δεν ανήκει στους αγουροξυπνημένους αλλά στους ωριμοκοιμούντες.
Χορταίνεις τη ζωή μόνο ξεκούραστα.
Άμα κοιμάσαι όρθιος από νωρίς το απόγευμα χάνεις μεγάλο κομμάτι των νυχτερινών θαυμάτων και δεν εννοώ clubbing.
Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν
Οκ δυο αυτιά μια γλώσσα, δυο πνεύμονες ένα στόμα, μια οπή πρωκτού δυο έντερα κλπ.
Καλό θεωρητικά αλλα στην πράξη μια συνεχής σιωπή είναι βουβή ηλιθιότητα.
και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!
ένα ρόκετ 4 χ 4 βανίλια ή μια βιενέττα στη τελική, for me.
Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά
Κάτι σε μπεζάκι ή βρωμιλί. Γιατί η πολύ βρωμιά δε φιλτράρεται από ψηλά οπότε το χρώμα αποκτά συμβολισμό.
θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου.
Φώτα παρακαλώ
κι άλλα φώτα…
Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος.
Αθλιότητες.
Θα ζωγράφιζα μ' ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη.
Παρά τις αφιερώσεις σερενάτας - κουκουρούκου θα συνέχιζε να είναι ο σκουπιδότοπος του διαστήματος και δορυφόρος ενός πλανήτη αφημένος στην φθορά...
Θα πότιζα με τα δάκρια μου τα τριαντάφυλλα, για να νοιώσω τον πόνο από τ' αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους...
Η 30leaves σου θα μαραινόταν πριν τελειώσουν τα δάκρυα του ενός ματιού.
Το φιλί των πετάλων γίνεται η συνέχεια των χειλιών σου όταν θα ραίνεις πάνω στην αγαπημένη αυτό το ίδιο πέταλο.
Σκόρπισμα πετάλων, συγκέντρωση αγάπης...
Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή...
...δε θα΄χες ανάγκη από επουράνιες επιταγές με παραδείσια απόχρωση...
Δεν θα άφηνα να περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι αγαπώ, ότι τους αγαπώ.
Μπουσκαλιακό. Αναδύεται μια Καλιφορνίλα.
Το σ'αγαπώ είχα διαβάσει από μυριάδες ποιητές και σοφούς πως είναι πολύτιμο.
Αν το λέω κάθε στιγμή της ημέρας, τότε δε διαφέρει πολύ από την ούρηση.
Στους γέρους θα έδειχνα ότι το θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη.
Γερνάς όταν καταλαβαίνεις ότι το σώμα σου σε εγκαταλείπει...
Ακράτεια, θολούρα, σύγχυση, νυσταγμός, νευροπίεση.
Οι Αλτσχαϊμερικοί είναι εν ζωή νεκροί;
(πολύ αντιουμανιστικό για ποιητή)
Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του, για πρώτη φορά, το δάχτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα.
- Μπαμπά δώσε 20 ευρώ.
- Οκ, και τώρα άσε μου τον ώμο.
Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι.
Εκτός αν είσαι πολιτικός (που δεν πρέπει να κάνεις αλλά μόνο να λες) ή πόρνη (που δε πρέπει να λες αλλα μόνο να κάνεις)...
Δεν ήξερα ότι ο Μαρκέζ είχε γράψει τέτοιες μωρολογίες.
Καλύτερα που το αναγνωστικό μου ένστικτο περιορίστηκε κυρίως σε Λόρκα και Νερούντα.
