Νεοελληνική λογοτεχνία. Μπορεί το Ροζ;

[SICX]

Γενικά δε νομιζω πως ο μεσος ορος επιπεδου ειναι πολυ υψηλος, οπότε γενικά στις τεχνες, το τι πουλαει πολυ, ειναι συνηθως χαμηλοτερου επιπεδου. Δειτε τη μουσικη σκηνη, τα βιβλια, τον κινηματογραφο..need i go on?

Εγω πχ ειχα διαβασει το "Ουρανεια προφητεια" γιατι με επεισαν/μου το ζητησαν στην ουσια. Και δε βρηκα τιποτα φαντασμαγορικο και ψαγμενο και λυτρωτικο ή καινουργιο, για να γινει τοσος ντορος. Ουτε με τον Νταν Μπραουν που σερβιρε ξαναζεσταμενο και ξενο φαγητο. Δεν εντυπωσιαστηκα. Ευπεπτα πραγματα να περναει η ωρα. Ναι, αν δεν εχω τιποτα καλυτερο ν ακανω, μπορει να τα πιασω. Αλλα συνηθως ή εχω ή βρισκω. Εστω βιβλιο πιο χρησιμο ή πιο ενδιαφερον.

ακριβως...καλο παραδειγμα ειναι τα εντεχνα τραγουδια και τα εμπορικα....δν εχει σημασια τι πουλαει, το τραγουδι πρεπει να εχει φιλοσοφικο μυνημα, μια ιστορια να πει, καπου να μας ανοιξει τα ματια...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Buggs]

Μη ζηλευεις παιδακι μου, καντο για σενα, πουλα πιπεριες και φατες μονος σου στην αναγκη, εσενα σου αρεσουν, αυτο εχει σημασια! Αυτο λεω τοση ωρα και ειδες επεσα και μεσα στο οτι τοχεις παρει προσωπικα και πατριοτικα.

Κάνεις τα πάντα για να αποθαρρύνεις τους παραγωγούς πιπεριάς. Υποπτο αυτό...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mindcircus]

Κάνεις τα πάντα για να αποθαρρύνεις τους παραγωγούς πιπεριάς. Υποπτο αυτό...

Οχι, αντιθετως οταν χρειαζεται κι εκει που θεωρω πως χρειαζεται ειμαι πολυ ενθαρρυντικη. Απλως δε μου αρεσει να χρησιμοποιειται ο χωρος των εμπειριων μας, της κουβεντας μας, της γνωσης μας, σε χωρο διαφημισης. Δε μαρεσει επισης ο εγωισμος στους ανθρωπους που προσπαθουν πατωντας πανω σε αλλους, να παρουν με το ζορι αξια. Θελω Μπαγκς, οι ανθρωποι να κερδιζουν την αξια τους μονοι τους, με οπλα τους την επιμονη, τη θεληση και την αγαπη σε αυτο που κανουν.

Το θέμα μας λοιπόν είναι ΠΟΙΑ είναι αυτά τα βιβλία; Τα βιβλία της κ.Μαντά ! [...]

Το βιολι σου ετσι??
[...]

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Buggs]

Οχι, αντιθετως οταν χρειαζεται κι εκει που θεωρω πως χρειαζεται ειμαι πολυ ενθαρρυντικη.

Στο ροζ δηλαδή...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[SICX]

μην κρινετε τους ανθρωπους απ'τα λογια ουτε τα λογια απ'τους ανθρωπους.....λεω γω

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mindcircus]

Στο ροζ δηλαδή...

Μπα.. δε με παρακολουθεις. Και δε με ξερεις συναμα, αυτο που το βαζεις? Ο,τι με κεντρισει εκει θα στοχευσω και εκει θα ασχοληθω. Ειτε ειναι ροζ ειτε αλλου χρωματος.
Και προφανως δεν παρακολουθεις καν τι γραφω και στο θεμα, μονολογεις και δεν ακους. Κι οπως λεει ο αγαπημενος Κολτες, εκπροσωπος του Θεατρου του παραλογου ''.. κι ο μονολογος ειναι ενα φαινομενο θεατρικο... '' Δε θα με πιασεις σχεδον ποτε αδιαβαστη αγαπητε Μπαγκς. Εγω δεν ενθαρρυνα το ροζ, ουτε και τα αλλα μεγαλα εργα των Νομπελ γιατι πιστευω κι εγω στον μεγαλο θεσμο τους... Εγω αποθαρρυνα τη σταση σου απεναντι στον τροπο που βλεπεις το θεμα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Buggs]

Εγω αποθαρρυνα τη σταση σου απεναντι στον τροπο που βλεπεις το θεμα.

Εσύ έγραψες αυτό

---->Μπαγκς, κοψε την αυτοδιαφημιση, καντανταει αηδια. Με ολο το θαρρος ετσι? Εκει που παω να σε διαβασω, αρχιζω και βαριεμαι.Ελπιζω να μη δινεις αυτον τον αερα και στα βιβλια σου. Νασαι πιο ανοιχτομυαλος θελω. Και που ξερεις, οντας πιο ταπεινος ισως παρεις και το Νομπελ αφου το γλειφεσαι...

Λες δηλαδή ότι αν "γλειφόμουν" να γράφω όπως και η κυρία Μαντά, οπότε να βγάζω και όσα βγάζει κι εκείνη, και αν ξερογλυφόμουν για το Ελληνικό "νόμπελ" (συγγραφέας της χρονιάς) που θα μου το έδιναν μόνο άν έγραφα ότι και εκείνη, θα με εκτιμούσες περισσότερο. Θα με θεωρούσες πραγματικά ταπεινό, αφού θα αναγνώριζα (όσο και θα προσκηνούσα) ταπεινα την απόλυτη αξία, και θα κατέβαλα βέβαια όλες τις συγγραφίκες (και άλλες) μου δυνάμεις για να φτάσω αυτό το επίπεδο !

Αυτό το όνειρο θα ήταν πλήρως επιτρεπτό απο σένα, για οποιονδήποτε έλληνα συγγραφέα νεό ή παλαιότερο. Αφού μετά γράφεις...

..."καλό είναι να κάνουμε όνειρα πάντως. Δεν κάνω πλάκα ούτε ειρωνεύομαι "

Μα μόνο πλάκα κάνεις και ειρωνεύεσαι. Εχεις χαλάσει εντελώς το θέμα, πράγμα που ήθελες εξ αρχής. Αλλιλώς θα διάβαζες το βιβλίο μου και, όπως ήρθαν οι άλλες χρήστριες και είπαν για τα βιβλία της κυρίας Μαντά, θα έλεγες και εσύ τη δική σου , και μάλιστα στο ανάλογο θέμα.

Σαν συγγραφέα θα με κρίνεις επι των βιβλίων μου. Αν και θα σου έλεγα να το αποφύγεις αφού αν εκτιμάς τόσο το ροζ μάλλον δεν θα σου αρέσουν. Με την ίδια λογική που εγώ διάβασα το Συμβιβασμό του Καζάν σε πέντε μέρες (είναι περιπου 1100 σελίδες στο σύνηθες φορμάτ των μυθιστορημάτων ροζ) όταν το Έρωτας σα Βροχή που ήταν 485 εκανα 1 μήνα και 20 μέρες ! Αφού έπρεπε να το διαβάσω για να διαμορφώσω άποψη, ευλογούσα τα σπάνια σημεία που ο λόγος πήγαινε κάπως, ώστε να μήν είναι τόσο φρικτή αγγαρεία για μένα.

Σαν χρήστης και αναγνώστης εχω (τουλάχιστον έτσι θέλω να πιστεύω) τα ίδια δικαιώματα με σένα. Αφού λοιπόν εσένα δεν σε απασχολεί ότι το Ελληνικό μυθιστόρημα δεν έχει πάρει ένα Νόμπελ ποτέ, τότε γιατί συμμετέχεις; Ανοιξε ένα δικο σου θέμα:

Εγκεφαλικό Τσίρκο-Mindcircus: " Βραβεία Νόμπελ Λογοτεχνίας. Μια βλακεία και μισή;".

Αφού σε εκφράζει, έκφρασε το.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Isiliel]

Ριξτε μια ματιά στα Νόμπελ Λογοτεχνίας. Αν βαρεθήκατε να τα δείτε όλα έχουμε πάρει μόνο 2. Σεφέρης και Ελύτης και οι δυο ποιητές.
Ρίξτε τώρα μια ματιά στην λίστα των μπεστ σελλερ του Ελευθερουδάκη. Τι βλέπετε; Τα περισσότερα βιβλία είναι ροζ.

Αν όμως ρίξεις μια ματιά στα best sellers της Πρωτοπορίας θα δεις ότι δεν υπάρχει ούτε ένα ροζ, τουλάχιστον στα 10 πρώτα...
Είναι εντυπωσιακό δύο μεγάλα Αθηναϊκά βιβλιοπωλεία, να έχουν τόσο μεγάλη απόκλιση στις προτιμήσεις... Τι να συμβαίνει άραγε;...

Συμπέρασμα (δικό μου): Μην αγοράζετε βιβλία με κριτήριο τα best sellers των βιβλιοπωλείων.

Όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα των βραβείων Νόμπελ:

Among the five prizes provided for in Alfred Nobel's will (1895), one was intended for the person who, in the literary field, had produced "the most outstanding work in an ideal direction".

Για να φτάσει ένα βιβλίο να προταθεί για μια τέτοια διάκριση, θα πρέπει να έχει προκαλέσει παγκόσμιο ενδιαφέρον και να καταπιάνεται με ένα θέμα που ν' απασχολήσει το ευρύ κοινό, περισσότερο από τα ροζ της κας Μαντά ή όποιας άλλης ροζ κυρίας... Είναι όμως τελικά αυτό το ζητούμενο;

Στο τέλος του λήμματος της Wiki, που παραθέτεις, γράφει:

Τα βραβεία δεν είναι μέτρο της Λογοτεχνικής ικανότητας. Σπουδαίοι λογοτέχνες που δεν τιμήθηκαν με το βραβείο είναι οι: Άννα Αχμάτοβα, Χορχέ Αμάντο, Αντονέν Αρτώ, Ζορζ Μπατάϊγ, Mωρίς Μπλανσότ, Χόρχε Λουίς Μπόρχες , Μπέρτολτ Μπρεχτ, Πωλ Σελάν, Ρενέ Σαρ, Άντον Τσέχωφ, Τζόζεφ Κόνραντ, Χούλιο Κορταζαρ, Ζακ Ντεριντά, Ουμπέρτο Έκο, Ρόμπερτ Φροστ, Γκράχαμ Γκρην, Άλντους Χάξλεϊ, Ερρίκος Ίψεν, Τζαίημς Τζόυς, Φραντς Κάφκα, Νίκος Καζαντζάκης, Aμπέρτο Moράβια, Ρόμπερτ Mούσιλ, Βλαντιμίρ Nαμπόκοφ, Τζορτζ Όργουελ, Φερνάντο Πεσόα, Έζρα Πάουντ, Μαρσέλ Προυστ, Γερτρούδη Στάιν, Γουάλας Στήβενς, Λέων Τολστόι, Άρνολντ Τόινμπι, Mαρίνα Τσβετάεβα, Μαρκ Τουαίην, Βιρτζίνια Γουλφ, Πάολο Κοέλιο, Κωνσταντίνος Καβάφης, Σύλβια Πλαθ και άλλοι.

Συμπέρασμα (δικό μου) δεύτερο: Μην επιλέγετε βιβλία, αποκλειστικά από τις τιμητικές τους διακρίσεις.

Και για να το θέσω πιο απλά, για τον αναγνώστη, ίσως να έχει μια σημασία το γεγονός ότι ο συγγραφέας τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Για τον συγγραφέα όμως κατά τη γνώμη μου, μικρή σημασία έχει κάτι τέτοιο, αν κατάφερε να αποτυπώσει με τρόπο λυτρωτικό (πρώτα για τον ίδιο κι έπειτα για τους αναγνώστες του) τις σκέψεις του στο χαρτί.

Η κυρία Μαντά, φαίνεται να είναι για τη ελληνική λογοτεχνία, ότι το Star για την ελληνική τηλεόραση. Γιατί να θέλει ένας συγγραφέας να συγκριθεί με κάτι τέτοιο;
Καθετί, έχει το κοινό του και τίποτα δεν μπορεί να απευθυνθεί σε όλα τα target groups, διότι θα καταντούσε μια μέτρια σούπα που ο μάγειρας έριξε μέσα όλα τα γνωστά μπαχαρικά...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Buggs]

Αν όμως ρίξεις μια ματιά στα best sellers της Πρωτοπορίας θα δεις ότι δεν υπάρχει ούτε ένα ροζ, τουλάχιστον στα 10 πρώτα...

Πολύ ελπιδοφόρο. Πάνω που ήμουν έτοιμος να παρατήσω το γράψιμο... Ευχαριστώ πραγματικά! Εχοντας μακροχρόνια αποχή απο τα βιβλιοπωλεία, λόγω ιδιαιτέρων συνθηκών ζωής, μου είχε μείνει απο τότε, η εντήπωση ότι Ελευθερουδάκης= απόλυτη ποιότητα. Οπότε όπως καταλαβαίνεις απελπίστηκα, θεώρησα ότι έπεσε και το τελευταίο προπύργιο.

Συμπέρασμα (δικό μου): Μην αγοράζετε βιβλία με κριτήριο τα best sellers των βιβλιοπωλείων.

Εδω θα έλεγα: Αγοράζετε βιβλια κρίνοντας τις "προτιμήσεις" του κάθε βιβλιοπωλείου.

[...]

Καθετί, έχει το κοινό του και τίποτα δεν μπορεί να απευθυνθεί σε όλα τα target groups, διότι θα καταντούσε μια μέτρια σούπα που ο μάγειρας έριξε μέσα όλα τα γνωστά μπαχαρικά...

Και η βλακεία έχει το ταργκετ γκρουπ της, μάλιστα πολυπληθέστατο. Εδώ όμως μιλάμε για το άν μας συμφέρει, έξυπνους και βλάκες μαζί, να κάνουμε τη βλακεία πρότυπο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Άγγελος]

οπότε γενικά στις τεχνες, το τι πουλαει πολυ, ειναι συνηθως χαμηλοτερου επιπεδου. Δειτε τη μουσικη σκηνη, τα βιβλια, τον κινηματογραφο..need i go on?

οχι,,συμφωνω απολυτως..

οτι υπαρχει παντου στην τεχνη υπαρχει και στο βιβλιο..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Himela]

Αν και δεν έχω καταλάβει το ερωτημα, να πω οτι πιστεύω οτι οι γυναίκες πριτιμούν να διαβάζουν "ελαφρά" λογοτεχνία γιατί ο σημερινός τρόπος ζωής δεν τους δίνει το χρόνο για να διαβάσουν κάτι και να προβληματιστούν, κι όταν λοιπόν έχουν κάποιο χρόνο προτιμούν να διαβάζουν κάτι που τους κάνει να ξεχνούν τα προβλήματά τους και να "ταξιδεύουν". Γι' αυτό και τα βιβλία αυτά είναι "ευκολοχώνευτα", εύκολα στην ανάγνωση, εύκολα στα νοήματα, για να ταυτίζονται οι γυναίκες με τους χαρακτήρες αυτούς.

Προσωπικά έχω διαβάσει Δημουλίδου και Μαντά τα καλοκαίρια που κάθομαι και πίνω τον καφέ μου μπροστά στη θάλασσα. Δεν έχω μάθει κάτι από αυτά, δεν είχαν κάποιο νόημα που θα θυμάμαι, ήταν όμως ευχάριστα στην ανάγνωση για τη στιγμή που τα διάβαζα. Μια κλάση ανώτερη θεωρώ την Αλκυόνη Παπαδάκη, η οποία σε βάζει και λίγο να σκεφτείς, δε σου προσφέρει παραμυθάκι εύγευστο στο πιάτο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[SICX]

Αν και δεν έχω καταλάβει το ερωτημα, να πω οτι πιστεύω οτι οι γυναίκες πριτιμούν να διαβάζουν "ελαφρά" λογοτεχνία γιατί ο σημερινός τρόπος ζωής δεν τους δίνει το χρόνο για να διαβάσουν κάτι και να προβληματιστούν, κι όταν λοιπόν έχουν κάποιο χρόνο προτιμούν να διαβάζουν κάτι που τους κάνει να ξεχνούν τα προβλήματά τους και να "ταξιδεύουν". Γι' αυτό και τα βιβλία αυτά είναι "ευκολοχώνευτα", εύκολα στην ανάγνωση, εύκολα στα νοήματα, για να ταυτίζονται οι γυναίκες με τους χαρακτήρες αυτούς.

Προσωπικά έχω διαβάσει Δημουλίδου και Μαντά τα καλοκαίρια που κάθομαι και πίνω τον καφέ μου μπροστά στη θάλασσα. Δεν έχω μάθει κάτι από αυτά, δεν είχαν κάποιο νόημα που θα θυμάμαι, ήταν όμως ευχάριστα στην ανάγνωση για τη στιγμή που τα διάβαζα. Μια κλάση ανώτερη θεωρώ την Αλκυόνη Παπαδάκη, η οποία σε βάζει και λίγο να σκεφτείς, δε σου προσφέρει παραμυθάκι εύγευστο στο πιάτο.

αμα δν προβληματιζεσαι λεω εγω, καταντας προβληματικος!!!

προσωπικα δν μπορω να μην προβληματιζομαι στα βιβλια, ειδικα αυτα που αναφερεις, ελπιζω να εννοεις την λογοτεχνια που οπως λεει η λεξη ειναι ΤΕΧΝΗ του λογου....τοτε ειναι οκ, ειναι πολυ καλο....αλλα κατι πραγματικα πολυ χαμηλου επιπεδου προπαγανδιστικα βιβλια με πολυ ρηχο λογο δν τα αντεχω καθολου....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Άγγελος]

εγω παντως νομιζω οτι οι γυναικες διαβαζουν γενικα περισσοτερο λογοτεχνια απο τους ανδρες..
στα βιβλιοπωλεια,,ποιοι πανε περισσοτερο,γυναικες ή ανδρες?
υπαρχει αντρικη λογοτεχνια?
πχ η επιστημονικης φαντασιας?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[underwater]

Αν και δεν έχω καταλάβει το ερωτημα, να πω οτι πιστεύω οτι οι γυναίκες πριτιμούν να διαβάζουν "ελαφρά" λογοτεχνία γιατί ο σημερινός τρόπος ζωής δεν τους δίνει το χρόνο για να διαβάσουν κάτι και να προβληματιστούν, κι όταν λοιπόν έχουν κάποιο χρόνο προτιμούν να διαβάζουν κάτι που τους κάνει να ξεχνούν τα προβλήματά τους και να "ταξιδεύουν". Γι' αυτό και τα βιβλία αυτά είναι "ευκολοχώνευτα", εύκολα στην ανάγνωση, εύκολα στα νοήματα, για να ταυτίζονται οι γυναίκες με τους χαρακτήρες αυτούς.

Ελαφρά λογοτεχνία διαβάζουν και οι άντρες πάντως, αν κι εκείνοι θα προτιμήσουν τίποτα αστυνομικά ή συνωμοσιολογικά. Κάθε φύλο με τα γούστα του. Και βέβαια υπάρχουν και οι συνειδητοποιημένοι αναγνώστες και των 2 φύλων, οι οποίοι θα διαβάσουν κάτι και για να προβληματιστούν, ανεξαρτήτως χρόνου. Δηλ. δεν μπορώ να δεχτώ ότι δεν έχουμε χρόνο για διάβασμα, όταν το Πάμε Πακέτο, ο Λαζόπουλος και τα διάφορα σίριαλ κάνουν τρελά νούμερα. Για εκείνα έχουμε χρόνο ενώ για διάβασμα όχι; Περισσότερο ζήτημα επιλογής νομίζω είναι και πώς προτιμά ο καθένας να διαχειρίζεται τις εκτός εργασίας/σπουδών/νοικοκυριού στιγμές του.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[SICX]

τι θα πει αντρικη λογοτεχνια???? τι θες δλδ? πορνοβιβλια???? ελεος....μια ειναι η λογοτεχνια και απευθυνεται σε ολους....δν μπορω να δεχτω πως ενα μυνημα που θελει να πει μια ιστορια ειναι γυναικειο και αντρικο.....ολα μυνηματα ειναι, το πως το βλεπει ο καθενας ειναι αλλο.

εγω λογοτεχνια σπανια διαβαζω κι ομως ειναι πολυ καλο....τα "γυναικεια"(που λετε) βιβλια ειναι ωραια. εγω δν τα ξεχωριζω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Buggs]

Ελαφριά λογοτεχνία πρέπει να είναι αυτή που διαβάζεται εύκολα. Οταν λοιπόν έχεις ένα σκασμό προβλήματα, τι διαβάζεις πιο εύκολα; Ενα βιβλίο που δείχνει τους ήρωες να έχουν κι αυτοί προβλήματα (πόσο μάλλον να τα λύνουν με ρεαλιστικό τρόπο) ή αντίθετα ενα που οι ήρωες όχι μόνο δεν έχουν κανένα πρόβλημα, φτιάχνουν όλη τη πλοκή δημιουργώντας οι ίδιοι προβλήματα στον εαυτό τους με την ανοησία τους; Τα οποία στην συνέχεια λύνει μόνο ο θεός;

Εμένα λοιπόν προσωπικά, ειδικα εποχές που ζούμε, το δεύτερο μου φαίνεται πολύ βαριά λογοτεχνία απο την πλευρά του πόσο εγώ νοιώθω να με βαραίνει ψυχολογικά όταν την διαβάζω. Οσο σκέφτομαι μάλιστα ότι, επειδή εγώ διαβάζω το "δεν εχω καμία λυση να σου δώσω", ο οβολός μου έχει κάνει πλούσιο τον συγγραφέα, όστις αρνήθηκε να σκεφτεί έστω και ελάχιστα για μένα, για να μου δώσει κάποια έστω λύση, δηλαδή έχω λύσει εγώ, εν μέρει, όλα του τα προβλήματα, εκεί πια μελαγχολώ ακόμη περισσότερο. Και μου φαίνετααι ακόμη πιο βαριά η υποτιθέμενη "ελαφριά" λογοτεχνία.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Lorien]

Σε αυτο θα συμφωνησω. Αν θελει τα ευρουλατσα μου, τουλαχιστον ας εχει δωσει κατι χρησιμο/σημαντικο. Καποιος αλλος τωρα, μπορει να διασκεδαζει και να νιωθει καλυτερα με αυτο το ειδος λογοτεχνιας. Αρα γιαυτον, το βιβλιο εχει μια αξια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[SICX]

παντως, ισως δν συνεφερε αυτο κανεναν αλλα εχω την υποψια πως τα βιβλια θα επρεπε να ειναι δωρεαν...ναι οκ δν θα ειχαν κανενα κερδος, και τζαμπα και ο συγγραφεας ισως δν ειχε κινητρα και μπλα μπλα μπλα....ομως νομιζω πως 1ον πως πουλας τις σκεψεις? 2ον αν δν το εκαναν για τα χρηματα θα υπηρχαν μονο αξιολογα βιβλια με ενα σοφο νοημα να δωσουν, ενα μυνημα καλο, ενα διδαγμα ζωης.....ετσι υποπτευομαι απλα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Buggs]

παντως, ισως δν συνεφερε αυτο κανεναν αλλα εχω την υποψια πως τα βιβλια θα επρεπε να ειναι δωρεαν...ναι οκ δν θα ειχαν κανενα κερδος, και τζαμπα και ο συγγραφεας ισως δν ειχε κινητρα και μπλα μπλα μπλα....ομως νομιζω πως 1ον πως πουλας τις σκεψεις? 2ον αν δν το εκαναν για τα χρηματα θα υπηρχαν μονο αξιολογα βιβλια με ενα σοφο νοημα να δωσουν, ενα μυνημα καλο, ενα διδαγμα ζωης.....ετσι υποπτευομαι απλα

Απαντώ στις ερωτήσες-αναρωτήσεις σου
1) Τη σκέψη την πουλάς με βιβλία. Γιατί την πουλάς και δεν την χαρίζεις; Γιατί λίγη κατάλληλη σκέψη μπορεί να εξοικονομήσει αιώνες ζωής και ξοδεμένης ενέργειας. Η σκέψη αξίζει χρυσάφι.
2) Ο/η κάθε ροζ συγγραφέας γράφουν για τα λεφτά. Αν τους έκοβες τα λεφτά, απλά δεν θα έγραφαν τίποτα.

Το ζήτημα είναι θα δώσουμε κίνητρα στους άλλους όχι να τα κόψουμε στους ροζ. Ας είχαμε καλά βιβλία με φρέσκια, ανήσυχη δημιουργική σκέψη να κυκλοφορούν όσο της κ. Μαντά, κι ας πούλαγαν εξίσου και όλα τα ροζ. Το πρόβλημα είναι η απουσία του προβληματισμού, των προτάσεων και των λύσεων, οχι η ύπαρξη του ροζ. Το ροζ είνα ευχάριστο, όσο ευχάριστος είναι και ο ύπνος. Δεν μπορούμε να κοιμόμαστε διαρκώς όμως.

Το χρήμα κάνει τον κόσμο να γυρίζει. Ο κόσμος μπορεί να γυρίσει έτσι μπορεί να γυρίσει ομως και αλλιώς ανάλογα τη ροή του χρήματος. Δεν χρειαζόμαστε κάποιους να σώσουν τον κόσμο. Χρειαζόμαστε κάποιους να πληρώσουν κάποιους για να σώσουν τον κόσμο. Γιατί στο μεταξύ κάποιοι πληρώνουν παρα πολύ κάποιους για να χαλάσουν τον κόσμο...!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mindcircus]

παντως, ισως δν συνεφερε αυτο κανεναν αλλα εχω την υποψια πως τα βιβλια θα επρεπε να ειναι δωρεαν...ναι οκ δν θα ειχαν κανενα κερδος, και τζαμπα και ο συγγραφεας ισως δν ειχε κινητρα και μπλα μπλα μπλα....ομως νομιζω πως 1ον πως πουλας τις σκεψεις? 2ον αν δν το εκαναν για τα χρηματα θα υπηρχαν μονο αξιολογα βιβλια με ενα σοφο νοημα να δωσουν, ενα μυνημα καλο, ενα διδαγμα ζωης.....ετσι υποπτευομαι απλα

Εδω ανοιγεις μεγαλη κουβεντα... Με το σκεπτικο αυτο, οσοι αγαπαμε τις δουλειες μας θα πρεπε να τις κανουμε χωρις αμοιβη, αφιλοκερδως για την κοινωνια, ομως υπαρχει και το ''πως θα ζησουμε''? Θα προτιμουσα να μην γινεται εξαπατηση κι εκμεταλλευση κυριως του κοσμου και δε νομιζω να συμβαινει κατι τετοιο με την πωληση βιβλιων. Στο οπισθοφυλλο υπαρχει η κεντρικη ιδεα, σε οποιον αισθανθει πως δεν θα του κανει κλικ η θα εξαπατηθει δινοντας 15, 20, 30 ευρω, δε θα τα δωσει, αλλιως το κανει χομπυ κανοντας μια αλλη δουλεια. Αλλα η συγγραφη ειναι επαγγελμα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.