Skygge φυσικά ο κάθε άνθρωπος γεννιέται και γίνεται αυτό είναι όλο το point μου, και σαφώς ο καθένας από εμάς έχει διαφορετική προσωπικότητα, διαφορετικό χαρακτήρα, και τρόπο αντίληψης και αντιμετώπισης των καταστάσεων, αλίμονο εάν ήμασταν όλοι τυποποιημένοι, δεν θα υπήρχε και νόημα κιόλας. Πιστεύω πως ο κάθε ο άνθρωπος, επειδή όταν γεννιέται, δεν έχει πλάσει χαρακτήρα, κριτική αντίληψη, δεν έχει αναπτύξει συμπεριφορά ότι μέχρι κάποια ηλικία δέχεται ερεθίσματα από το εξωτερικό του περιβάλλον στο οποίο ουσιαστικά και εκπαιδεύεται και μαθαίνει να συμπεριφέρεται ώσπου να μεγαλώσει να ανεξαρτοποιηθεί και να διαμορφώσει και να τελειοποιήσει εν τέλει τα δικά του πιστεύω, θέλω και την ιδιοσυγκρασία του. Θέλω να πω, ότι ένα μικρό παιδί είτε αυτό είναι 2, 4 ή 10 από μόνο του, από την στιγμή της γέννησής του, δεν μπορεί να ξέρει ποιο είναι το σωστό και ποιο είναι το λάθος, αλλά αυτό το μαθαίνει μέσα από ένα σύστημα αξιών να το πω και συμπεριφοράς, το οποίο βλέπει και βιώνει σε μία οικογένεια, αργότερα στο σχολείο και στην σχέση του με τους συνομιλήκους του , και αφού σιγά σιγά μεγαλώνει γνωρίζει τον κόσμο και σιγά σιγά γνωρίζει καλύτερα και τον εαυτό του , τον διαμορφώνει μπορεί να απορρίψει ή όχι, όσα τόσο καιρό ουσιαστικά έμαθε και να δημιουργήσει από την αρχή ή όχι τον εαυτό του και τα δικά του ιδανικά και τις δικές του πεποιθήσεις. Ωστόσο κάθε οικογένεια θεωρώ ότι είναι διαφορετική από την άλλη, έχει διαφορετική ιδιοσυγκρασία, άλλες πεποιθήσεις σε κάποια θέματα, με αποτέλεσμα το παιδί να μεγαλώνει με ίσως διαφορετικό τρόπο διαπαιδαγώγησης και μερικές φορές να έχει λάβει και διαφορετικά μηνύματα και πρότυπα συμπεριφοράς. Όπως και να το κάνουμε τα παιδιά ειδικά τα μικρής ηλικίας, σύμφωνα με επιστημονικές έρευνες που έχω διαβάσει προφανώς δεν το κατεβάζω από το κεφάλι μου, έχουν ήδη διαμορφώσει τον χαρακτήρα τους, εάν θυμάμαι καλά μέχρι τα 3 έτη, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η συμπεριφορά θα είναι πάγια σταθερή και δεν μπορούν να την αλλάξουν με το καιρό. Θέλω να καταλήξω, ότι τα μικρά παιδιά σαφώς και δέχονται ερεθίσματα από το περίγυρό τους που τους περιβάλλει και σύμφωνα με αυτό ουσιαστικά αντιδρούν, αφού σύμφωνα με αυτά τα θεμέλια πάνω, έχουν εκπαιδευτεί να συμπεριφέρονται. Όσο για το θέμα του ρατσιστή, εννοείται ότι δεν γεννιέται κάποιος, αλλά μπορεί να γίνει και να μην γίνει είμαστε απόλυτοι σύμφωνοι σε αυτό. Συνήθως όμως κάποιες τέτοιες πεποιθήσεις ας το πω, διαμορφώνονται, μετά από κάποια ηλικία που τα παιδιά ωριμάζουν και ανεξερτοποιούνται. Όσο είναι μικρά απλά ακολουθούν τα γονεϊκά περισσότερο πρότυπα, άσχετα που για εμένα, για εσένα , για τον x και y, το τάδε γονεϊκό πρότυπο μπορεί να μην ταυτίζεται με τις δικές μας αντιλήψεις, δεν ξέρω εάν κατάλαβες τι θέλω να σου πω με αυτό. Το εάν επομένως ένα παιδί, ξέρει από μικρή ηλικία ποιο είναι σωστό και ποιο όχι σε κάθε περίσταση εξαρτάται από τι εκπαίδευση έχει λάβει. Εάν οι γονείς του πχ τον χτυπάνε για να συμμορφωθεί διαρκώς, τότε και το παιδί θα μάθει ότι για να διεκδικεί αυτό που θέλει πρέπει να ασκήσει βία ώστε να το λάβει, δεν έχει γεννηθεί με ατομικό χαρακτηριστικό που να του λέει "ώπα αυτό δεν είναι σωστό και η βία δεν είναι μέσο κατάκτησης των θέλω μου". Όταν ένα παιδί μεγαλώνει σε ένα οικογενειακό περιβάλλον που εμπνέει και προάγει τον ρατσισμό, και στο σχολείο πχ ένα παιδί είναι από την Αφρική,θεωρείς ότι είναι αρκετά ώριμο ώστε να μην προβάλλει εναντίον του ρατσιστική αντίδραση, αλλά να το αποδεχθεί; Δεν θα ακολουθήσει, δεν θα μιμηθεί όσα έχει διδαχθεί από το περιβάλλον το οποίο το αναθρέφει; Μπορεί πχ το 8 χρόνο παιδί να πει, είναι λάθος η ρατσιστική συμπεριφορά; Όλα λοιπόν αυτά τα παιδιά που γίνονται εγκληματίες, ασκούν bullying θεωρείς ότι γεννήθηκαν και ήθελαν να τα κάνουν όλα αυτά ή απλά εκπαιδεύτηκαν έτσι, έζησαν έτσι ώστε να διαμόρφωσαν ένα τέτοιο πρότυπο συμπεριφοράς; Εσύ γεννήθηκες και ήδη θεωρείς ότι είχες ατομικά συμπεριφορικά χαρακτηριστικά και μία κατάλληλη διαμορφωμένη έμφυτη προσωπικότητα που σου υπαγόρευαν από τότε να κρίνεις ποιο είναι σωστό και ποιο λάθος ή έμαθες, διαπαιγωγήθηκες σε αυτά και αργότερα εσύ πάνω σε αυτά απέρριψες ή υιοθέτησες αξίες και πρότυπα για να είσαι αυτός που είσαι σήμερα; Εάν ένα παιδί ακολουθήσει λάθος δρόμο από τον ορθό που του προβάλλουν γονείς και σχολείο πχ, δεν είναι δική του ευθύνη πιστεύω, αλλά θέμα οριοθέτησης που έχει επιβάλει ο γονέας ή ο δάσκαλος ώστε να προλάβει μία κακή συμπεριφορά
