Είδα μια αγγελία εργασίας από ένα συνεργείο καθαρισμού.Η αγγελία έλεγε ότι προσφέρεται εκπαίδευση και δε χρειάζεται προϋπηρεσία.Το σύνολο των αγγελιών σήμερα απαιτούν εμπειρία και φυσικά δεν προσφέρουν εκπαίδευση.Αλλά που και που βγαίνει και μια αγγελία μπουμπούκι όπως αυτή που ανέφερα που φυσικά αυτά που λέει είναι ψέματα.
Στις συνθήκες της αγοράς εργασίας όπως είναι τώρα,με την απόλυτη έλλειψη του συνδικαλισμού και των εργατικών σωματείων,οι εργοδότες εκμεταλλεύονται τους εργαζόμενους μέχρι το μεδούλι και γι'αυτό κανένας δεν παρέχει εκπαίδευση,αφού τους κοστίζει χρόνο και χρήμα.Επικρατεί λοιπόν το φαινόμενο του νεοφιλελευθερισμού και της ελεύθερης αγοράς,δηλαδή αυτοί που έχουν το κεφάλαιο κάνουν ότι θέλουν με σκοπό το υπερκέρδος και έτσι δημιουργούνται μεγάλες κοινωνικές ανισότητες.Έτσι το δικαίωμα για εκπαίδευση και επιμόρφωση που είναι προς όφελος των εργαζομένων έχει εξαφανιστεί μαζί με πολλά άλλα δικαιώματα.
Είδα λοιπόν την επόμενη μέρα την σελίδα της εταιρείας αυτής στο facebook.Είχε μια προσφάτως αναρτημένη φωτογραφία και έγραφε Training Day (Ημέρα Εκπαίδευσης).Ώπα λέω είναι κυριλέ η εταιρεία,προσφέρει και σεμινάρια επιμόρφωσης.Στην φωτογραφία ήταν ο κύριος εργοδότης και είχε μαζέψει μετρημένους δεκαπέντε καημένους άνεργους και τους είχε βάλει να στέκονται στο πεζοδρόμιο μπροστά από το μαγαζί του.Κάποιοι ήταν όρθιοι και κάποιοι κάθονταν στο πεζοδρόμιο κάτω.Ο κύριος αυτός στεκόταν όρθιος στο κέντρο και γύρω του όλοι αυτοί στη μέση του δρόμου και τους μιλούσε.Ένας θεός ξέρει τι τους έλεγε και τι ήταν αναγκασμένοι να ακούνε οι άνθρωποι , ενώ κάθονταν όρθιοι στο πεζοδρόμιο,στη μέση του δρόμου και στο κρύο.Αυτό ήταν λοιπόν το σεμινάριο επιμόρφωσης για το συνεργείο καθαρισμού.
Η πρώτη σκέψη που πέρασε από το μυαλό μου ήταν "Mήπως μας κοροιδεύουν;".Σκεπτόμενος βαθύτερα συνειδητοποίησα ότι δεν είναι αυτό.Οι εργοδότες σήμερα έχοντας απόλυτη ελευθερία,χωρίς κανέναν να τους επιβλέπει και λαμβάνοντας εκατοντάδες βιογραφικά ανθρώπων που εύκολα μπορούν να αντικατασταθούν,όχι απλά κάνουν ότι θέλουν,αλλά προφανώς έχουν ψωνιστεί κιόλας σε υπέρμετρο βαθμό.Ο κύριος που είχε το συνεργείο καθαρισμού μάλλον είχε την ιδέα ότι είναι ιδιοκτήτης πολυεθνικής και ο ίδιος είναι διευθύνων σύμβουλος.Μάλλον διευθύνων σύμβουλος του πεζοδρομίου ήταν.
Ας αναφερθώ τώρα και στις συνθήκες εργασίας.Από την εμπειρία μου,όσοι προσλαμβάνουν τόσους πολλούς ανειδίκευτους μαζί,σπάνε τη μέρα σε πολλές βάρδιες και βάζουν τον καθένα από αυτούς να δουλεύει 2-3 βάρδιες την εβδομάδα με μικρά μεροκάματα και όπως βολεύει το πρόγραμμα του αφεντικού.Δηλαδή σου στέλνει ο κύριος μήνυμα στο κινητό σου "Έλα την Τρίτη στις 10 το πρωί." μετά "Έλα την Παρασκευή στις 5 το απόγευμα",την επόμενη βδομάδα μπορεί να σου στείλει για άλλες μέρες και άλλες ώρες.
Καμιά σταθερότητα στο πρόγραμμα που να βολεύει τη δική σου προσωπική ζωή,τα χρήματα που βγάζεις είναι 40-50 ευρώ την εβδομάδα και να μη μιλήσουμε για ένσημα,υπερωρίες,επιδόματα,άδειες γιατί καταντάει αστείο.
Πείτε μου σας παρακαλώ, αυτό είναι εργασία?Αυτό έχει καταντήσει να σημαίνει η έννοια της εργασίας σήμερα?Ευκαιρίες μόνο για εργασίες σκλάβων και αφεντικά που είναι κάθε δευτερόλεπτο πάνω από το κεφάλι σου να σε μειώνουν και να σε υποβιβάζουν,ικανοποιώντας το αίσθημα υπεροψίας και αλαζονείας τους.Όταν η πίεση γίνεται με τέτοιο τρόπο ,δεν είναι για αύξηση της παραγωγικότητας αλλά για να ενισχύσουν το κόμπλεξ κατωτερότητας που έχουν.Αλλά αυτό θέλουν στην πραγματικότητα.Σκλάβους που δεν μιλάνε.
Παρατηρώ μια διαρκή υποβάθμιση και υποτίμηση της εργασίας στην Ελλάδα.Αλλά αυτό είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο.Η μεσαία τάξη δεν υπάρχει πια.Υπάρχουν στη μία άκρη,αυτοί που έχουν εργασία με την κανονική έννοια του όρου και λαμβάνουν τα προνόμια από αυτήν και στην άλλη άκρη αυτοί που έχουν περιορισμένο δικαίωμα στην εργασία και στις απολαβές της.
