Επειδή -αν θυμάμαι καλά- είμαστε κοντά ηλικιακά, δεν θα ξεχάσω ποτέ την τρέλα που είχαν στο γυμνάσιο με τη break dance... νομίζω ήταν παντού, θυμάμαι πχ στο γυμνάσιο σε κάθε διάλειμμα να χορεύουν και για κάποιον λόγο... τι μαλακία κι αυτή, μπορείς να πεις η τραπ της εποχής...
Επίσης τι ωραίο που δεν είχαμε ακόμα ίντερνετ οι περισσότεροι και πιστεύαμε ακόμα σε αστικούς μύθους... αλήθεια το λέω αυτό, το πιστεύω ξεκάθαρα ότι χρειάζεται στον άνθρωπο (και) η ρομαντική/ιδεαλιστική σκέψη και ότι από εμάς και μετά καλλιεργήθηκε η κυνικότητα του debunking για τα πάντα...
Ένας Γιουνγκ θα σου έλεγε ότι όλο και χάνεται η ικανότητα για χρήση μεταφοράς/παρομοίωσης/συμβολισμού κ.λπ. στον λόγο όσο έρχονται νέες γενιές και η αντίληψη του κόσμου γίνεται αυτιστικά ρεαλιστική μιας και η οπτική για τον κόσμο συνδέεται άρρηκτα με τον τρόπο που ονοματίζεις και περιγράφεις τα πράγματα...