Ως χρήστης άπειρων ωρών με τα τεχνολογικά μέσα, θέλω να πω κι εγώ τη γνώμη μου και να φανούν και οι απόψεις ενός από τους νέους* σε αυτό το θέμα (και να μην έχουμε ΜΟΝΟ απόψεις ενηλίκων-γονέων στο θέμα).
*Χωρίς αυτό να σημαίνει πως και τους εκπροσωπώ-υποστηρίζω πάντα!
Η ιστορία μου
Ο "δεσμός" μου με την τεχνολογία είχε ήδη ξεκινήσει από την ηλικία των 3 μου, όταν σε λογισμικό της Q-Basic ξεκίνησα να παίζω με τα χρώματα του φόντου και των γραμμάτων (για μισή-μία ώρα την ημέρα). Αυτό με ωφέλησε ΠΑΡΑ πολύ, διότι μέχρι τα πέντε και μισό μου, που πήγα πρώτη δημοτικού, είχα φοβερό πλεονέκτημα σε σχέση με τα άλλα παιδιά, καθώς είχα μάθει το ελληνικό και το λατινικό αλφάβητο, ακόμη και μερικό λεξιλόγιο των αγγλικών!
Συνέχισα να χρησιμοποιώ τους υπολογιστές σε όλο το δημοτικό. Η "μεγάλη έκρηξη" έγινε στην έκτη δημοτικού όταν ο καθηγητής Πληροφορικής μας μάς ανέθεσε να διαλέξουμε ένα θέμα για εργασία που θα παρουσιάζαμε σε powerpoint. Εγώ με ένα φίλο μου διαλέξαμε το θέμα "Λειτουργικά Συστήματα και Προγράμματα". Μέσα από αυτό το θέμα αποκομίσαμε πολλές γνώσεις και μεγάλο ενδιφέρον για την τεχνολογία.
Μετά, πέρασα μία μαύρη εποχή για τον χαρακτήρα-ωριμότητα-μέτρο που βάζω στον εαυτό μου. Εκείνο το καλοκαίρι πριν πάω Α' Γυμνασίου σπαταλούσα 8-9ωρα (καθημερινά) στον υπολογιστή μου παίζοντας ένα ηλίθιο παιχνίδι, το GTA San Andreas (για όσους δεν ξέρουν πρόκειται για παιχνίδι βίας που διαδραματίζεται στις αρχές του ’90 και σκοπός είναι η επιβολή της συμμορίας του χαρακτήρα στο Los Angeles, είναι όμως και open world – δηλαδή μπορείς να κάνεις διάφορα όπως myth hunting κλπ.) Με λίγα λόγια πέρασα από τεστ χαρακτήρα, καθώς η πώρωσή μου δε μου έκανε καθόλου καλό την συγκεκριμένη περίοδο, εκτός από απάθεια προς τον αθλητισμό και αϋπνίες.
Μακροπρόθεσμα, όμως με βοήθησε αυτό το βίωμα για να θέσω τις βάσεις για έλεγχο στον εαυτό μου σε μέλλουσες καταστάσεις. Ξαναπέρασα από τεστ φέτος όταν και οι φίλοι μου με επηρρέασαν αλλά κι εγώ οικιοθελώς κόλλησα με την αηδία που λέγεται Hero Zero (ονλάιν παιχνίδι ηρώων, που κυριαρχεί το pay-to-win και δημιουργεί διενέξεις μεταξύ των φίλων, εάν δεν χρησιμοποιηθεί σωστά). Δεν κατάφερα να με ελέγξω ούτε και τότε. Όμως αυτό το βίωμα με έκανε να σχηματίσω άποψη για τα ονλάιν παιχνίδια.
Πλέον, χρησιμοποιώ για πολλές (μα πολλές ώρες) τον υπολογιστή και το κινητό μου, αλλά σε παραγωγική (καλή) χρήση ερευνώντας τόπικς του άισκουλ-ιστέκι, διαβάζοντας ειδήσεις και σχεδιάζοντας μία πρόταση για το εκπαιδευτικό σύστημα.
Εγώ και ο υπολογιστής: επιπτώσεις
Αυτή η χρήση δε μου έχει στερήσει ούτε σχολικές επιδόσεις αλλά ούτε κοινωνικοποίηση. Το μόνο που πραγματικά μου έχει δημιουργήσει είναι ένα μίσος προς την σωματική άσκηση (φαίνεται κι από το ότι ο χειρότερος βαθμός μου κάθε φορά είναι στην Γυμναστική
), χωρίς όμως και να επαινώ όσους την συμπαθούν και να εκτιμώ την ωφέλειά της στον άνθρωπο. Επίσης, (ακόμα!!!) δε μου έχουν δημιουργηθεί προβλήματα όρασης, με εξαίρεση την κούραση στα μάτια.
Τα παιδιά και οι υπολογιστές
Αφού, λοιπόν, έκανα την απαραίτητη εισαγωγή στο θέμα μου, θέλω να παρουσιάσω, από την πλευρά μου, τι πιστεύω για την νεολαία και την τεχνολογία.
Πάνω απ’ όλα: η ώριμη χρήση είναι η μόνη που πραγματικά αξίζει. Το ξημεροβράδιασμα στο youtube και τα κοινωνικά δίκτυα δεν έχει πραγματικά καμία αξία. Δηλαδή, για μένα εάν ένας νέος καταχράζεται την τεχνολογία, ναι, του κάνει κακό, διότι αφιερώνει χρόνο από την ζωή του για βλακείες, ενώ μπορεί να ασχοληθεί με χρησιμότερα πράγματα (όπως το διάβασμα).
Η ώριμη χρήση, από την άλλη, έχει και τα θετικά της και τα αρνητικά της. Με μέτρο, πιστεύω πως μηδενίζονται όλα τα αρνητικά της.
Θετικά: - Νέες γνώσεις – Γνωριμίες με άτομα που ζουν σε διαφορετικές καταστάσεις και μέρη – Ενημέρωση – Απόκτηση οικειότητας με την τεχνολογία-μέλλον – Ενασχόληση σε καταστάσεις βαρεμάρας.
Αρνητικά: - Καθιστική ζωή – Σωματικά προβλήματα (Μακροπρόθεσμα κυρίως)
Συμπέρασμα: Για έναν νέο που μπορεί να ελέγξει τον εαυτό του (ή ελέγχεται από τους γονείς του (
) η ενασχόληση με την τεχνολογία είναι μόνο καλή!
Το θέμα μας είναι λοιπόν: Μπορούν τα παιδιά να βάλουν όρια στους εαυτούς τους; ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ: Οι γονείς μπορούν να χειριστούν την ψηφιακή επανάσταση;
