Καλά, για το "Μπαμπά μην ξαναπεθάνεις Παρασκευή", μιας και το ανέφερες, ήταν ένα από τα καλύτερα (για να μην πω το καλύτερο) θεατρικό έργο που έχω δει ζωντανά. Πρώτη φορά είδα θέατρο να είναι
γεμάτο, ο κόσμος να περιμένει για εισιτήρια σε μια ουρά ύψους 3 μέτρων (μπορεί και παραπάνω, διότι παίζονταν σε άλσος και από τα σκαλιά μέχρι πάνω στην είσοδο, καταλαβαίνεΙς...), να κάθονται στα σκαλοπάτια, να ουρλιάζουν, να να να... Ένας πανικός. Το γέλιο και το ενδιαφέρον για την εξέλιξη της υπόθεσης αμείωτο όλη την ώρα και το πολύ σπουδαίο για εμένα, μετά το πέρας της παράστασης, οι ηθοποιοί όλοι με ένα
πλατύ χαμόγελο να μοιράζουν αυτόγραφα. Υπέροχη αίσθηση
Τον "Πλούτο" μην τον χάσεις.
Τώρα για την "Ιφιγένεια εν Αυλίδι", πρέπει να είναι αυτή στην οποία παίζει η Φιλαρέττη Κομνηνού, εκτός κι αν αυτό είναι από άλλο θέατρο. Δεν το έχω δει, αλλά και μόνο αυτή η ηθοποιός είναι εγγύηση.
(Πες μου αν κάνω λάθος και μιλάω για παράσταση από άλλο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ).