Αυτό το θέμα έχει απίστευτη πλάκα.. :-)
Να σας γράψω κι εγώ τι με εκνευρίζει..
1) Όταν ας πούμε κάποιος πιάσει το σύντροφό του επ' αυτοφόρω, την ώρα που τον απατά, και εκείνος του πει "Δεν είναι αυτό που νομίζεις!".
Και που ξέρει ο άλλος τι νομίζει ο απατημένος?
2) Όταν στο τέλος κάθε φράσης, κύριας ή δευτερεύουσας κολλάνε το "ok". Για παράδειγμα "Εγώ δεν είπα ποτέ κάτι τέτοιο, ok? Εγώ είπα ότι είσαι καλή κοπέλα ok? Αν δε με πιστεύεις να ρωτήσεις του άλλους ok?".
3) Οι φράσεις του στυλ "Μη τρελλαίνεσαι" ή "Χαλάρωσε". Όταν τις ακούω, νιώθω ότι ο άλλος υποννοεί ότι είμαι υστερική και πρέπει να ηρεμήσω. Και το χειρότερο είναι όταν το λένε σε πολύ ήρεμες φάσεις. Του στυλ -"Θα προλάβεις να έρθεις κομμωτήριο αύριο?" -"Μη τρελλαίνεσαι, θα προλάβω!". Μα δεν τρελλάθηκα μια απλή ερώτηση έκανα.
4) Η φράση "το χω". Ε αφού το χεις, κράτα το μη σου φύγει.
5) Η απάντηση που δίνουν οι περισσότεροι τηλεαστέρες όταν τους ρωτούν "Ποιό είναι το μεγαλύτερο ελάττωμά σας?", και εκείνοι απαντούν "Η ειλικρίνειά μου".
6) Όταν οι άνθρωποι μιλούν για τον εαυτό τους σε τρίτο πρόσωπο, λες και πιστεύουν ότι είναι αυτοκράτορες. Μήτσος: "Ο Μήτσος δεν τα μασάει αυτά! Ο Μήτσος δέρνει!".
Και γενικά συμφωνώ πάρα πολύ με μερικά από τα προηγούμενα σχόλια, για το "μωρή", το θεωρώ απαράδεκτο και τις βρισιές χωρίς λόγο.
Όταν είναι κάποιος εκνευρισμένος, μπορεί να θέλει να εκτονωθεί, παρ όλο που υπάρχει και πολιτισμένος τρόπος. Οκ, δεκτό τότε. Αλλά χωρίς κανένα λόγο, μόνο και μόνο για λόγους εντυπωσιασμού, να ακούω ύβρεις, και συχνά κατά του Χριστού και της Παναγίας, ε όχι, είναι απαράδεκτο.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
