Καλά σηκώνει μεγάλη συζήτηση που δεν θέλω να κάνω για διαφόρους λόγους, αλλά θα δώσω ένα ελάχιστο παράδειγμα να μπεις στο νόημα.
Κάποιος πχ που εκτιμά τον εαυτό του, δεν πίνει νερό από χαμηλής ποιότητας πλαστικά ποτήρια και όχι γιατί είναι φαντασμένος πλούσιος που πίνει μόνο από κρυστάλλινα... Ούτε σκουπίζει,ντύνει πχ το μωρό του με αγνώστου ποιότητας μωρομάντηλα, εσώρουχα κλπ.
Στο ελεύθερο εμπόριο βέβαια (θα μου πεις) κάποιος πουλάει και κάποιος αγοράζει, δικαίωμα του καθενός είναι να κάνει ό,τι θέλει. Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε...
Επιπλέον, κάτι που ξέχασα να αναφέρω πριν και σχετίζεται με τις διαφημίσεις και την δυνατή μουσική. Έχεις κάτσει ποτέ να σκεφτείς πόσο πιο ευάλωτη σε αγορές σε κάνει αυτή η κατάσταση; Δεν σου επιτρέπει να έχεις και <<πολλή>> - καθαρή σκέψη και στην όψη του 0,99 και ειδικά όταν πρόκειται για κάτι που θα χαροποιήσει το παιδάκι σου ή θα σε εξυπηρετήσει στο τακτοποίημα του σπιτιού, δεν διστάζεις και πολύ και... τσουπ το πετάς κι αυτό μέσα στο καλάθι. Σωρευτικά φτάνεις ταμείο και χτυπάς 50-100ε πολλές φορές.