Ονίκ Παλατζιάν: Το διαβατήριό μου στην Ευδαιμονία

[Isiliel]

"Το όνομα του γιου μου σημαίνει Ανάσταση. Ας αναστήσουμε αυτή τη χώρα, ώστε η γενιά του να μην την εγκαταλείψει."


Η ομιλία του Onic V. Palandjian δόθηκε στα πλαίσια του TEDxThessaloniki
τον Απρίλιο του 2011
Περιμένουμε σύντομα την Ελληνική μετάφραση.
​

Πριν από μερικές ημέρες, βρήκα ένα αγωνιώδες μήνυμα που με προέτρεπε να παρουσιάσω την παρούσα ομιλία. Θυμήθηκα ένα θέμα που φιλοξενούμε εδώ στο στέκι: Θα αφήνατε την Ελλάδα για μια καριέρα στο εξωτερικό;
Σκέφτηκα λοιπόν, πως αξίζει τον κόπο να δοθεί μια θέση στον αντίλογο.

Ο Ονίκ Παλαντζιάν, αρμενικής καταγωγής, έχει πολυετή εμπειρία σε ταχύτατα αναπτυσσόμενες εταιρίες σαν επιχειρηματίας και στέλεχος εταιριών επιχειρηματικών κεφαλαίων στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Το 2003 συνίδρυσε τη Capital Connect ΑΕ Διαχείρισης Αμοιβαίου Κεφαλαίου Επιχειρηματικών Συμμετοχών (Capital Connect), μέσω τις οποίας έχει συμβάλλει στην ολοκλήρωση επενδύσεων σε εταιρίες με αιχμή του δόρατος επενδύσεις στο περιβάλλον με τις εταιρίες ανακύκλωσης Herco & Mavin.

Πριν τη Capital Connect διεύθυνε την διεθνή επέκταση της - εισηγμένης πλέον - Velti Plc, που κατέχει τον ηγετικό ρόλο στο τομέα του mobile marketing διεθνώς καθώς και δυο καινοτόμες εταιρίες τεχνολογίας, την ΙΗΜ Limited (iammoving.com - i am moving - The ONLY online change of address service) στο Λονδίνο και την ΙΖU GmbH (www.ich-zieh-um.de) στο Αμβούργο.
Πριν την εμπειρία του ως επιχειρηματίας, εργάστηκε στην Αμερικανική εταιρία επιχειρηματικών κεφαλαίων Eagle Financial Partners LLC, όπου βοήθησε στην ολοκλήρωση επενδύσεων σε εταιρίες μεταφορών, ενέργειας, και καταναλωτικών αγαθών.

Είναι συχνός ομιλητής σε συνέδρια και πανεπιστήμια και αρωγός νέων επιχειρηματιών. Σπούδασε διοίκηση επιχειρήσεων στα πανεπιστήμια της Βοστόνης Bentley και Harvard. ( Πηγή: Private Equity Forum )
​

‘Οταν στην αρχή της ομιλίας του ο Ονίκ ρώτησε πόσοι από το κοινό σκέφτονται να εγκαταλείψουν τη χώρα, μια θάλασσα από χέρια υψώθηκε μπροστά του. Εκείνος όμως είχε να τους μεταφέρει τη δική του εμπειρία, το δικό του όραμα. Ο Ονίκ επέστρεψε στην Ελλάδα «για όσα εδώ θεωρούμε δεδομένα αλλά μου έλειπαν στο εξωτερικό».

Αν και επιτυχημένος επιχειρηματίας, ο κ. Παλατζιάν θεωρεί πρωταρχικό παράγοντα της Αριστοτελικής ευδαιμονίας το επίπεδο διαβίωσης που συναντά κανείς στην Ελλάδα με το μοναδικό Αιγαιοπελαγίτικο φως, τη θάλασσα, την εύφορη φύση, τις ανθρώπινες σχέσεις την προσωπική ζωή, την οικογένεια, τα παιδιά.

​

«Η Ελλάδα είναι το διαβατήριό μου στην ευδαιμονία. Το μυστικό μου; Απλά μετρώ αυτά που πραγματικά αξίζουν στη ζωή», μας λέει στην ομιλία του και μας καλεί να φτιάξουμε το δικό μας διάγραμμα ευδαιμονίας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Μάριλυ]

Χίλια καλά έχει η Ελλάδα αλλά αν δεν έχεις δουλειά ή έναν αξιοπρεπή μισθό δεν μπορείς να τα χαρείς ούτε στο μισό. Κακά τα ψέματα αλλά τα άτιμα τα λεφτά χρειάζονται. Με 700 ευρώ και τόση αβεβαιότητα δεν μπορείς να έχεις ένα αξιοπρεπές επίπεδο ζωής πόσο μάλλον να κάνεις οικογένεια χωρίς να σε τρώει μια ζωή το άγχος. Για να μη μιλήσουμε για ιατρική περίθαλψη. Δεν είναι ότι δεν εκτιμούμε τα καλά της Ελλάδας, είναι ότι πλέον για πολλούς είναι θέμα επιβίωσης.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[parafernalia]

Με 700 ευρώ και τόση αβεβαιότητα δεν μπορείς να έχεις ένα αξιοπρεπές επίπεδο ζωής πόσο μάλλον να κάνεις οικογένεια χωρίς να σε τρώει μια ζωή το άγχος.

700 ευρώ είναι καλά, σε λίγο θα είμαστε στα 450 και χωρίς δώρο Χριστουγέννων και Πάσχα (12 μισθοί αντί για 14).

Μπορεί να είναι άξιος άνθρωπος αυτός ο Παλατζιάν, αλλά "μεγαλούργησε" σε εποχές παχιών αγελάδων. Τώρα οι εταιρείες του απολύουν κόσμο, σε βάζουν να δουλέψεις 10 και 12 ώρες σε συνθήκες γαλέρας και σφίγγουν τα λουριά. Αν μετρήσεις αυτά που πραγματικά αξίζουν στη ζωή, όπως λέει, μπορείς να μειώσεις κάπως τα έξοδά σου και να περνάς το ίδιο καλά αλλά....χτύπα ξύλο....μη σου συμβεί κάτι απρόοπτο γιατί την έκατσες.

Είμαστε τελικά φτωχοί οι Έλληνες; Οι δείκτες δείχνουν ότι πάνω από το 30% είναι στα όρια της φτώχειας. Με επίσημα στοιχεία, το 20,1% είναι κάτω απ' το όριο, που ανέρχεται στον αριθμό 2,2 εκατομμύρια άνθρωποι. Οι αποκλεισμένοι όμως είναι αρκετά περισσότεροι και ξεπερνούν τα 3 εκατομμύρια.

Όλοι όμως βιώνουμε ανεξαρτήτως την αποδόμηση του κοινωνικού ιστού. Θέλεις νοσοκομεία, θέλεις σχολεία για τα παιδιά σου, θέλεις στρατό να φυλάει τα σύνορα, και πλούσιος να είσαι θα μυρίσεις κι εσύ το κατουρλιό.

Για να βρεις τελικά την ευδαιμονία - Παλατζιάν, πρέπει να γίνεις μάλλον ονειροβάτης, ιδεοληπτικός, φαντασιομανής ή Μαρία Αντουανέτα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[νυχτολούλουδο]

μακαρι με τις ομιλιες να αλλαζαν τα πραγματα και να ξαναβρισκαμε στην χαμενη ελπιδα μας και αισιοδοξια μας.....αλλα δυστηχως οι πραξεις απουσιαζουν εξολοκληρου
ακομα πεφτουμε
ακομα δεν πιασαμε πατο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Μάξιμος]

Κύριε Παλατζιάν, καλά είναι όλα όσα λες,
γιατι είναι άλλο να επενδύεις και άλλο να βλέπεις τον μισθό σου να καταβαραθρώνεται.
Είναι άλλο να ψηφίζεις ελπίζοντας και άλλο οι βολεμένοι για την τσέπη τους– εκ του βολευτές- να ψηφίζουν την υποδούλωση της χώρας που ζεις και αναπνέεις.

Είναι άλλο να επιστρέφεις στην Ιθάκη – Ελλάδα και να παίρνεις αυτά που σου ανήκουν και άλλο να νοιώθεις στην Ελλάδα προδομένος, απο όλους αυτούς που δήλωναν οτι πίστη στον ελληνικό λαό και ενώ κάποτε κουβαλούσαν τσιγάρα σε φίλους για να κάνουν ευκολότερα κανένα τσιγαράκι τράκα και ξαφνικά να αποκαλύπτεται ότι έχουν οφ σορ (Τορκασο-μπλου μπελ) και ένα κοντέινερ χρήμα(τρόπος του λέγειν, γιατι μερικά εκατομύρια ευρώ είναι σε δραχμούλες κάποια δις). Και εξ’ αιτίας αυτών να σου μειώνουν τον μισθό σου ωθώντας σε στις τράπεζες για να εξισωθεί ο δείκτης του μέσου δανεισμού των ελλήνων με των ευρωπαίων. Ετσι δήλωναν υπουργοί οικονομικών του ΠΑΣΟΚ και της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, την προηγούμενη δεκαετία, εντελώς προφητικά. Ε, κάτι θα ήξεραν τελικά. Ολο και κάποιος θα τους είχε δασκαλέψει.

Η γενιά μου κύριε Παλατζιάν, κάπως αργά, αλλά διδάχθηκε του τι σημαίνει όλη αυτή η λάμψη γύρω από το χρήμα. Με αποτέλεσμα κ. Παλατζιάν να έχει γίνει δύσπιστη πλέον, σε μεγάλα λόγια.




Υ.Γ. νοιώθω βαθιά προδομένος κύριε Παλατζιάν και δυστυχώς βλέποντας τον πλούτο της χώρας μου να ξεπουλιέται για ένα κομμάτι ψωμί, δεν μπορώ να ελπίζω σε μεγάλες κουβέντες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.