Αναρωτιέσαι, η δήθεν τεχνολογική και οικονομική «πρόοδος», όπως την ονόμασαν οι διαφωτιστές, είναι πράγματι πρόοδος, έτσι όπως έχει διαμορφώσει τη ζωή μας; (Φυσικά δε συγκρίνω με αρχαιότητα-μεσαίωνα που ήταν σαφώς χειρότερα, αλλά το παράδειγμα των μινωιτών και ίσως των τροφοσυλλεκτών πριν τη γεωργική επανάσταση δείχνει ακριβώς πόσο ομορφότερη είναι η ζωή αν επιλέξουμε όντως να τη ζήσουμε).
Η μεγάλη διαφορά της εποχής του Μινωικού πολιτισμού με το σήμερα είναι οι μητριαρχικές δομές της κοινωνίας οι οποίες είχαν μειονεκτήματα αλλά και το μεγαλύτερο προτέρημα.
Δεν ήταν κυριαρχικές.
Αν βγάλεις την εξουσία από τις σχέσεις των ανθρώπων τότε αλλάζει και η ίδια η υπόστασή του. Ο τρόπος με τον οποίο βλέπεις την οντότητα άνθρωπος.
Αυτό από μόνο του αρκεί να φέρει χαρά γιατί η ζωή είναι απλή.
Σήμερα έφαγα ένα τοστ το πρωί και ένιωσα μια μικρή χαρά ικανοποιώντας το στομάχι μου.
Θυμήθηκα τότε τον Επίκουρο και τον Επίκτητο που μιλούσανε για την χαρά που μπορεί να σου δώσει η απλή τροφή.
Η εξουσία διαφθείρει. Χθες ο σκύλος μου "έκλεψε" το σοκολατένιο μπισκότο της κόρης μου.
Τον μάλωσα και αγρίεψε. Πλησίασα του έριξα μια μικρή φάπα και με δάγκωσε.
Του έριξα μια κλωτσιά και τον πέταξα έξω στην αυλή.
Στην αρχή δεν ακουγότανε, πέρασε καμιά ώρα, άρχισε το κλαψούρισμα, τον ξανάβαλα μέσα.
Σήμερα είμαστε φίλοι πάλι, αγάπες και φιλιά.
Ποιος είχε άδικο όμως;
Εγώ φυσικά. Το ζώο ακολούθησε το ένστικτό του και αισθάνθηκε αδικημένο που του στερούμε τη γλυκιά γεύση.
Θύμωσε δικαιολογημένα. Εγώ προσπάθησα να κυριαρχήσω πάνω του.
Το ίδιο ακριβώς μας κάνει η "ανώτερη κάστα" των πολιτικών και ειδικών.
Μας τραβάει το αυτάκι και μας βάζει χαράτσια.
Κι αυτή την κάστα, την σέρνουν απ' τη μύτη σαν ανδρείκελα τα δισεκατομμύρια των μεγάλων φαντ.
Που είναι η οντότητα άνθρωπος εδώ πέρα;
Έχει εκμηδενιστεί.
