μια δικη μου εμπειρια είναι να νιώθω εντονη σεξουαλικη-ερωτική ελξη για ένα άτομο, να μην το εκδηλωσω ποτε αυτό για ένα χρόνο περίπου (για διάφορους λόγους δικούς μου, ανασφαλειες, προσκολληση σε κοινωνικες επιταγες κλπ),
και στο τέλος να υπαρξει ενδιαφερον απο μερους του και προσεγγιση. εγω φυσικα να δεχομαι γιατι απωθημενα ειναι αυτα, αλλα ο έρωτας να έχει πια φυγει, και να υπάρχει μόνο η αγάπη. τώρα βλέπω δυνατό έρωτα από αυτόν, αλλά εγω τον αγαπώ μοναχα.
δε μου έχει λείψει ο δυνατός έρωτας στη ζωή μου. μου έχει λείψει ο δυνατός συγχρονισμένος έρωτας στη ζωή μου, και δεν ξέρω αν αυτό θα μου μεινει να με βασανιζει σαν ιδεα...