Είναι γνωστό σε όλους, ότι με αφορμή την πρόσφατη παγκόσμια οικονομική κρίση, η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε να ενισχύσει τις "πτωχές" και "χειμαζόμενες" ελληνικές τράπεζες με το απίστευτο για τα ελληνικά δεδομένα ποσόν των 28 δισεκατομμυρίων ευρώ (Ανδρέα έφαγα ένα δις...Εγώ να δεις!!!
).
Το παρακάτω άρθρο του Στέλιου Κούλογλου, δημοσιεύτηκε στην
εφημερίδα Lifo της προηγούμενης εβδομάδας. Σε αυτό, ο γνωστός δημοσιογράφος χαρακτηρίζει το σχέδιο ως τη "
μεγαλύτερη κλοπή στην σύγχρονη ελληνική ιστορία" και παραθέτει δέκα επιχειρήματα για να στηρίξει την άποψή του.
Θεωρώ, ότι εκτός από το ότι έχει μεγάλο ενδιαφέρον, το παρόν άρθρο αποτελεί μια θαυμάσια βάση για συζήτηση, μιας και τα 28 δις θα τα πληρώσουμε όλοι εμείς από την τρύπια πλέον τσέπη μας. Κάποια από τα επιχειρήματα που αναπτύσσει είναι ισχυρότερα, άλλα πάλι δευτερεύοντα ή θα λέγαμε πιο "αδύναμα".
Διαβάστε λοιπόν με την ησυχία σας το παρακάτω άρθρο και γράψτε την άποψή σας για το θέμα που πραγματεύεται, όπως και την κριτική σας στα επιχειρήματα που παραθέτει...
Ο δεκάλογος του κλέφτη
Δέκα λόγοι για τους οποίους το σχέδιο ενίσχυσης των τραπεζών είναι η μεγαλύτερη κλοπή στη σύγχρονη ελληνική ιστορία.
1. Αντίθετα με ό,τι συνέβη με διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα ,οι περισσότερες ελληνικές τράπεζες δεν αντιμετωπίζουν κίνδυνο κατάρρευσης. Ορισμένες δηλώνουν ευθέως ότι δεν χρειάζονται την βοήθεια, ενώ εκ μέρους της Μarfin ο Α. Βγενόπουλος έφτασε μέχρι το σημείο να τονίσει ότι οι ρυθμίσεις είναι «κοινωνικά άδικες».
2. Ένας από τους λόγους που δεν αντιμετωπίζουν τόσο σοβαρό πρόβλημα είναι ότι όλα τα προηγούμενα χρόνια σημείωναν κέρδη ρεκόρ. Αυτό με τη σειρά του οφείλεται και στο γεγονός ότι είχαν τα χαμηλότερα επιτόκια καταθέσεων και τα υψηλότερα επιτόκια δανεισμού, τόσο των επαγγελματικών δανείων όσο και των στεγαστικών, καταναλωτικών, πιστωτικών καρτών κ.λπ. Με τις ευλογίες της κυβέρνησης οι Έλληνες καταναλωτές αποτέλεσαν αντικείμενο πρωτοφανούς εκμετάλλευσης.
3. Αν κάποιες τράπεζες έχουν προβλήματα επειδή έκαναν υπερβολικά ανοίγματα σε γειτονικές χώρες, θα πρέπει να αναλάβουν και το κόστος των κινήσεών τους. Απ' όσο θυμάμαι, δεν είχαν ποτέ υποσχεθεί στους Έλληνες φορολογούμενους -που θα πληρώσουν τα 28 δισ.- ότι θα τους μοίραζαν και τα πιθανά κέρδη.
4. Τίποτα δεν εγγυάται ότι οι τράπεζες που θα ενισχυθούν θα αλλάξουν πρακτική. Με τις αλλαγές που έγιναν στο σχετικό νομοσχέδιο μετά τη γενική κατακραυγή, προβλέπονται κάποιες διαδικασίες κρατικού ελέγχου. Επειδή όμως στην Ελλάδα οι θεσμοί καρκινοβατούν και η διαφθορά θριαμβεύει, οι όποιοι άνθρωποι αναλάβουν τον έλεγχο ή θα δωροδοκηθούν ή θα βραχυκυκλωθούν από τη γραφειοκρατία, την έλλειψη ελεγκτικών μηχανισμών και τις παρεμβάσεις των προϊστάμενων υπουργών.
5. Το Σεπτέμβριο ο κ. Αλογοσκούφης φορολόγησε ό,τι περνάει έξω από την εφορία για να βγάλει 7 δισ. ευρώ. Ξαφνικά βρίσκει το τετραπλάσιο ποσό για να ενισχύσει τις τράπεζες. Άρα, θα πρέπει πρώτα απ' όλα να πάρει πίσω την άγρια φορολογία που επέβαλε, ακόμη και στους νέους των 700 ευρώ.
6. Αν πράγματι υπάρχουν τόσα χρήματα στην μπάντα, θα έπρεπε να δοθούν με τρόπο που θα ενίσχυε εμμέσως και τις τράπεζες. Το χειμώνα χιλιάδες άνθρωποι θα χάσουν τα σπίτια τους επειδή αδυνατούν να πληρώσουν τα στεγαστικά δάνεια. Αν ενισχύονταν, θα μπορούσαν και τα σπίτια τους να κρατήσουν και να δώσουν αυτά που χρωστάνε στις τράπεζες.
7. Η όποια πολιτική θα έπρεπε να ενταχθεί στον προϋπολογισμό. Όμως ο προϋπολογισμός του 2008 έχει φαλιρίσει και του 2009 είναι κυριολεκτικά στον αέρα. Η κυβέρνηση δεν δικαιούται να παίρνει τόσο σοβαρά οικονομικά μέτρα χωρίς κανένα πρόγραμμα. Είναι σαν μια οικογένεια που αποφασίζει να αγοράσει ιδιωτικό αεροπλάνο χωρίς να υπολογίζει αν του χρόνου θα έχει να πληρώσει το νοίκι του σπιτιού.
8. Η σημερινή κυβέρνηση δεν διαθέτει τους κατάλληλους μηχανισμούς ώστε παρόμοια μέτρα να έχουν επαρκώς μελετηθεί. Όπως αποκαλύφθηκε πρόσφατα, ο πρωθυπουργός δεν έχει ούτε έναν οικονομικό σύμβουλο, γεγονός πρωτοφανές στην παγκόσμια ιστορία.
9. Ο αποκλειστικός αρμόδιος για την οικονομία έχει αποδειχθεί παντελώς ακατάλληλος για τη θέση. Από την περίφημη απογραφή που έβαλε την ελληνική οικονομία αλλά και τον ίδιο σε επιτήρηση από τις Βρυξέλλες μέχρι τον ΟΤΕ ή τον προϋπολογισμό, ο κ. Αλογοσκούφης τα έχει κάνει θάλασσα.
10. Από τη στιγμή που ανέλαβε το 2004, ο υπουργός Οικονομίας έχει αποδειχθεί ο καλύτερος φίλος των τραπεζών. Τους έδωσε φορολογικά bonus, τους ανέθεσε απευθείας τις αποκρατικοποιήσεις, αγνόησε όλες τις προτάσεις εποπτείας τους από το κράτος και με τη «μεταρρύθμιση» του Ασφαλιστικού ανέλαβε τα μελλοντικά ασφαλιστικά βάρη τους. Δεν διαθέτει λοιπόν την έξωθεν καλή μαρτυρία. Αν είναι ανίκανος ή εκτελεί συμβόλαιο, έχει μετά απ' όλα αυτά μικρή σημασία.
