Ξέρω ότι η άποψη μου μοιάζει μηδενιστική ίσως αλλά ούτε καν θα καλλιεργούσα το ταλέντο του παιδιού μου αν δεν μου το ζητούσε ενώ θα απαγόρευα την έκθεση του στη show biz μέχρι κάποια ηλικία (παιδικά κ' πρώτα εφηβικά χρόνια). Το ταλέντο δεν χάνεται αλλά δεν έχει καμμιά σημασία, ειδικά στις τέχνες, χωρίς "άποψη" ή "θέμα". Αν δεν γίνεις ολοκληρωμένος άνθρωπος, συναισθηματικά ώριμος, τι να το κάνεις το ταλέντο? Ξέρω πολλά ταλέντα που δεν έχουν στόχο και λόγο. Είχαν τόσα μπράβο σε μικρή ηλικία για κάτι που δεν έχουν κοπιάσει να αποκτήσουν (είναι ΧΑΡΙΣΜΑ) που μούδιασε η ικανότητα τους να ψάχνουν, να θέλουν κάτι πέρα από τα μπράβο.
Από την άλλη αν κάτι τους αρέσει τόσο ώστε να θέλουν μόνα τους να αφιερώσουν τον χρόνο και την πειθαρχία που χρειάζεται για να προχωρήσουν θα προσπαθούσα να είμαι στήριγμα και βοήθεια.