Παιδική ηλικία

[Nathanail22]

Νιώθω ότι η παιδική μου ηλικία είχε ελάχιστες σημαντικές αναμνήσεις και απροσδιοριστα συναισθηματα προς την οικογένεια μου.
Η συναισθηματική παραμεληση σκάει στην επιφάνεια σήμερα και δημιουργεί ταραχη στα έσω μου.
Θέλω να πιστεύω ότι με δουλειά θα αλλάξει η στάση μου όμως η πραγματικότητα είναι αυτή και δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί ένας άνθρωπος να νιώσει διαφορετικά και να το αποδεχτεί ολοκληρωτικά χωρίς να τον επηρέαζει στο ελάχιστο..

 

[Himela]

δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί ένας άνθρωπος να νιώσει διαφορετικά και να το αποδεχτεί ολοκληρωτικά χωρίς να τον επηρέαζει στο ελάχιστο..

Κανείς δεν το κάνει αυτό. Τα παιδικά χρόνια συνειδητά ή ασυνείδητα καθορίζουν την υπόλοιπη ζωή μας. Δε χρειάζεται να προσπαθείς να μην σε επηρεάζει απλά να δουλέψεις ώστε να βρεις τα αρνητικά και να τα μετατρέψεις σιγά σιγά σε θετικά ή ουδέτερα.

 

[Nathanail22]

Κανείς δεν το κάνει αυτό. Τα παιδικά χρόνια συνειδητά ή ασυνείδητα καθορίζουν την υπόλοιπη ζωή μας. Δε χρειάζεται να προσπαθείς να μην σε επηρεάζει απλά να δουλέψεις ώστε να βρεις τα αρνητικά και να τα μετατρέψεις σιγά σιγά σε θετικά ή ουδέτερα.

Προσπαθώ να μετατρέψω την έλλειψη σε αγάπη προς τον εαυτό μου και σε φροντίδα γενικότερα. Ομως συναντάω συνέχεια μπροστά μου τον τρόπο που μεγάλωσα άθελά μου και έχω κουραστεί κάπως. Δηλαδή ενώ προσπαθώ φαίνεται ότι θα πάρει αρκετό καιρό να επαναπροσδιοριστω ριζικά

 

[Himela]

θα πάρει αρκετό καιρό να επαναπροσδιοριστω ριζικά

Ριζικά ίσως δε γίνει και ποτέ αλλά μην απελπίζεσαι. Να έχεις στο μυαλό σου οτι το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων ζουν όλη τη ζωή τους χωρίς ποτέ να ξεκινήσουν καν να σκέφτονται αυτά που έχεις κάνει ήδη πράξη εσύ.

Άντε και μου θύμισες ένα ποίημα ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ.

Κ.Π. Καβάφη, «Το Πρώτο Σκαλί»​

Εις τον Θεόκριτο παραπονιούνταν
μια μέρα ο νέος ποιητής Ευμένης·
«Τώρα δυο χρόνια πέρασαν που γράφω
κ’ ένα ειδύλλιο έκαμα μονάχα.
Το μόνον άρτιον μου έργον είναι.
Aλλοίμονον, είν’ υψηλή το βλέπω,
πολύ υψηλή της Ποιήσεως η σκάλα·
κι απ’ το σκαλί το πρώτο εδώ που είμαι,
ποτέ δεν θ’ ανεβώ ο δυστυχισμένος.»
Είπ’ ο Θεόκριτος· «Aυτά τα λόγια
ανάρμοστα και βλασφημίες είναι.
Κι αν είσαι στο σκαλί το πρώτο, πρέπει
νά’σαι υπερήφανος κ’ ευτυχισμένος.
Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι·
τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα.
Κι αυτό ακόμη το σκαλί το πρώτο
πολύ από τον κοινό τον κόσμο απέχει.
Εις το σκαλί για να πατήσεις τούτο
πρέπει με το δικαίωμα σου νάσαι
πολίτης εις των ιδεών την πόλι.
Και δύσκολο στην πόλι εκείνην είναι
και σπάνιο να σε πολιτογραφήσουν.
Στην αγορά της βρίσκεις Νομοθέτας
που δεν γελά κανένας τυχοδιώκτης.
Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι·
τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα.»


[πηγή: Κ.Π. Καβάφης, Τα Ποιήματα (1897-1918), τόμ. Α΄, επιμ. Γ.Π. Σαββίδης, Ίκαρος, Αθήνα 1995 (4η έκδ.), σ. 105]

 

[Helen93]

Αν υπάρχει σοβαρή δυσλειτουργικοτητα στη ζωή σου καλό θα ήταν να βάζεις τα σχέδια σου τη ψυχοθεραπεία. Γενικά, άρχισε να ψυχοψαχνεσαι και να ασχολείσαι πνευματικά επί του θέματος κι όλα θα πάρουν το δρόμο τους..Δεν είναι εύκολο αλλά ούτε και ανέφικτο. Θέληση αν έχεις κ προθυμία θα δεις αλλαγές.. Αξίζει η διαδρομή γιατί πρόκειται για τον εαυτό σου!!

 

[avatar20]

Συμφωνώ με τις προηγούμενες απόψεις. Ξέρεις υπάρχουν πράγματα τα οποία δεν γνωρίζουμε ότι τα κάνουμε έτσι γιατί μας έχουν ή δεν μας έχουν φερθεί ανάλογα σε μια κρίσιμη για την ανάπτυξή μας περίοδο της ζωής και τώρα μας κυνηγά. Για παράδειγμα είπες ότι συναντάς συμπεριφορές που είχες στην ζωή σου και δεν θέλεις. Μήπως αυτές τις επιδιώκεις ασυνείδητα? Και δεν το λέω με κακό τρόπο. Εννοώ μήπως επειδή έχουμε μάθει με έναν τρόπο δν ξέρουμε ποιός είναι ο σωστότερος άλλος δρόμος να ακολουθήσουμε.
Δεν ξέρω αν μπορέι κάποιος να επαναπροσδιοριστεί ριζικά κάθως το θέμα δεν είναι αυτό καθαυτό αλλά η αναγνώριση των δυσκολίων και η συμφιλίωση μαζί τους και γιατί όχι μια εκπαίδευση με έναν ειδικό στο να μπορείς να διαχειρίζεσαι καλύτερα τι σε ενοχλεί αλλά να καταλάβεις και γιατί σε ενοχλεί.

 

[Nathanail22]

Φροντιζω τον εαυτό μου από παντού με διάφορους τρόπους, ψυχικά και σωματικα. Το θέμα δεν είναι αυτό αλλά το γιατί σκάνε από το πουθενα αυτά τα συναισθήματα ενώ τα έχω δουλέψει..Έχω αποδεχτεί την πραγματικότητα όμως ψυχολογικά με στενοχωρεί ότι μεγάλωσα με ελλείψεις. Δηλαδή είναι μια κατάσταση που με κυνηγά χωρίς να το επιλέγω εγω.
Ένα παράδειγμα θα μπορούσε να είναι ότι δεν μου λείπει η οικογένεια μου γιατί δεν ξέρω πως είναι να σου λείπουν οι δικοί σου.. Δεν υπάρχει το βίωμα αλλά πιο βαθιά υπάρχει κάτι επώδυνο.

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 17 Μαΐου 2022

Συμφωνώ με τις προηγούμενες απόψεις. Ξέρεις υπάρχουν πράγματα τα οποία δεν γνωρίζουμε ότι τα κάνουμε έτσι γιατί μας έχουν ή δεν μας έχουν φερθεί ανάλογα σε μια κρίσιμη για την ανάπτυξή μας περίοδο της ζωής και τώρα μας κυνηγά. Για παράδειγμα είπες ότι συναντάς συμπεριφορές που είχες στην ζωή σου και δεν θέλεις. Μήπως αυτές τις επιδιώκεις ασυνείδητα? Και δεν το λέω με κακό τρόπο. Εννοώ μήπως επειδή έχουμε μάθει με έναν τρόπο δν ξέρουμε ποιός είναι ο σωστότερος άλλος δρόμος να ακολουθήσουμε.
Δεν ξέρω αν μπορέι κάποιος να επαναπροσδιοριστεί ριζικά κάθως το θέμα δεν είναι αυτό καθαυτό αλλά η αναγνώριση των δυσκολίων και η συμφιλίωση μαζί τους και γιατί όχι μια εκπαίδευση με έναν ειδικό στο να μπορείς να διαχειρίζεσαι καλύτερα τι σε ενοχλεί αλλά να καταλάβεις και γιατί σε ενοχλεί.

Ναι, πιάνω τον εαυτο μου κάποιες φορές να κάνω αυτό που περιγραφεις. Να ακολουθώ δηλαδή αυτό που μου έχουν μάθει και όχι αυτό που πραγματικά ειμαι

 

[avatar20]

Φροντιζω τον εαυτό μου από παντού με διάφορους τρόπους, ψυχικά και σωματικα. Το θέμα δεν είναι αυτό αλλά το γιατί σκάνε από το πουθενα αυτά τα συναισθήματα ενώ τα έχω δουλέψει..Έχω αποδεχτεί την πραγματικότητα όμως ψυχολογικά με στενοχωρεί ότι μεγάλωσα με ελλείψεις. Δηλαδή είναι μια κατάσταση που με κυνηγά χωρίς να το επιλέγω εγω.
Ένα παράδειγμα θα μπορούσε να είναι ότι δεν μου λείπει η οικογένεια μου γιατί δεν ξέρω πως είναι να σου λείπουν οι δικοί σου.. Δεν υπάρχει το βίωμα αλλά πιο βαθιά υπάρχει κάτι επώδυνο.

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 17 Μαΐου 2022

Μπορεί να έχεις αποδεχτεί την πραγματικότητα όπως λες αλλά δεν έχεις δουλέψει τα συναισθήματά σου αρκετά. Τουλάχιστον αυτό καταλαβαίνω. Δηλαδή το ότι έχουμε αποδεχτεί κάτι δεν σημαίνει ότι παύει να μας στεναχωρεί και να μας βαραίνει. Και αυτό είναι και φυσιολογικό ταυτόχρονα αλλά σίγουρα χρειάζεται περισσότερη εξοικείωση με αυτά τα βιώματα σου κάτι το ποιο δεν είναι εύκολο αλλά αξιζει σαν διαδικασία για να σε βοηθήσει. Επίσης κανεις μας δεν επιλέγει να τον κυνηγούν τα βιώματα του. Δεν το επιλέγει συνειδητά τουλάχιστον. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι είναι ένας ασυνείδητου μηχανισμός που μας έχει εκτυπωθεί και μας κάνει να "δουλεύουμε" έτσι.

Ναι, πιάνω τον εαυτο μου κάποιες φορές να κάνω αυτό που περιγραφεις. Να ακολουθώ δηλαδή αυτό που μου έχουν μάθει και όχι αυτό που πραγματικά ειμαι

Και αυτό γιατί θεωρείς ότι συμβαίνει;
Πρόκειται για συμπεριφορές που καταλαβαίνεις ότι δεν σου αρέσουν αλλά ταυτόχρονα τις υιοθετείς η είναι κάτι που έρχεται αργότερα όταν εισπράξεις την συμπεριφορά που ειχες στο παρελθόν και δεν θα ήθελες να έχεις στο μελλον;

 

[Guest 528707]

Φροντιζω τον εαυτό μου από παντού με διάφορους τρόπους, ψυχικά και σωματικα. Το θέμα δεν είναι αυτό αλλά το γιατί σκάνε από το πουθενα αυτά τα συναισθήματα

Καλημερα !

Οσα χρονια και να περασουν οση δουλιτσα λες οτι εχεις κανει παντα θα σκανε γιατι πολυ απλα ειναι συναισθηματα .
Η λυπη ή η χαρα μπορει να ερχεται σχεδον καθημερινα στην ζωη σου .
Εσυ ειτε την λυπη ειτε την χαρα της εχεις συνδυάσει με ορισμενα βιωματα και αυτο δεν θα αλλαξει ποτε .
Οποτε υποσυνειδητα και τελειως ασυναισθητα θα ερχονται στην επιφανεια σε καθε ευκαιρια και τα αντιστοιχα συναισθηματα .

ενώ τα έχω δουλέψει..Έχω αποδεχτεί την πραγματικότητα όμως ψυχολογικά με στενοχωρεί ότι μεγάλωσα με ελλείψεις.

Αυτο δεν σημειανει δουλεια ή τουλαχιστον ολοκληρωμενη δουλεια ωστε να πεις οτι πλεον θα μαθεις να ζεις με αυτα αλλα χωρις να σε επηρεαζουν .
Ναι η αποδοχη για το οτιδηποτε μας συμβαινει ειναι το πρωτο βημα .Οχι ομως το τελειωτικο ωστε να προβληματιζομαστε γιατι ακομα δεν νιωθουμε καλα .
Τα μετεπειτα και καθοριστικα ειναι αυτα που θα μας μαθουν να κατευθεινουμε εμεις το μυαλο μας και τις σκεψεις μας ωστε οταν μας επισκεφτονται (με οποιαδηποτε αφορφη )να ξερουμε πως θα το διαχειριζομαστε ωστε να μην μας φερνουν σε αυτη την θεση που εισαι εσυ σημερα .
Αυτο δυστηχως δεν το εχεις καταφερεις εσυ ακομα απο τον τροπο που μας λες οτι αντιδρας αλλα το κυριοτερο ?
Οτι το αναγνωριζεις και εσυ ,σε επηρεαζουν ακομα και σημερα παρα την αποδοχη τους ..

Οταν ενα γεγονος μας αφηνει κατι τραυμαματικο μαθαινουμε να το εχουμε στο μυαλο μας αλλα με θετικο προσιμο .
Θα μου πεις τι θετικο προσιμο να βαλω σε μια ισως κακοποιητικη παιδικη εμπειρια και θα εχεις και δικιο .

Θα βαλεις θετικο προσημο στο σημερα .Το οτι εισαι καλα ,εχεις αποδεχτει οτι εχει γινει κατι το οποιο σιγουρα ΔΕΝ ευθύνεσαι εσυ ,καταφερες ομως και βγηκες απο ολο αυτο και προχωρας ..
Δες μονο τις λεξεις που χρησημοποιησα ..Δεν σου βγαζουν αυτοματα κατι θετικο ?
Κανεις θετικες σκεψεις,δηλαδη μαθαινεις να χρησημοποιειες μονο θετικες λεξεις , με βαση τα καλα γεγονοτα ,ακομα και αν αυτα ειναι λιγοτερα απο τα αρνητικα .
Προσεχε να μην μαθεις στην ζωη σου μεσα απο ολο αυτο να θυματοποιησε ασυναισητα ..
Αν υιοθετησεις αυτη την νοοτροπια τοτε λυπαμαι που θα στο πω αλλα ακομα πιο δυσκολα θα ειναι να βγεις απο το συγκεκριμενο τουνελ .

Να εκπαιδευσουμε θελει το μυαλο μας να σκεφτεται-χρησιμοποιεί τα θετικα που εχουμε και οχι να μενουμε στα αρνητικα .Εσυ ακομα και σημερα εχεις ενα αρνητικο προσιμο .Υπερτερουν στο μυαλο σου ,παρα την αποδοχη του ΜΟΝΟ τα αρνητικα .

Οποτε πως περιμενεις να νιωθεις καλα οταν με την παραμικρη ασχετη αφορμη αισθανεσαι ενα συναισθημα που το εχεις στο μυαλο σου μονο με αρνητικο προσιμο και οχι με το θετικο της εξελιξης σου ?

Ειναι λιγο δυσκολο να σου το δωσω να το καταλαβεις αυτο,την φιλοσοφια αυτου , μεσο του γραπτου λογου και οσο πιο απλα μπορω.
Αυτο θα το κανει ομως ενας επαγγελματιας που θα εχεις κοντα σου ,θα ξερει την σημερινη σου εξελιξη και μεσα απο αυτη θα σου επισημανει και θα σου μαθει το τροπο που θα φερνεις στο μυαλο μονο τα θετικα ..
Στην αρχη αυτο γινενται καταναγκαστηκα ..Πιεζεις τον ευατο σου σε καθε αρνητικο να κανει στροφη και να σκεφτεται το οποιο θετικο ..
Επειτα μετα απο αρκετο καιρο αυτοματα η σκεψη σου θα πηγαινει στο θετικο με καθε αφορμη και επναφορα τετοιων συναισθηματων ..

Με λιγα λογια εχεις πολυ δουλεια ακομα μπροστα σου με ενα επαγγελματια ψυχικης υγειας που θα σου δειξει τον τροπο που θα το κανεις ολο αυτο

Δηλαδή είναι μια κατάσταση που με κυνηγά χωρίς να το επιλέγω εγω.
Ένα παράδειγμα θα μπορούσε να είναι ότι δεν μου λείπει η οικογένεια μου γιατί δεν ξέρω πως είναι να σου λείπουν οι δικοί σου.. Δεν υπάρχει το βίωμα αλλά πιο βαθιά υπάρχει κάτι επώδυνο.

Ευκαρια να φτιαξεις μια δικη σου ουτοπία-κοσμοθεωρια με θετικο προσιμο ..
Οταν υπαρχουν τετοια βιωματα που ΔΕΝ ξερουμε, στην παρουσα φαση θα βοηθησει να φτιαξουμε αυτο που αργοτερα δεν θα μας προκαλει κατι αρνητικο ..

Οσο σκληρο και να ειναι αυτο που θα σου πω ΕΣΥ και μονο ΕΣΥ θα το λαβεις σαν καλο .
Σκεψου οτι αν ειχες οικογενεια να ησουν σε πολυ πιο ασχημη θεση οποτε για καλο δεν εχεις ..
Αν το διαβασει καποος τριτος ο οποιος εχει μονο θετικες εμπειριες θα πει τι λεει τωρα ?Ξερεις τι σημαινει οικογενεια ?
Ενω αν το διαβασει καποιος τρττος ο οποιος ομως εχει ζησει το πολυ σκληρο προσωπο της οικογενειας με κακοποιησεις ,ξυλοδαρμους υποτιμησεις και πολλα αλλα ,θα πει πολυ καλα τα λεει ..

Βλεπεις εδω πως ενα και μονο βιωμα εχει δυο τελιως διαφορετικες οψεις .,,
Αυτο συμβαινει στα παντα στην ζωη μας,φιλοσοφια πρεπει να σου γινει αυτη η φραση και αυτοματα να δεις τι δυναμη θα σου δωσει ...δεν υπαρχει ουτε ενα που να μην μπορουμε να του δωσουμε εστω ενα μικρο θετικο
Εσυ στην προκειμενη περιπτωση επιβαλεται να διαλεξεις αυτη με το θετικο πρόσημο...σκληρο το ξερω αλλα πρεπει δεν γινεται αλλιως ..


Ενα απλο παραδειγμα σου δινω πως κατι αρνητικο που μας βασανιζει και ειναι αβέβαιο και που φυσικα δεν υπαρχει περιπτωση να το εξακριβωσουμε ποτε ,πλεον του δινουμε εμεις το προσιμο που θελουμε για την ηρεμη κυριως αλλα και σωστη εξελιξη μας ,οποτε αυτοματα απωθείται και απο το μυαλο μας ..

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 17 Μαΐου 2022

Ναι, πιάνω τον εαυτο μου κάποιες φορές να κάνω αυτό που περιγραφεις. Να ακολουθώ δηλαδή αυτό που μου έχουν μάθει και όχι αυτό που πραγματικά ειμαι

Για εμενα αυτο με συγχωρεις αλλα δεν το κανεις ακομα ..τουλαχιστον συνειδητα ωστε να βλεπεις και αποτελεσματα...

Και στο λεω αυτο γιατι εκει που ησουν ημουνα και εδω που ειμαι το ξερω οτι μπορεις να ερθεις,αρκει να εχεις διπλα σου στην αρχη εναν ανθρωπο που θα σου δειξει τον τροπο

 

[Backdrop]

Το πρώτο βήμα το έχεις κάνει!
Έχεις αναγνωρίσει ένα μέρος του προβλήματος το έχει αποδεχτεί και θέλεις να το αλλάξεις!

Δυστυχώς ή ευτυχώς τα παιδικά βιώματα μας ακολουθούν για μια ζωή θέλουμε δε θέλουμε.
Στην καθημερινότητα μας βγάζουμε ασυναίσθητα συμπεριφορές γιατί έτσι τις έχουμε.μαθει κι ας μη συμφωνούμε με αυτές γιατί πολύ απλά έχουν εντυπωθει στο ασυνείδητο απο τότε που ήμαστε μωρα.

Προσπάθησε να αποφασίσεις ποια θέλεις να είσαι. Ποια θέλεις να γίνεις. Τι χαρακτηριστικά θα έχει αυτό το άτομο; Τι αρετές; Τι χόμπι; Ποιους φίλους; Τι είδος συντρόφου; Θέλεις οικογένεια η όχι;
Θες να είσαι ταξιδιάρα ψυχή;

Και προσπάθησε σιγά σιγά με λιγα βήματα τη φορά να φτάνεις όσο πιο κοντά μπορείς σε αυτό το πλάσμα, ανεξάρτητα από τις εξωτερικές συνθήκες.

Θα σου δώσω δικό μου παράδειγμα:
Δούλευα σε μια δουλειά ημιαπασχοληση. Οπότε αυτόματα έπαιρνα πολύ χαμηλό μισθό. Και έσκασε ευκαιρία για ένα ταξίδι σε 5χωρες με κόστος αρκετα κάτω από 1000ευρω στο σύνολο!
Τα λεφτά δεν τα είχα και ήξερα ότι δε θα μου δώσει και κανείς.
Εκείνη τη στιγμή έπρεπε να σκεφτώ εάν θα αδραξω την ευκαιρία να ταξιδέψω το εξωτερικό για πρώτη φορά. Κάτι που το ήθελα πάρα πολλά χρόνια ή θα δεν θα πάω.
Τελικά στριμωχτηκα οικονομικά και πήγα. Ήταν ένα από τα καλύτερα δώρα που μου έκανα. Έφτασα πιο κοντά σε αυτό το κορίτσι που έχω φανταστείΝα θυμάσαι πως ποτέ δεν θα υπάρχουν οι ιδανικές συνθήκες για να φτιάξεις τα πράγματα.


Επίσης, Όπως ειπώθηκε και νωρίτερα βγάλε το ΔΕΝ και το ΜΗ από τη ζωή σου. Για αρχή μείωσε το κάθε μέρα κι από λίγο.
Στα 10 ΜΗ, βάλε ένα Ναι ή έστω ένα ΙΣΩΣ.

Μόλις σου έρθει η αρνητική σκέψη μπλοκαρισε την. Ξεγέλασε το μυαλό σου με μια εικόνα που θα δεις εκείνη τη στιγμή. Αναλυσε την. Δες τα θετικά.
Αυτό που σου λέω να κάνεις είναι τόσο δύσκολο για το μυαλό μας αλλά δεν είναι ακατόρθωτο.

Σκέψου πως το μυαλό μας είναι φτιαγμένο να εστιάζει στα αρνητικά, κι αυτό συμβαίνει γιατί οι πρόγονοι μας μόνο έτσι μπορούσαν να επιβιώσουν από τους κινδύνους. Με τα χρόνια αυτό έχει περάσει στο dna μας.
Θα δεις που μόλις πας να κάνεις θετική σκέψη , θα σου κατακλύζουν το μυαλό σας χείμαρρος οι αρνητικές σκέψεις αλλά με εξάσκηση αυτό θα μειωθεί.
Αυτό συμβαίνει γιατί θα δημιουργηθούν νέοι νευρώνες!!!

Επίσης κάτι άλλο!! Μη φοβηθείς να οραματιστείς!!
Είμαστε ενεργεια και τα πάντα γύρω μας είναι ενέργεια!!!
Οραματισου κι όταν έρθει η κατάλληλη ώρα θα φτάσεις στην πηγή.

Άλλο.... Προσπάθησε να αναλύσεις τις κινήσεις του παρελθόντος. Δλδ ανέλυσε όσο μπορείς , αυτά που έκαναν οι άλλοι. Προσπάθησε να μπεις στα παπούτσια τους. Προσπάθησε να δεις από τη δική τους οπτική πλευρά , από τον δικό τους τρόπο σκέψης γιατί συμπεριφέρονται έτσι κάποιοι άνθρωποι. Εδώ ίσως χρειαστείς βοήθεια ψυχολόγου.

Μην ξεχνάς ότι αλλιώς σκέφτεσαι εσύ, αλλιώς εγώ , αλλιώς οι γονείς σου.
Μπορεί οι συγγενείς σου πάνω να έβγαζαν συμπεριφορές που δεν τολμούσαν να βγάλουν στον εαυτό τους.
Ξέρεις κάτι πολύ σημαντικό. Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι έτοιμοι να γίνουν γονείς αλλά ούτε και ιδανικοί για να μεγαλώσουν παιδια. Άσχετα εάν τα φέρνουν στον κόσμο.
Η Ναταλία Γερμανού θυμάμαι που είχε πει ότι ο βασικότερος λόγος που δεν έκανε παιδιά ήταν η μητέρα της επειδή δεν τη θεωρούσε καλή μάνα. Τρομερό βίωμα το οποίο την καθόρισε σημαντικά ως ενήλικα.

Μπορούμε να μιλάμε για ώρες!!!
Είναι το μόνο σίγουρο!!!
Εσύ για αρχή να σκέφτεσαι θετικά έστω κάθε μέρα κι από λίγο. Να συναναστρέφεσαι καλούς ανθρώπους και θετικους. Ανθρώπους που έχουν να σου δώσουν κι όχι να πάρουν από εσένα.

Έχεις μεγάλη, ανηφορική και μακριά διαδρομή μπροστά σου. Χτίσε την με όμορφες αναμνήσεις από εδώ και πέρα.

 

[Nathanail22]

Οταν ενα γεγονος μας αφηνει κατι τραυμαματικο μαθαινουμε να το εχουμε στο μυαλο μας αλλα με θετικο προσιμο .
Θα μου πεις τι θετικο προσιμο να βαλω σε μια ισως κακοποιητικη παιδικη εμπειρια και θα εχεις και δικιο .

Δεν έχει υπάρξει συγκεκριμένο τραυματικο γεγονός αλλά συναισθηματική παιδική παραμεληση. Ούτε με παράτησαν ούτε με κακοποιουσαν λεκτικά η σωματικα ούτε μου μιλούσαν υποτιμητικά αλλά δεν ήταν εκεί όταν το είχα ανάγκη, δεν με ενθάρρυναν όταν πάλι το είχα ανάγκη κλπ. Πάντα μιλούσαμε όμορφα μεταξύ μας αλλά μέχρι εκεί. Στο συναισθηματικό δέσιμο είχαμε το πρόβλημα. Μου παρείχαν τα υλικά αλλά δεν είχαμε πχ σωματική επαφή με αγκαλιά η συζήτηση στο μεσημεριανό τραπέζι όλοι μαζί κλπ. Προσπαθώ να δώσω περισσότερες πληροφορίες..

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 17 Μαΐου 2022

Θα βαλεις θετικο προσημο στο σημερα .Το οτι εισαι καλα ,εχεις αποδεχτει οτι εχει γινει κατι το οποιο σιγουρα ΔΕΝ ευθύνεσαι εσυ ,καταφερες ομως και βγηκες απο ολο αυτο και προχωρας ..
Δες μονο τις λεξεις που χρησημοποιησα ..Δεν σου βγαζουν αυτοματα κατι θετικο ?
Κανεις θετικες σκεψεις,δηλαδη μαθαινεις να χρησημοποιειες μονο θετικες λεξεις , με βαση τα καλα γεγονοτα ,ακομα και αν αυτα ειναι λιγοτερα απο τα αρνητικα .
Προσεχε να μην μαθεις στην ζωη σου μεσα απο ολο αυτο να θυματοποιησε ασυναισητα ..
Αν υιοθετησεις αυτη την νοοτροπια τοτε λυπαμαι που θα στο πω αλλα ακομα πιο δυσκολα θα ειναι να βγεις απο το συγκεκριμενο τουνελ .

Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω μπει ποτέ στο τρύπακι να κατηγορήσω τους δικούς μου για τον τρόπο που με μεγάλωσαν. Έχω περάσει απο την φάση που ήμουν θυμωμένη όταν μου ζητούσαν εξυπηρετήσεις πχ και είχαν έμμεσα την απαίτηση να βοηθήσω. Το έκανα φυσικά αλλά τα τελευταία χρόνια που δουλεύω με τον εαυτό μου έχω βάλει όριο σε αυτό και έχω πει πολλά όχι τα οποία κατά έναν περίεργο τρόπο είναι αποδεκτά και αυτό είναι μεγάλο σκαλοπάτι!
Τώρα με τις θετικές λέξεις, δεν ξέρω πως μπορει να γίνει αυτό.. Δηλαδή κάθε φορά που σκέφτομαι το πως με μεγάλωσαν να το σκέφτομαι θετικά? Η να σκέφτομαι το αποτέλεσμα και την εξέλιξη μου?

 

[avatar20]

Μήπως επομένως αναζητάς αυτά τα πράγματα από τους γύρω σου αλλά δεν είναι ικανοι να στα δώσουν όπως τα επιθυμείς επειδή δεν διαλέγεις σωστά λόγω των προτύπων σου ?

Δεν έχει υπάρξει συγκεκριμένο τραυματικο γεγονός αλλά συναισθηματική παιδική παραμεληση. Ούτε με παράτησαν ούτε με κακοποιουσαν λεκτικά η σωματικα ούτε μου μιλούσαν υποτιμητικά αλλά δεν ήταν εκεί όταν το είχα ανάγκη, δεν με ενθάρρυναν όταν πάλι το είχα ανάγκη κλπ. Πάντα μιλούσαμε όμορφα μεταξύ μας αλλά μέχρι εκεί. Στο συναισθηματικό δέσιμο είχαμε το πρόβλημα. Μου παρείχαν τα υλικά αλλά δεν είχαμε πχ σωματική επαφή με αγκαλιά η συζήτηση στο μεσημεριανό τραπέζι όλοι μαζί κλπ. Προσπαθώ να δώσω περισσότερες πληροφορίες..

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 17 Μαΐου 2022

Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω μπει ποτέ στο τρύπακι να κατηγορήσω τους δικούς μου για τον τρόπο που με μεγάλωσαν. Έχω περάσει απο την φάση που ήμουν θυμωμένη όταν μου ζητούσαν εξυπηρετήσεις πχ και είχαν έμμεσα την απαίτηση να βοηθήσω. Το έκανα φυσικά αλλά τα τελευταία χρόνια που δουλεύω με τον εαυτό μου έχω βάλει όριο σε αυτό και έχω πει πολλά όχι τα οποία κατά έναν περίεργο τρόπο είναι αποδεκτά και αυτό είναι μεγάλο σκαλοπάτι!
Τώρα με τις θετικές λέξεις, δεν ξέρω πως μπορει να γίνει αυτό.. Δηλαδή κάθε φορά που σκέφτομαι το πως με μεγάλωσαν να το σκέφτομαι θετικά? Η να σκέφτομαι το αποτέλεσμα και την εξέλιξη μου?

 

[Guest 528707]

Δεν έχει υπάρξει συγκεκριμένο τραυματικο γεγονός αλλά συναισθηματική παιδική παραμεληση.

Και αυτο τι ειναι ?
Δεν συμπεριλαμβανεται στα τραυματικα γεγονοτα ?

Θελεις να μου πεις λιγακι πως εχεις εσυ στο μυαλο σου την εννοια τραυματικο γεγονος ,για να μπορεσω και εγω να σε καταλαβω περισσοτερο ?
Μονο σαν πραξη δηλαδη ?

Υπάρχει διαφορά μεταξύ γεγονότων που είναι προσωρινά στενοχωρητικά και καποιοι τα θεωρουν τραυματα και εκείνων που είναι ουσιαστικα τραυματικά.
Το τραύμα είναι οποιοδηποτε γεγονός που ένα άτομο αντιλαμβάνεται ως επιβλαβές ή απειλητικό και έχει μακροχρόνια επίδραση στην ποιοτητα ζωης του .
Ακομα και μια φυσικη καταστροφη να βιωσεις ταυματικη εμπειρια μπορει να χαρακτηριστει ...

Εχεις αναλογιστει αν μια συναισθηματικη παραμέληση ειναι ικανη ωστε ενας ανθρωπος να διαγνωστη με διαταραχή μετατραυματικού στρες?

Ούτε με παράτησαν ούτε με κακοποιουσαν λεκτικά η σωματικα ούτε μου μιλούσαν υποτιμητικά αλλά δεν ήταν εκεί όταν το είχα ανάγκη, δεν με ενθάρρυναν όταν πάλι το είχα ανάγκη κλπ.

Αυτο δεν ειναι παραμεληση ,ενα ειδος συναισθηματικης κακοποιησης ?

Πάντα μιλούσαμε όμορφα μεταξύ μας αλλά μέχρι εκεί. Στο συναισθηματικό δέσιμο είχαμε το πρόβλημα. Μου παρείχαν τα υλικά αλλά δεν είχαμε πχ σωματική επαφή με αγκαλιά η συζήτηση στο μεσημεριανό τραπέζι όλοι μαζί κλπ. Προσπαθώ να δώσω περισσότερες πληροφορίες..

Αυτα εσυ τα θεωρεις ικανα ωστε ενα παιδι να πει οτι πηρε οτι χρειαζεται απο τους γονεις του ?

Βγαλε καταρχην απο το μυαλο σου οτι για να θεωρηθει ενα γεγονος τραυματικο υπαρχει προθεση και δολος απο τους υπαιτίους ..
Ξερεις ποσοι γονεις επειδη εχουν δωσει την περισσοτερη προσοχη τους σε αλλο τομεα και οχι στα παιδια τους καλυπτουν αυτο το συναισθηματικο κενο με υλικα αγαθα ?
Το νιωθουν και οι ιδιοι οτι κανουν λαθος ...

Αντιλαμβανεσαι οτι για να μεγαλωσει σωστα και ηρεμα ενα παιδι χρειαζεται ΠΡΩΤΑ την συναισθηματικη καλυψη και οχι την υλικη ?

ΟπΟτε γιατι ακριβως μιλας ?

Υστερα να σε ρωτησω κατι ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ...
ΘεΩρεις πως αν παραδεχτεις οτι αυτο ειναι ενα οντως τραυματικο γεγονος για εσενα νιωθεις περισσοτερο ενοχες οτι αδικεις τους γονεις σου γιατι σου παρειχαν μονο τα υλικα ?
Φοβασαι ακομα και στον ιδιο σου τον ευατο να παραδεχτεις κατι τετοιο ?

 

[Nathanail22]

Και αυτο τι ειναι ?
Δεν συμπεριλαμβανεται στα τραυματικα γεγονοτα ?

Θελεις να μου πεις λιγακι πως εχεις εσυ στο μυαλο σου την εννοια τραυματικο γεγονος ,για να μπορεσω και εγω να σε καταλαβω περισσοτερο ?
Μονο σαν πραξη δηλαδη ?

Ναι συμπεριλαμβάνεται και είναι ένα είδος κακοποιητικης συμπεριφοράς ο συγκεκριμένος τρόπος ανατροφής

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 17 Μαΐου 2022

Εχεις αναλογιστει αν μια συναισθηματικη παραμέληση ειναι ικανη ωστε ενας ανθρωπος να διαγνωστη με διαταραχή μετατραυματικού στρες

Οχι, δεν γνωρίζω την συγκεκριμένη διαταραχή

 

[avatar20]

Δεν θα παρέμβω άλλο στη συζήτηση γιατί νομίζω έχεις μια ιδέα του τι πρέπει να κάνεις η πως να διαχειριστές κάποια πράγματα και σίγουρα από τις προηγούμενες αναφορές πηρες ακόμα περισσότερες ιδέες. Ωστόσο, θα ήθελα να μην γίνεται τόσο εύκολα αναφορά σε διαταραχές και οποίου είδους διαταραχές. Δεν χρειαζόμαστε ταμπέλες για να ορίσουμε τα συναισθήματα μας ούτε για να πάμε να το ψάξουμε κάπου να δούμε αν το έχουμε.

 

[Nathanail22]

Αυτα εσυ τα θεωρεις ικανα ωστε ενα παιδι να πει οτι πηρε οτι χρειαζεται απο τους γονεις του ?

Βγαλε καταρχην απο το μυαλο σου οτι για να θεωρηθει ενα γεγονος τραυματικο υπαρχει προθεση και δολος απο τους υπαιτίους ..
Ξερεις ποσοι γονεις επειδη εχουν δωσει την περισσοτερη προσοχη τους σε αλλο τομεα και οχι στα παιδια τους καλυπτουν αυτο το συναισθηματικο κενο με υλικα αγαθα ?
Το νιωθουν και οι ιδιοι οτι κανουν λαθος ..

Οχι βέβαια φυσικά και το παιδί χρειάζεται πρωτίστως το συναισθηματικό δέσιμο με τον γονέα!
Ποτε δεν είπα ότι υπάρχει δολος η πρόθεση, σε παρακαλώ πολύ διάβασε προσεκτικά τα όσα γράφω αν θέλεις.
Αυτό που περιγράφεις, αυτό βίωσα ως παιδί, βάση στα υλικα

 

[Guest 528707]

Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω μπει ποτέ στο τρύπακι να κατηγορήσω τους δικούς μου για τον τρόπο που με μεγάλωσαν.

Δεν μιλησα για κατηγορια ..
Προσεχε σε παρακαλω πολυ τις λεξεις που χρησημοποιεις γιατι βλεπεις πως μια λεξη ειναι ικανη να αλλαξει πολλα
Μιλησα για αναγνωριση ευθυνης στο βαθμο που τους αναλογει

Τεασρια διαφορα απο την λεξη κατηγορω (λεξη με αρνητικο προσιμο )

Έχω περάσει απο την φάση που ήμουν θυμωμένη όταν μου ζητούσαν εξυπηρετήσεις πχ και είχαν έμμεσα την απαίτηση να βοηθήσω.

Φυσιολογικη αντιδραση σε αυτο που εισεπρατες

Το έκανα φυσικά αλλά τα τελευταία χρόνια που δουλεύω με τον εαυτό μου έχω βάλει όριο σε αυτό και έχω πει πολλά όχι τα οποία κατά έναν περίεργο τρόπο είναι αποδεκτά και αυτό είναι μεγάλο σκαλοπάτι!

Πως θεωρεις οτι κανεις δουλιτσα με τον ευατο σου ?

Τώρα με τις θετικές λέξεις, δεν ξέρω πως μπορει να γίνει αυτό.. Δηλαδή κάθε φορά που σκέφτομαι το πως με μεγάλωσαν να το σκέφτομαι θετικά? Η να σκέφτομαι το αποτέλεσμα και την εξέλιξη μου?

Τα παντα θα σκεφτεσαι ..
Κατσε και γραψε ολες τις σκεψεις που σου προκαλει αυτο το τραυματικο γεγονος με την χρονολογικη του σειρα ..

Ειμαι σιγουρη πως το λεξιλογιο που θα χρησιμοποιησεις θα απαρτιζεται απο λεξεις που θα βγαζουν κατι αρνητικο ,θα βγαζουν αγανακτηση ,θυμο ,απογοητευση ακομα και παραπονο ..

Προσπαθησε πλεον ολες αυτες τις λεξεις να τις αντικαταστησεις με κατι θετικο ..
Αν οχι ολες τις περισσοτερες και τις πιο ουσιαστικες ..

Αυτο εγω απο εδω δεν μπορω να στο δειξω μονο ενας θεραπευτης θα μπορεσει να το κανει και φυσικα ολα αυτα τα γραπτα σου θα τα δουλεψετε μαζι .
Πιστεψε με θα κανεις σπουδαια δουλεια ..
Ειναι δυσκολη σε προετοιμαζω αλλα θα δεις πως με τον καιρο θα αλλαζει ολη η κοσμοθεωρια σου ..
Δεν τα παρατας ΠΟΤΕ ...Ισα ισα πειμσωνεις ..
Σκεψου μονο οτι ατομα με τραυματικες εμπειριες δουλεουν χρονια πανω σε αυτο

 

[Nathanail22]

ΟπΟτε γιατι ακριβως μιλας ?

Υστερα να σε ρωτησω κατι ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ...
ΘεΩρεις πως αν παραδεχτεις οτι αυτο ειναι ενα οντως τραυματικο γεγονος για εσενα νιωθεις περισσοτερο ενοχες οτι αδικεις τους γονεις σου γιατι σου παρειχαν μονο τα υλικα ?
Φοβασαι ακομα και στον ιδιο σου τον ευατο να παραδεχτεις κατι τετοιο ?

Δεν νιώθω ενοχές για κάτι.Και ναι όπως είπα είναι τραυματικο γεγονος. Δεν καταλαβαίνω από που προκύπτουν ολ αυτά που περιγράφεις! Θέλεις να με βοηθήσεις?

 

[Guest 528707]

Οχι, δεν γνωρίζω την συγκεκριμένη διαταραχή

Το ξερω ,το καταλαβ αμαλλον και η αναφορα μου σε αυτο και μονο σαν παραδειγμα δειχνει πως εχεις πολυ δρομο ακομα και πως διαγνωση και βοηθεια θα λαβεις ΜΟΝΟ απο εναν επαγγελματια ..

Μην φοβασαι το οτιδηποτε ,ακομα και τις λεξεις που θα ακουσεις απο εκεινων ...λεξεις ειναι αυτο να θυμασια που απλα δινουν ενα ¨μπουσουλα ¨ως προς την θεραπεια ..

Ετσι θα το βλεπεις ουτε σαν ταμπελα ουτε σαν στιγμα

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 17 Μαΐου 2022

Δεν νιώθω ενοχές για κάτι.Και ναι όπως είπα είναι τραυματικο γεγονος. Δεν καταλαβαίνω από που προκύπτουν ολ αυτά που περιγράφεις! Θέλεις να με βοηθήσεις?

Πως νομιζεις οτι μπορεις να λαβεις βοηθεια απο ενα γραπτο λογοοταν μιλαμε για ψυχολογια για ουσιαστικο μοιρασμα συναισθηματων και εμπειριων ?

Εδω ειμαι να συζηταω μαζι σου και οσο μπορω να σου δωσω να καταλαβεις πως ουσιαστικη βοηθεια θα την παρεις μονο απο επαγγελματια .
Εμεις εδω ειμαστε για να μοιραζομαστε,αυτα θελω να τα διαχωρισεις ok ?

Κατ αλλα ειμαι στην διαθεση σου με μεγαλη μου χαρα !

 

[Nathanail22]

Το ξερω και η αναφορα μου σε ατο και μονο σαν παραδειγμα δειχνει πως εχεις πολυ δρομο ακομα και πως διαγνωση και βοηθεια θα λαβεις ΜΟΝΟ απο εναν επαγγελματια ..

Μην φοβασαι το οτιδηποτε ,ακομα και τις λεξεις ..
Λεξεις ειναι τιποτε αλλο

Διάβασες παραπάνω ότι το δουλεύω με διάφορους τρόπους και από παντού ψυχικά και Σωματικα?