Του κορονιασμένου αδερφού
Και ήρθε χρόνος δίσεχτος, χρόνος συφοριασμένος,
με Μητσοτάκη αρχηγό, με Κούλη στο τιμόνι
Μας είπε και καλή χρονιά, λες κι είπε ανάθεμά σας
και πλάκωσε το λοιμικό κι ο θάνατος καβάλα
με μοντελάκι ιταλικό έφτασε στην Ελλάδα
Οι Δεσποτάδες φώναξαν, εμπρός στη λειτουργία
όλοι να μεταλάβετε στο ίδιο το ποτήρι
κι όποιος φοβάται να γευθεί Χριστού αίμα και σώμα
θα πάει στο πυρ το εξώτερον, στην κόλαση του Δάντη
γιατί είναι θέλημα Θεού η Ελλάδα να γλυτώσει
Και ο Θεός το άκουσε κι άρχισε να γελάει
Τέτοιους πιστούς ηλίθιους κι ο Σατανάς δεν θέλει
κι Εμένα που τους έφτιασα μια μούντζα Μου αξίζει
είπε και τ' αποφάσισε μάθημα να τους δώσει
κι έστειλε το θανατικό από τους Άγιους Τόπους
Όλοι τρομοκρατήθηκαν και κλείστηκαν στο σπίτι
και βλέπαν τηλεόραση, ώσπου να λιώσει ο νους τους
κι έχαν' ο κώλος το χαρτί και το χαρτί τη χέστρα
κι οι μάσκες εξαντλήθηκαν, μαύρη αγορά η χλωρίνη
κι ήθελες πέντε βίζιτες ένα Ντετόλ να πάρεις
Να βγεις σου απαγορεύανε στρατός κι αστυνομία
μόνο τον σκύλο άφηναν στη βόλτα για να βγάλεις
κι οι σκύλοι νοικιαζόντουσαν δέκα ευρώ η ώρα
κι οι άνθρωποι μεσάνυχτα λαθραία ξεμυτίζαν
μα τους εβλέπαν κάμερες και όλους τους γραπώναν
Οι φιλελέδες γίνηκαν κουμμούνια σε μια νύχτα
κι έλεγε ο Μπάμπης ήμαρτον, το κράτος μην πουλάτε
και την κρατικοποίηση ο Άρης απαιτούσε
νοσοκομείων, κλινικών, ιδιωτικού τομέα
πού πήγε το έρμο το ΕΣΥ, ολόπικρα στενάζαν
Ποιος τα μνημόνια έφερε, πίσσα στα κόκαλά του
αυτά τα πλεονάσματα ποιος κερατάς τα εσκέφθη
τούτα μας καταντήσανε στα μαύρα μας τα χάλια
θρηνούσανε οι δεξιοί, κλαίγαν οι συριζαίοι
κι ο Κούλης απ' το Χάρβαντ του τον Κέινς ενθυμήθη
Οι Γερμανοί δεν στείλανε σε άλλονε βοήθεια,
ούτε στον άγγελο νερό δε δίνουν στα καλά τους
κι η αλληλεγγύη γίνηκε σαν του Τοτού αστείο
και πέσαν έξω οι δουλειές, πάτος η οικονομία
θεριέψαν τα ελλείμματα και ποιος να τα μαζώξει
κι όλοι παρακαλούσανε την Κίνα να τους σώσει
Γονυπετής ο Άδωνις στου Μαρξ το εικονοστάσι
Σύντροφε, πες στους Κουβανούς το φάρμακο να στείλουν
κι εγώ, να, σου τ' ορκίζομαι στο Κουκουέ θα πάω
του Λένιν το υπογένειο, του Στάλιν το μουστάκι
θα τα φιλώ καθημερνά και θα τα προσκυνάω...
(Ελπίζω ότι μία νότα σάτιρας δεν είναι ξένη με το θρεντ αυτό. Εάν είναι ο κατάλληλος χώρος εδώ, παρακαλώ τους διαχειριστές να το μεταφέρουν σε κάποιο περισσότερο ταιριαστό)
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.