Δεν ξέρω γιατί δεν κάνουμε περισσότερα test, μπορεί να υπάρχει έλλειψη παγκοσμίως και να είμαστε τελευταίοι στη σειρά προτεραιότητας ή οτιδήποτε άλλο, όλοι εσείς που απαιτείται test δεν λέτε πού και πώς θα βοηθήσουν.
Λοιπόν θα προσπαθήσω να εξηγήσω με επιδημιολογική οπτική αυτήν την άποψη και γιατί είναι τόσο σημαντικό το να έχουμε όσο μπορούμε πλήρη εικόνα στα κρούσματα.
Σίγουρα αυτό που μετράει στην πράξη είναι οι νεκροί. Ωστόσο, το κριτήριο μέχρι στιγμής για όοοολα όοολα αυτά τα μέτρα που λαμβάνονται παγκοσμίως δεν είναι το πλήθος των νεκρών, αλλά τα κρούσματα και η μεταδοτικότητα. Τα κρούσματα είναι αυτά που σκιαγραφούν την εξάπλωση της πανδημίας και την κάνουν ορατή και τα κρούσματα είναι αυτά που θα αποτελέσουν το κριτήριο για την εφαρμογή μέτρων, την αυστηρότητα ή την χαλάρωσή τους. Τα στατιστικά μοντέλα που χρησιμοποιούνται για την πρόβλεψη της πανδημίας, που μας λένε τι μέτρα να πάρουμε, κατά πόσο και πώς αυτά θα βοηθήσουν, πότε θα φτάσει εδώ η ασθένεια, πώς θα εξαπλωθεί, σε πόσο χρόνο θα μολύνει x άτομα κλπ, όλα χρησιμοποιούν τα κρούσματα και όχι τους νεκρούς σαν δεδομένα.
Ασχέτως κορωνοϊού, για κάποιες άλλες ασθένειες δεν έχει καν νόημα να μελετήσεις τους νεκρούς, γιατί μπορεί να είναι τέτοια η φύση της ασθένειας που το άτομο να φέρει τον ιο και να πεθαίνει ίσως βδομάδες, μήνες ή και χρόνια αργότερα. Τότε σαφώς η πρόληψη επαφίεται αποκλειστικά στη μελέτη των κρουσμάτων.
Το να μελετάμε τους νεκρούς στο εργαστήριο συμβάλλει στη δημιουργία εμβολίου μακροπρόθεσμα. Η καταγραφή και η ανάλυση των κρουσμάτων μας δείχνει όμως τη γενικότερη εικόνα της ασθένειας, πώς και πού ξεκίνησε, πώς μεταδίδεται και με τι ρυθμούς, καθώς και τα μέτρα μας κατά πόσο αποδίδουν, ώστε να γνωρίζουμε στο μέλλον σε μια επόμενη έξαρση τι να κάνουμε και πώς σαν χώρες. Αν από την άλλη δεν μελετήσουμε τα κρούσματα ή υποβαθμίσουμε τους ρυθμούς καταγραφής και ανάλυσής τους, τότε είμαστε με δεμένα τα μάτια για το πώς εξαπλώνεται. Τα κρούσματα οπτικοποιούν την πορεία της. Οι νεκροί είναι το αποτέλεσμα, δεν μπορείς πλέον να κάνεις κάτι. Τα κρούσματα είναι όμως σε εξέλιξη και εκεί μπορείς να κάνεις πολλά για να το σταματήσεις, αρκεί να ξέρεις την πραγματική εικόνα όσο περισσότερο μπορείς. Αυτό γίνεται μόνο αν κάνεις όσα περισσότερα τεστ μπορείς για να εντοπίσεις τα κρούσματα. Επίσης αποσκοπεί στην πρόληψη. Γιατί αν γνωρίζω τους τρόπους και τους ρυθμούς εξάπλωσης, τότε μπορώ να προβλέψω πώς θα εξελιχθεί και τι μπορώ να κάνω. Αν βλέπω το αποτέλεσμα, τους νεκρούς, με παραποιημένα και υποβαθμισμένα στοιχεία για τα κρούσματα, τότε εξαρτώμαι αποκλειστικά στο μελλοντικό εμβόλιο και μοιρολατρώ. Τα μέτρα τα λαμβάνω αναλύοντας τα κρούσματα, όχι μόνο τους νεκρούς.
Τέλος, οι νεκροί έρχονται μετά τα κρούσματα. Αν είχα κάνει καλή δουλειά στο να εντοπίσω τα κρούσματα τότε ίσως να μην φτάναμε καν σε τόσους νεκρούς, γιατί θα είχαν ληφθεί μέτρα άμβλυνσης.
Άλλωστε ο WHO για κάποιο λόγο είπε test, test, test. Υποθέτω από εμάς εδώ όλους τους τυχαίους συμφορουμίτες, όλο και κάτι λίιιγο παραπάνω θα ξέρει για να δίνει έμφαση στα μαζικά τεστ.
Τώρα όσον αφορά την Ελλάδα, αυτό σίγουρα δεν το έχουμε. Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τα κρούσματα που υπάρχουν, ούτε καν να έχουμε μια καλή προσέγγιση της πραγματικότητας. Κάνουμε 1000-1500 τεστ ημερησίως, την ώρα που σε άλλες χώρες γίνονται τουλάχιστον μερικές δεκάδες χιλιάδες τεστ ημερησίως. Δεν ξέρω πού οφείλεται αυτό, πιθανόν στο ότι δεν έχουμε τις υποδομές και το προσωπικό για περισσότερα τεστ.
Επομένως όταν δεν έχεις καλή εικόνα για τα καταγεγραμμένα τεστ τι κάνεις? Μία είναι η λύση. Θεωρώ ότι ισχύει το χειρότερο σενάριο και το εφαρμόζω για να προλάβω την καταστροφή. Δεν είναι ούτε κακή επιλογή αλλά ούτε και η καλύτερη επιλογή. Ίσα ίσα πιστεύω πως το ότι εφαρμόσαμε άμεσα τόσο αυστηρά μέτρα ήταν η πιο σωστή επιλογή δεδομένου ότι είχαμε δεμένα μάτια στα κρούσματα.
Τώρα κατά πόσο το αντέχουμε οικονομικά δεν ξέρω, πιθανότατα όχι, αλλά δεν είχαμε και άλλη επιλογή, έχοντας σαν ύψιστη αξία την υγεία και όχι τον τουρισμό και την οικονομία. Είναι ο συμβιβασμός που επιλέγεις να κάνεις. Δεν ξέρω ποια θα είναι η επόμενη μέρα στην Ελλάδα και τον κόσμο όταν τελειώσει όλο αυτό. Εξαθλιωμένη ηθική? Υγεία? Οικονομία? Πολιτική? Όλα μαζί? Δεν ξέρω, κανείς δεν ξέρει, αλλά όλοι μιλάνε για ύφεση χειρότερη και από του 2008-2009.
Προτιμότερο να υπάρξει αυτή η ύφεση στο βωμό της δημόσιας υγείας και να σωθούνε ζωές, παρά να το παίξουμε θεοί πάντως και να πούμε "χμμμ αν αφήσω να πεθάνουν τώρα x ατομα και σώσω την οικονομία, μακροπρόθεσμα λόγω ισχυρής οικονομίας θα σωθούν y>x άτομα με υψηλότερο βιωτικό επίπεδο. Δεν το ξέρεις και δεν μπορείς να κάνεις τέτοιες εκτιμήσεις. Θα σώσουμε όσους περισσότερους μπορούμε τώρα. Γιατί δεν είναι μόνο η οικονομία που μας καθορίζει. Είναι η ανθρωπιά και η ηθική, όπως είχε πει και ο
@Valder.
Αυτό πάει και σαν απάντηση στον
@akikos. Αν μέσα σε αυτά τα άτομα που θα θυσίαζες για χάρη της οικονομίας, του τουρισμού και της βιομηχανίας ήταν και κάποιο κοντινό σου άτομο, θα το επέτρεπες? Εκ του ασφαλούς όλοι μπορούμε να λέμε χίμαιρες.
Τολμώ να πω με λυπεί που έχουμε χωριστεί και διχαστεί εδώ στο φορουμ σε δυο γκρουπακια πεποιθησεων. Καλό είναι που όλοι λέμε τις απόψεις μας, αλλά μέσα από αυτό διαφαίνεται και μια αντίστοιχη γενικότερη νοοτροπία στην κοινωνία, καθώς εμείς εδώ αποτελούμε ένα τμήμα μικρογραφίας της. Κανονικά θα έπρεπε να είμαστε ενωμένοι με κοινό αντίπαλο τον ιό, όχι να μαλώνουμε μεταξύ μας και να παλεύουμε να έχουμε δίκιο. Αυτό πάει σε όλους εδώ μέσα. Anyway let it be.
ΥΓ.: Ρίξτε όσο hate θέλετε κάποιοι, εδώ που έχουμε φτάσει μέσα σε όλο αυτόν τον χαμό λίγο με καίει
