Είπαμε για το παράδειγμα της Αυστραλίας πριν, και φυσικά εξαιρετικό παράδειγμα διαχείρισης είναι η Νέα Ζηλανδία.
2.444 κρούσματα και 26 θάνατοι από την αρχή της πανδημίας, με πληθυσμό λίγο κάτω από 5 εκατομμύρια! 2.444 κρούσματα κι εμείς σήμερα μόνο είχαμε σχεδόν 2.800 κρούσματα!
Είναι απίστευτο αυτό που έχουν καταφέρει οι άνθρωποι, πραγματικά!
Και τα μέτρα που ελήφθησαν κατά βάση ηπιότερα από την Ελλάδα, είπαμε ίσως έχει κάποιες αστοχίες η μέτρηση της ιστοσελίδας αλλά το γενικό πλαίσιο είναι φανερό:
Επόμενο: το είπα και σε προηγούμενη τοποθέτησή μου, η ευθύνη για την αναποτελεσματικότητα της διαχείρισης είναι συλλογική. Στη θεωρία, τα μέτρα είναι τα ίδια με το Α' κύμα (πάνω κάτω). Στο Α' κύμα ξεκάθαρα ο κόσμος φοβόταν περισσότερο και σαφώς τηρούσε τα μέτρα, τώρα το ποσοστό συμμόρφωσης έχει μειωθεί δραστικά. Φταίνε οι πολίτες, φταίει και η κυβέρνηση. Δεν μπορεί να επωμιστεί την ευθύνη μόνο ο ένας.
Τέλος, θα συμφωνήσω με αυτό που ειπώθηκε και για τη στάση της αντιπολίτευσης. Το βλέπουμε όλοι ότι δεν προτείνει τίποτα δραστικό, έτσι; Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. το μόνο που κάνει είναι να λέει α γιατί ανοίξατε όταν χαλαρώνουν τα μέτρα και α οικονομική καταστροφή όταν αυστηροποιούνται!! Καμία αντιπρόταση, καμία συμβολή στην αντιμετώπιση. Α, ξέχασα, έταξε δυο εκατομμύρια προσλήψεις στο Ε.Σ.Υ. πριν 1-2 εβδομάδες...
πώς δεν το είχαμε σκεφτεί νωρίτερα; Πρέπει στις επόμενες εκλογές να το σκεφτούμε κι αυτό, πόσο συνέβαλε το κάθε κόμμα, πρόκειται για πανδημία, ό,τι μπορεί ο καθένας πρέπει να το κάνει για να βελτιωθεί η κατάσταση. Η αντιπολίτευση μόνο καλούσε σε διαδηλώσεις, δεν ζητούσε τήρηση των μέτρων για να μπορεί να κατηγορεί μετά την κυβέρνηση.
Δεν πρέπει κανένας να βγάζει την ουρά του απ' έξω... Ομαδική δουλειά είναι αυτό: κυβέρνηση, αντιπολίτευση, πολίτες!
