@Nick890
Διαβασα για το flatod-19. Μου αρεσε σαν τροπος διαχειρισης της πανδημιας με στοχο την οικονομια και τον τουρισμο. Έχω τις εξής παρατηρήσεις:
0. Την θεωρει αξιολογη και ο Σαρηγιαννης και αυτό είναι σημαντικό για μένα.
1. Δεν αποτελει υγειονομικο κριτηριο, αλλωστε το λεει η ομαδα και στο disclaimer της, διότι εξετάζει την πανδημία υπό το πρίσμα του τουρισμου-οικονομιας και αναφερεται κυριως σε αντιστοιχες χρονικες περιοδους. Αρα δεν μπορει να εφαρμοσθει πχ τους χειμωνες εν γενει, που εχουμε την μεγαλη εξαρση.
2. Πρακτικά στην Ελλαδα ειναι δυσκολο να εφαρμοσθει δυστυχως για ποικιλους λογους.
3. Όλο αυτο δεν ειναι αντιθετο με τους εμβολιασμους, δεν κανει καν διαχωρισμο. Οπότε το debate εμβολιασμενοι-ανεμβολιαστοι-"ψεκες" κλπ δεν υφισταται μεταξυ υποστηρικτων του μοντελου flatod-19 και εμβολιασμενων. Δεν μπορω να καταλαβω ωστοσο γιατι όποτε λεγαμε για εμβολια κλπ αντιπαρεθετες το μοντελο αυτο, αφου δεν ειναι αντιθετο. Ποτέ δεν ειπαμε ότι τα εμβολια ειναι πανακεια και ειναι η μονη λυση. Αλλά ειναι ενα πολυτιμο οπλο που εχουμε στη φαρετρα μας αυτη τη στιγμη. Μετα ειναι και το ζητημα της επαναφορας στην κανονικοτητα. Θεωρητικα μηδενικα κρουσματα ειναι εξαιρετικα δυσκολο να υπαρξουν, και ο ιος ενδεχεται σοβαρα να συνεχισει να υπαρχει για χρονια ακομα. Καποια στιγμη πρεπει να κανουμε την προσωπικη μας διαχειριση ρισκου και να πουμε "απο δω και περα θεωρω οτι ειμαι επαρκως προστατευμενος για να βγω εξω χωρις ιδιαιτερα μετρα και να ζω παραλληλα με τον ιο, χωρις να φοβαμαι με το παραμικρο αν θα κολλησω". Αυτό πότε θα γινει; Δε νμζ πως μπορει καποιο μοντελο, επιδημιολογικο, οικονομικο, τουριστικο ή οτιδηποτε αλλο να μας το πει αυτη τη στιγμη. Δυνητικα οτιδηποτε κανουμε, σε οποιαδηποτε περισταση ενεχει ρισκο μολυνσης. Απο μια απλη βολτα εξω (ακομα και με χειρουργικη μασκα), απο το σουπερ, μεσα στο σπιτι, στα κτελ, στην παραλια, στην καφετερια κλπ. Τιθεται πλεον πρακτικο ζητημα, τι κανουμε; Στη θεωρια ολα καλα ειναι. Πρεπει να βρουμε μια χρυση τομη. Αυτη μας τη δινουν τα εμβολια. Δε λεω να παμε μουρη με μουρη με καποιον που ξερουμε οτι νοσει για να δουμε αν θα κολλησουμε και να δοκιμασουμε το εμβολιο. Αλλα ουτε να φοβομαστε να παμε πχ διακοπες με φιλους εμβολιασμενους σε μια παραλια οπου δεν θα εχουμε επαφη με αλλους ετσι κι αλλιως. Ή να βρεθουμε ολοι μαζι στο τραπεζι οικογενειακα να φαμε, χωρις να κανουμε PCR, επειδη εχουμε τη γιαγια που ναι μεν ειναι εμβολιασμενη αλλα φοβομαστε μην κολλησει ακομα και αν ολοι ειμαστε εμβολιασμενοι. Η ζωη τρεχει, σχολεια, φροντιστηρια, σπουδες, δουλειες, στρατος, οικογενεια, ταξιδια, κλπ. Δεν ξερω, ειναι καταστασεις που θεωρητικα υπαρχει απαντηση (εμβολιο + απομονωση + μασκες + κλπ) αλλα πλεον στην καθημερινοτητα δεν μπορουμε να τα κανουμε. Η πανδημια εχει ξεδιπλωθει, βρισκομαστε εναμιση χρονο μετα, πρεπει να βρουμε μια ισορροπια. Πλεον το ζητημα εχει μετατοπιστει: δεν ειναι πλεον το αν θα κολλησουμε, καθως ολοι θα κολλησουμε πιστευω, αργα ή γρηγορα. Ειναι το αν θα νοσησουμε και μετα το κατα ποσο σοβαρα θα νοσησουμε. Το εμβολιο ακομα μας προφυλασσει κατα ενα μεγαλο ποσοστο ~90-96% απο σοβαρη νοσηση και θανατο. Πλεον τιθεται το θεμα ποιοτητας ζωης επισης, ειδικα οταν μιλαμε για μια πανδημια που ξεκινησε το 2020 και μπορει να παει μεχρι το 2022 ή και 2023. Προσαρμοζομαστε και συνεχιζουμε να ζουμε παραλληλα πλεον, εναμιση χρονο μετα, ειδικα εφοσον εχουμε εμβολια. Αλλο στην αρχη, εκει ναι θελει δρακοντεια μετρα μεχρι να δουμε τι συμβαινει και τι θα κανουμε για να το περιορισουμε και να το αντιμετωπισουμε.