Αν με το κόψιμο εννοείς ότι η μετάδοση πέφτει στο 0, τότε όχι δεν την κόβει. Σε πιο ρεαλιστικές ερωτήσεις, όπως "μειώνεται η μεταδοτικότητα του ιού μετά τον εμβολιασμό", ισχύουν τα προηγούμενα.
Ξεκινάμε από εδώ. Το πρόβλημα είναι ότι η ταχύτητα με την οποία διασπείρεται (
και όχι η συνολική του διασπορά) γεμίζει τα νοσοκομεία και δη τις εντατικές. Η πλειοψηφιά των ατόμων που καταλήγουν, είναι προχωρημένης ηλικίας, τα έχουν ζήσει δλδ τα χρονάκια τους. Όσο κυνικό και να ακούγεται, αυτό είναι ένα αποδεκτό και αναπόφεκτο κόστος στα πλαίσια μιας πανδημίας. Όταν έχεις γεμάτα τα νοσοκομεία όμως, παίρνει τη μπάλα και άλλα άτομα πχ καρκινοπαθείς που δυνητικά έχουν "όλη τη ζωή μπροστά τους", που είναι ένα μακράν ακριβότερο κόστος. Αυτό είναι το
υγειονομικό σκέλος. Μπορείς να αυξήσεις τις ΜΕΘ και τα νοσοκομεία; Ναι, και το κάναμε, αλλά όχι επ' άπειρον, γιατί ακόμα και να έχεις τα λεφτά και τον χώρο, το προσωπικό που απαιτείται χρειάζεται κάμποσα χρόνια εκπαίδευσης για αυτές τις θέσεις.
Τώρα αφού το πρόβλημα είναι η διασπορά του, όπως καλά λες, πρέπει να ανακοπεί η δυναμική του. Ο μόνος σίγουρος τρόπος για να το κάνεις αυτό, είναι να τους κλείσεις όλους μέσα, μέχρι να μην υπάρχει ιός, κάτι που δε γίνεται λόγο του τρόπου μετάδοσης του ιού. Στις αρχές της πανδημίας που δε ξέραμε και τόσα, δεν υπήρχαν εμβόλια, έπρεπε να πέσει η καμπύλη κτλ, αρχίσαμε τα λοκντάουν. Εδώ ξαφνικά το πρόβλημα γίνεται περιπλοκότερο, καθώς όταν είμαστε κλεισμένοι μέσα, κάποιος πρέπει και να μας ταϊσει, άσε που δε την παλεύουμε μόνιμα μέσα. Αυτό είναι το οικονομικό και το ψυχολογικό σκέλος (αφήνω έξω το γεωπολιτικό).
Κάπου εδώ αρχίσαμε να έχουμε και τον παράγοντα εμβόλιο, ο οποίος ναι μεν δεν μειώνει την διασπορά (υποθετικά όπως είπαμε), αλλά αντιμετωπίζει το υγεινομικό σκέλος. Αυξάνοντας τους εμβολιασμούς, μειώνουμε τις εισαγωγές, χωρίς ιδιαίτερο οικονομικό κόστος. Έχουμε μήνες τώρα με 85% κάλυψη των μεθ από το 10-20% του ανεμβολίαστου πληθυσμού. Αν όλες αυτές οι θέσεις ήταν κενές, λόγο του εμβολιασμού, δε θα είχαμε κανένα πρόβλημα με τα 50κ κρούσματα τη μέρα, το νήμα αυτό θα ήταν νεκρό και θα πηγαίναμε πίσω στις dating περιπέτειας της
@Nelliel που είναι και μακράν καλύτερες. Σιγά σιγά θα μολυνόμασταν όλοι και κάπου εκεί θα τελείωνε η πανδημία, αν δεν είχαμε κάποια τρελή μετάλλαξη. Ο εμβολιασμός, ειδικά σήμερα, δεν δημιουργεί σχεδόν κανένα πρακτικό πρόβλημα και μπορεί να εφαρμοστεί στο 99.9% του πληθυσμού.
Άφου δεν έχουμε 100% κάλυψη όμως, πρέπει να μειώσουμε τα κρούσματα, για να μειώσουμε τις εισαγωγές. Αυτό σημαίνει μέτρα. Αντίθετα με τον εμβολιασμό όμως, τα μέτρα δημιουργούν προβλήματα, i.e οικονομικά και ψυχολογικά. Και αφού λεφτά δεν υπάρχουν (το ψυχολογικό είναι δευτερεύον θέμα), πολύ απλά μέτρα δε μπορούν να παρθούν. Βέβαια και μέτρα να πέρναμε, κάποια στιγμή θα φτάναμε πάλι στην ίδια κατάσταση, αφού πάντα θα υπάρχεις ένας ασθενης 0 (ή πολλοί), οπότε φτου και από την αρχή. Οπότε τι κάνουν όλες οι χώρες ανά τον κόσμο; Αντιδρούν ανάλογα των υγειονομικών και οικονομικών δυνατοτήτων. Παίζουν το σύστημα υγείας στα άκρα του και όταν και αν φτάσουν εκεί, αρχίζουν με τα όσο το δυνατόν οικονομικότερα μέτρα γίνεται. Το ζητούμενο τους είναι να υπάρχει μια ισσοροπία μετάδοσης του ιού, πίεσης συστήματος υγείας και ροή της οικονομίας. Κάποια στιγμή με τον έναν ή τον άλλον τρόπο θα έχουμε όλοι ανοσία και θα έχουμε το τέλος της πανδημίας. Μαγική οριστική λύση δεν υπάρχει ούτε με μπόλια ούτε με φλατοντ.
Το μιλάμε εμείς οι στεκίτες για το τι μέτρα πρέπει να πάρουμε και πότε, χωρίς να έχουμε τη πλήρη εικόνα για κανέναν από τους παραπάνω παράγοντες, είναι απλά χαζό. Τι μπορούμε να κάνουμε όμως εμείς;
Ότι περνάει από το χέρι μας, για να βοηθήσουμε τους εαυτούς μας, τους τριγυρώ μας και την ηλίθια ανθρωπότητα. Δηλαδή:
-Δεν εχεις κάνει μπόλι; => Κάνε μπόλι (και της γρίπης)
- Έχεις συμπτώματα; => Απομωνώσου και ας έχεις αρνητικό τεστ
- Βγαίνεις έξω; => Βάλε μάσκα
- Τρώς σκατα; => Φάε καλύτερα
- Είσαι χοντρός; => Αδυνάτησε
- Καπνίζεις; => Κόψτο
- Είσαι κουράδι; => Πες στο μαιφτινες νήμα και ξεκίνα γυμναστική
-Είσαι ψεκασμένος; => Μείνε ψεκασμένος, δε περιμένουμε τίποτα άλλο
Ε ρε δύσκολη ζωή μας βρήκε.
