Parafernalia,
1. Η μετατόπιση από τον ξενιτεμένο περιπλανητή στον παλιοφλώρο heartless εθνικιστή,
διαβάζεται callista κι ως ισχυρή κριτική, για τις μοιρολογίστρες στα παιδάκια,
πρώην φτωχούς και με σοσιαλιστή βουλιμική συνείδηση.
2.
Με τραγούδια για τη φτώχεια και την ξενιτιά ρετιρέ παίρνω στην Κηφισιά, έλεγε
η Σώτια Τσιώτου πριν χρόνια. Η σύγκριση των στίχων δείχνει το κατάντημα
μιας κοινωνίας με φορά αυτοκαταστροφής καλύτερα ακόμη κι από τη συζήτηση
για χτίσιμο φραχτών ως ένα παρεμποδιστικό μέσο γιατί ούτε Κηφισιώτες είμεθα
αλλά ούτε και έχουμε τη βούληση να γίνουμε ερυθροσταυρίτες της γειτονιάς μας.
(άσχετα αν γινόμαστε γιατί είναι στο DNA μας)
Κατ'επιλογήν ναι, όχι γιατί μας βρήκε.
3. Η κριτική στην υποκρισία του μεγαρικού καθωσπρεπισμού των φιλεύσπλαχνων
κι ανθρωπιστών (χωρίς δήθεν) είναι δευτερεύον στοιχείο της σημιτικής φενάκης
(θυμάσαι τον τάπερμαν?)
για έναν άκοπο εξευρωπαϊσμό (εκσυγχρονισμό το έλεγε ο κινέζος),
- που κάπου στρέβλωσε στη πορεία κι έγινε εξαφρικανοασιατισμός -
με στοιχεία εθνικής προδοσίας και ποικιλίας ανθρωπομεζέδων.
Και όσο πιο αόρατη είναι η υποκρισία τόσο πιο δραστική η κριτική, yo!
4. Έρχεται πόνος που θα μετράει το κόκκαλο βαθιά όπως γλαφυρά
λέει κι ο ποιητής Λαλιώτης (όχι το λαμόγιο) στο
ένδοξο πάθος του.
5. Ήθος ανθρώπω δαίμων...
..το οποίο περιπλέκει τα πράγματα πολλές φορές οδηγώντας στο κενό.
Κι αυτά όχι για εντυπωσιασμό (ούτε ως προσωπική μου γνώμη)
αλλά για να μιλάμε σε κάποια πλαίσια πέρα απʼ την προσωπική μας αυθαιρεσία και μικρόκοσμο.
Γιατί όπως λέει το ανέκδοτο, εγώ ξέρω ότι δεν είμαι καλαμπόκι, οι κότες όμως το ξέρουν?
Εγώ ξέρω ότι ο φράχτης δεν είναι πανάκεια.
(κι ίσως η προσπάθεια να μετατρέψεις τη Γη σε Παράδεισο αναπόφευκτα θα φέρει την Κόλαση,
που είπε κι ο
Πόπερ)
Οι σωματέμποροι τι θα κάνουν, θα σκάψουν τούνελ
και θα χρεώνουν έξτρα 100 ευρώ για ναυαγοσωστικά?
6. Δεν μπορεί να ξεκινάμε συνεχώς απʼ το μηδέν,
καταντά κουραστικό (ας στοχαστούμε πάνω στο πρόβλημα της μεθόδου φράχτης).
Φτάσαμε στην σημερινή εποχή στο Λακανικό “ο κλέφτης δεν υπάρχει” (κατά το φράχτη)
αλλά και στο “δεν έχει σημασία η κλοπή αλλά το ποιος κλέβει” (κατά το δεν έχει σημασία ο φράχτης
αλλά ποιος τον φτιάχνει, ο σοσιαλισμός ή ο καρατζαφερισμός?).
7. Διάβασε:
https://www.elkeda.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=84:2010-01-27-15-52-45
https://www.antibaro.gr/forum/2160
Είσαι της "μετρολογίας" εσύ. Των άμεσων λύσεων, του ρεαλισμού, του εδώ και τώρα. Του "τα δοκιμάζω" όλα κι αν δεν κάτσει τα ξηλώνω, του σοσιαλισμού της πράξης!
Όχι, βασικά με ενδιαφέρουν τα καλής ποιότητας πούρα (
)
και η στρωτή αφόδευση.
(ο μπρεχτ έχει περάσει στα κόπρανά μου, ενδεχομένως
)
Το πρώτο που έβαλα ως προυπόθεση ήταν η φορολόγηση του πλούτου. Δεν με πίστεψες και είπες κάτι 'ακατανόητα' σοφιστικά που πραγματικά δεν μπορώ να τα αντιμετωπίσω.
Ας μην καταλάβεις πριν την ώρα σου που θα έλεγε κι ο Εγγονόπουλος..
Στον ασπρόμαυρο κόσμο του έχοντος και του μη έχοντος που πάμε ακάθεκτα
για να τους δώσουμε τον σκυλοκαυγά που θα στοιχηματίσουν,
εξασκούμαι στις αποχρώσεις.
Δυστυχώς δεν έχω φτάσει στο δικό σου σημείο να καταλαβαίνω "κεραυνούς".
Μπορείς να ξεκινήσεις ρίχνοντας αιχμές στις ψιχάλες της σημερινής βροχής
που ρίχνουν τα φύλλα κάτω.
Η δεξιοφρόνως λογική μια ζωή αυτό κάνει, γκρινιάζει, φωνασκεί, εξάπτεται και οδύρεται και αδυνατεί να δει τη ρίζα του προβλήματος γιατί δεν θέλει, κουράζεται να εμβαθύνει. Και στο τέλος, λίγο - λίγο ζεσταίνει το αυγό του φιδιού. Στο ίδιο έργο θεατές, μια ζωή.
give me a break,
μη με φλομώνεις άλλο με πατροναριστικού τύπου λογύδρια,
(μία με ΛΑΟΣ δύο με δεξιόφρονες λογικές, η τρίτη πρέπει να είναι
σίγουρα το λενινιστικό (από)κομμα της Βοϊβοντίνας)
δεν είμαι τόσο αφελής να μου λένε κάτι τα κώματα,
ούτε εσύ τόσο επαρκώς γνώστης να με πατρονάρεις
καθότιν η γνώμη μου για τη πολιτική προσεγγίζει 99% του Βαλερύ
πολιτική είναι η τέχνη να εμποδίζεις τους ανθρώπους να ασχολούνται με ό,τι τους αφορά
και την άποψη ότι πολιτική είναι η
ευγενής τέχνη του να παίρνεις τις ψήφους
των φτωχών κάνοντας προεκλογικές εκστρατείες με τα λεφτά των πλουσίων,
υποσχόμενος στους μεν ότι θα τους προστατέψεις από τους δε
ή
η ικανότητα να παρουσιάζεις σήμερα τι θα γίνει αύριο
και να εξηγείς αύριο γιατί δεν έγινε, κι άλλα 573 αποφθέγματα.
Ποια είναι η ρίζα... που εγώ κοιτάζω στη φούντα και το ανθάκι που ξεπετιέται από
κλωνάρι συρματένιο?
για πες για πες
Και σε τι βάθος βρίσκεται η δική σου εμβάθυνση, πες και σε μας
τους
ορμονικούς για να ξέρω αν ρίχνοντας ένα φακό στο πηγάδι
θα ακούσω τον ήχο του πυθμένα και κυρίως αν θα δω...λίγο φως
ή αν θα κοιμηθώ αποστάζοντας λίγη ορμόνη στο όνειρο μου,
πίνοντας τη σε ψηλό ποτήρι (τι σθεναρά μυώδες όνειρο κι αυτό, ε?)
Βγάζω το τσεμπέρι τώρα και λέω:
Θ' αφήσεις κυρίες απογοητευμένες της πούτσ@ς σου που σε περάσανε για Δόκιμο
της πάλαι ποτέ ελληνικής μεθορίου να γράψουν δόξα στο επώνυμό σου πάνω μέλλοντα αξιωματικέ του φράχτη?
(έχω μια ονείρωξη με το θέμα του τείχους ή μήπως με τους λαθρομετανάστες που το σκαρφαλώνουν
και το maglite χαιδεϋει την κορμάρα τους?
)
Άσχετο αλλά χυμώδες και μου θυμίζει από τη μια το ένδοξο παρελθόν (μου)
από την άλλη το άδοξο παρόν (μας).
λυγμ.
υγ. δεν συμμετέχεις στην πρόσθεση να υπολογίζεις
σε κάθε όχι πόσες χιλιάδες ναι αναλογούν.
Γιατί δεν έρχεσαι στη Πλατεία Αττικής και Βάθης
να δεις που ζω...
Όταν θα πρέπει να ξαναχτίσουμε τη χώρα πια (όχι το φράγμα)
ελπίζω να σε διαλέξουν για να πεις "όχι αφήστε τα έτσι, ερείπια".
Ξέρω πού κάθε φράση μου εγείρει αντιρρήσεις
μην ασχοληθείς μ΄αυτές.
Θα ασχοληθώ χ 100.
(απολαμβάνονατας την ικανότητα της σκέψης μας
σε μια χώρα που δυστυχεί και θέλουμε να τη χρωματίσουμε
με μαύρο πίσσα, να καλύψουμε και τα τελευταία λευκά σύννεφα)
