Αδερφε μπορεις να χωροπηδας σημειολογικα γυρω γυρω του οσο θελεις, δεν αλαζει το γεγονος οτι η παχυσαρκια ειναι προβλημα. Θες να το αλαξω? Θελω να *ειμαι* πρεζακιας. Αλλα δεν με αφηνουν. Ενταξει τωρα?
Κακώς δεν σε αφήνουν, γνωρίζεις την άποψή μου επ' αυτού, νομίζω ότι την ίδια συμμερίζεσαι κι εσύ. Εάν θέλεις κάποιες συγκρίσεις ωστόσο, μεταξύ των δύο απαγορεύσεων, τις οποίες εσύ επιμένεις να βάζεις στο ίδιο καλάθι, μπορούμε να τις κάνουμε:
Στην πρώτη περίπτωση, έχει διαπιστωθεί ότι μία ουσία έχει ανεπιθύμητες παρενέργειες, πχ προκαλεί εθισμό, προωθεί αντικοινωνική συμπεριφορά ή οτιδήποτε παρόμοιο κι έχει απαγορευτεί η χρήση της και η πώλησή της για λόγους δημόσιας υγείας. Αυτό δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο, έχει γίνει για πολλά φάρμακα κλπ. Η πρέζα ωστόσο, δεν είναι απλά ένα φάρμακο. Για διάφορους λόγους, απέκτησε το δικό της μύθο, ο οποίος καλλιεργήθηκε και από την ίδια την απαγόρευση, μεταξύ άλλων. Έτσι, προέκυψε ζήτηση στην αγορά, πράγμα που οδήγησε στην απαγόρευση του λαθρεμπορίου (κάτι που επίσης έχει συμβεί και με άλλα προϊόντα, για διαφορετικούς λόγους). Θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι η λαθραία πώληση μιας ουσίας που προκαλεί εθισμό, αποτελεί πράγματι αντικοινωνική συμπεριφορά. Τέλος, η αλυσίδα καταλήγει και στον χρήστη, ποινικοποιώντας (κακώς κατά τη γνώμη μου) μια συμπεριφορά ή επιλογή του, εκείνη της χρήσης πρέζας. Να σημειωθεί ότι ο χρήστης γνωρίζει πως η ουσία είναι παράνομη κι επιλέγει καλώς ή κακώς να παραβιάσει τον νόμο. Στην αλυσίδα λοιπόν αυτή, φυλακή πάει αυτός που παράγει μια βλαβερή ουσία, εκείνος που την πουλάει και την προωθεί, αλλά κι εκείνος που την καταναλώνει.
Στην ποινικοποίηση του πάχους απεναντίας, το οποίο
αποτελεί κοινωνικό πρόβλημα όχι λόγω καλοφαγίας, αλλά λόγω των βιομηχανικών σκουπιδοτροφών, με μηδαμινή διατροφική αξία και γεμάτες αποδεδειγμένα βλαβερές κι επικίνδυνες ουσίες, τις οποίες η βιομηχανία χρησιμοποιεί αφειδώς κι ανεμπόδιστα. Λίπη, ζάχαρη (παρά το γεγονός πως έχει αποδειχτεί ότι προκαλεί εθισμό), συντηρητικά, έψιλον, ο διάολος κι ο τρίβολος,
όχι μόνο δεν έχουν απαγορευτεί, αλλά διαφημίζονται ανηλεώς και με τις γνωστές μεθόδους Χαξλεϊκής υπνοπαιδείας.
Κανείς δεν τολμά να σκεφτεί καν να μπουζουριάσει ή έστω να βάλει ένα πρόστιμο σ' αυτούς που τα πουλάν και θησαυρίζουν κυριολεκτικά από την πώληση των σκουπιδοτροφών.
Ο μόνος που την πληρώνει τελικά είναι ο τελικός καταναλωτής και παθών, που θα είχε κάθε έννομο συμφέρον να τους κάνει μήνυση και να ζητάει μερικά εκατομμύρια δολάρια, όπως έγινε με τις καπνοβιομηχανίες. Ενώ δεν καταναλώνει καμμία απαγορευμένη τροφή, ούτε εκδηλώνει καμμία αντικοινωνική συμπεριφορά, τιμωρείται όχι για την κατανάλωση κακών τροφών, ούτε καν γι' αυτό, αλλά για την "πάθηση" που αυτές του προκαλούν. Ξαφνικά δηλαδή, ο ασθενής κατηγορείται για τη νόσο του, μ' επιχείρημα ότι επιβαρύνει τα ασφαλιστικά ταμεία. Μα για ποιον λόγο υπάρχουν τούτα τα ταμεία; Εάν απαγορευτούν όλες οι ασθένειες χρησιμοποιώντας τούτο το επιχείρημα, τότε σε τι θα χρησιμεύουν τα χρήματα των ασφαλισμένων; (Αφού λοιπόν δεν σου άρεσε που σε χόρεψα στο ταψί με την ατυχή σημειολογία που χρησιμοποίησες, άρχισε τώρα να χοροπηδάς γύρω από τα νομικά θέματα.
)
Προσωπικη μου αποψη ειναι οτι ο καθενας μπορει να *ειναι* οτι θελει, πρεζακιας, χοντρος, καπνιστης, μαλακας χοντρος οτι στο γεροδιαολο γουσταρει, οσο αυτο δεν παραβιαζει τις ελευθεριες των αλλων.
Αλλα δεδομενου οτι το νομοθετικο συστημα ειναι δομημενο ετσι ωστε να περιοριζει το τι μπορει να εισαι και να κανεις ΠΕΡΑ απο το ποσο αυτο παραβιαζει την ελευθερια των αλλων (Βλεπε παραδειγματα πιο πανω) τοτε δεν καταλαβαινω γιατι η παχυσαρκια πρεπει να αντιμετοπιζεται με "ανοχη" και "ευγενεια".
Χα, τό' ξερα ότι συμμερίζεσαι κι εσύ την δημοκρατική άποψη, που λέει ότι "Μπορείς να είσαι ό,τι θέλεις, εκτός από εκείνα που θα σου πω ΕΓΩ!!".
Αφού λοιπόν είναι έτσι, μπορείς να μου πεις
ποιες ακριβώς ελευθερίες των άλλων παραβιάζει κάποιος παχύσαρκος; Μη μου πεις "επιβαρύνει τα ασφαλιστικά ταμεία", το απάντησα παραπάνω αυτό...
