Μία χώρα όμως, κυριαρχούμενη από πολιτικό προσωπικό με πεντακάθαρα ξενοδουλικές προδιαγραφές και έναν λαό πάντα υπό χαρακτηριστική "καθυστέρηση"( παιδεία, πολιτική ωρίμανση, πολιτισμική εξάρτηση) να ταλανίζεται ανάμεσα σε δύο ιστορικές εξιδανικεύσεις(Ελληνισμός-Χριστιανισμός) για ταυτοποίησή του, φαίνεται σήμερα μοιραίο να καταλήγει σε ναυάγιο στον ωκεανό της Παγκοσμιοποίησης.
Θα ήθελα να σχολιάσω, ότι πράγματι έχω από χρόνια την αίσθηση, πως οι πολιτικοί μας
μάς κυβερνούν όχι με τον τρόπο που το θα το έκανε ένας "ιδιοκτήτης" αλλά μ' εκείνον με τον οποίο θα το έκανε ένας υπάλληλος. Χωρίς ενδιαφέρον εάν η χώρα θα πάει μπροστά, να βάζουν χέρι στο ταμείο, όταν το αφεντικό κάνει πως δεν κοιτά.
Το δεύτερο που θα είχα να παρατηρήσω, είναι πως έχουμε συνηθίσει ως λαός, το γεγονός ότι η παιδεία μας, παρά τις όποιες "μεταρρυθμίσεις" προέκυψαν κατά καιρούς, πάει πάντα προς το χειρότερο, αφού τα παιδιά τρέχουν ολιμερίς κι ολονυκτίς στα φροντιστήρια, για να τους παράσχουν εκείνα που το σχολείο δεν παρέχει εδώ και πολύ καιρό. Η λατρεία της μετριότητας, καλλιεργείται με κάθε τρόπο εδώ και χρόνια.
Είναι εντελώς προφανές λοιπόν κατά τη γνώμη μου, ότι αυτό ΔΕΝ μπορεί να οφείλεται σε κάποιο λάθος.
Ένα λάθος που επαναλαμβάνεται σταθερά και με συνέπεια επί σειρά δεκαετιών και σε πείσμα όλων των σχετικών επισημάνσεων απ' όλες τις κατευθύνσεις, αποδεικνύεται ότι δεν πρόκειται για λάθος, αλλά για συγκεκριμένη πολιτική στόχευση.
Ο τελικός σκοπός τούτης της πολιτικής, ήταν ένα σχολείο που να καταστέλλει κάθε είδους δημιουργικότητα, αλλά να παράγει απ' την άλλη πολίτες πειθήνιους και αδρανείς, άρα εύχρηστους από κάθε μορφή σχεδιασμού...
Φοβάμαι ωστόσο ότι οι γενική ανάλυση, τόσο του φίλου Νωέως, όσο και η δική μου, επικαλύπτει το πολύ συγκεκριμένο θέμα, το οποίο αποτελεί το έναυσμα για άλλη μια έκφραση απόγνωσης κι απογοήτευσης από το πολιτικό σύστημα.
Το νέο παραδικαστικό κύκλωμα, όπου υποτίθεται ότι το παλιό το είχαν δήθεν τιμωρήσει, πατάξει και καθαρίσει σχολαστικά δια του καυτηριασμού, έρχεται να επιβεβαιώσει την κοινή πλέον πεποίθηση ότι τα πάντα σ' αυτό το κράτος, κάθε μορφή και φορέας εξουσίας, είναι σάπια και σαθρά! Στη συνείδηση του Έλληνα δεν έχει απομείνει πια τίποτε όρθιο.
Το νέο παραδικαστικό κύκλωμα θα μας δώσει πολλές ειδήσεις ακόμη μέχρι την τελική του """"κάθαρση""""(βαριόμουν να βάλω περισσότερα εισαγωγικά
). Μέσα σ' αυτό το θέμα θα μπορούμε να συζητήσουμε τα όσα συμβαίνουν.
Και για να ξεκινήσει η συζήτηση,
ποιες είναι οι απόψεις και οι σκέψεις σας για το νέο παραδικαστικό κύκλωμα; Νιώθετε ότι δεν σας αφορά; Τι αισθήματα σας γεννά; 
