Ο Μητσοτάκης πέφτει σε πάρα πολλές αντιφάσεις.
Οδήγησε σε παραίτηση τον στενό συνεργάτη και διοικητή της ΕΥΠ, «επειδή δεν τον ενημέρωσε ότι παρακολουθείται ο Ανδρουλάκης», αλλά χθες στη Βουλή ισχυρίστηκε ότι απαγορεύεται να γνωρίζει ποιος παρακολουθείται.
Έπειτα, δικαιολογήθηκε πως ήταν αδύνατο να παρέμβει καθ’ οιονδήποτε τρόπο, ενώ πριν μερικές βδομάδες υποστήριζε πως αν γνώριζε για την παρακολούθηση θα τη σταματούσε.
Η υπόθεση είναι πολύ σοβαρή, τραυματίζει το κράτος δικαίου και μας εκθέτει διεθνώς. Μπορεί ο Μπάμπης ο ταξιτζής να νοιάζεται μόνο για τις τιμές στο σούπερ μάρκετ, αλλά ο διεθνής τύπος και τα όργανα της ΕΕ δεν εθελοτυφλούν. Όσο κι αν κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι απλά ένας αμερικανός ζαίος φωνάζει μόνος του στην έρημο.
Η φιλελεύθερη δημοκρατία είναι πολίτευμα υψηλών απαιτήσεων. Η διαρκής καθυπόδειξη του χειρότερου, για να δικαιολογηθούν τα απλώς κακά, μόνο θλιβερή και πολιτικάντικη είναι. Το ακόμα θλιβερότερο είναι πως δήθεν σοβαρά μέλη δικαιολογούν τα αδικαιολόγητα ή προσπαθούν να στρέψουν τη συζήτηση σε τεχνικότητες.