Παρότρυνση για ψυχολόγο

[Εχέμυθη]

Όντας άτομο που κάνει ψυχοθεραπεία θέλω να τονίσω ότι αν δεν το πάρεις απόφαση εσύ ο ίδιος να κάνεις είναι αρκετά δύσκολο να παροτρύνθεις από τους άλλους. Η ψυχική υγεία στην Ελλάδα είναι τεράστιο ταμπού δυστυχώς και θεωρώ ότι ίσως ένα άτομο θα μπορούσε να παροτρύνθει μόνο αν αντιλαμβανόταν ότι δεν είναι κάτι τραγικό να κάνεις ψυχοθεραπεία, ίσα ίσα είναι πολύ κουλ και βοηθητικό να εξερευνεις τον εαυτό σου, να μαθαίνεις ποια μοτίβα σε οδηγούν σε φαύλο κύκλο κλπ. Ίσως αυτό που θα βοηθούσε, καί έχει βοηθήσει εμένα και άλλα άτομα με ρα οποία έχω μοιραστεί την εμπειρία μου, είναι να παροτρύνει το άτομο κάποιος που έχει κάνει ψυχοθεραπεία. Είμαι της άποψης ότι ψυχοθεραπεία θα έπρεπε να κάνουμε όλοι μιας και η κοινωνία μας δεν είναι τέλεια και επομένως δεν υπάρχει ούτε ένα άτομο που να μήν έχει θέματα να λύσει.
Επομένως, για να παροτρύνουμε ένα άτομο να κάνει ψυχοθεραπεία αρχικά θεωρώ ότι θα ήταν καλό το άτομο που το κάνει να έχει βιώσει δυσκολίες, να έχει κάνει το ίδιο ψυχοθεραπεία και γενικά να μην υπάρχει η τάση του να τονίζουμε το πόσα προβλήματα έχει το άλλο άτομο λες καί είναι κάτι υπερβολικά ξεχωριστό γιατί όπως είπα όλοι μας έχουμε θέματα να λύσουμε. Γι αυτό φίλοι μου, η ψυχοθεραπεία είναι πολύ κουλ και δε θα έπρεπε να ντρεπόμαστε όσοι κάνουμε.

 

[camil]

Εγώ πήγα σε ψυχίατρο όταν έφτασα στο αμήν. Δεν ήταν ότι και πριν δεν έβλεπα ότι κάτι πάει λάθος, ότι δεν είμαι χαρούμενη, ότι δεν κάνω την ίδια ζωή με τα περισσότερα κορίτσια της ηλικίας μου. Επίσης δεν ντρεπόμουν και δεν είχα κάποιο ταμπού. Ήμουν τόσο χάλια που πίστευα η κατάστασή μου δε γινόταν να διορθωθεί. Μεγάλο λάθος. Μπορεί κάποιος να πιστεύει ότι είναι ο πιο άτυχος και ο πιο προβληματικός σε αυτόν τον κόσμο αλλά μπορώ να ορκιστώ ότι δεν είναι έτσι. Δυστυχώς δεν είμαστε οι μόνοι με σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα, υπάρχουν πολλοί στη θέση μας και οι ψυχίατροι το ξέρουν και το κατανοούν.
Ειδικά τα νέα παιδιά είναι κρίμα να τα παρατούν.

 

[Guest 528707]

Δεν έθιξε κανενας το αν ειναι καλός η κακός ένας ψυχολόγος στο δημόσιο τομέα..

Μην παραπληροφορουμε όντως αυτούς που μας διαβάζουν δημόσια πλέον ...

Ναι ψυχολόγοι υπάρχουν και πάντα όπως σε όλα τα επαγγέλματα υπάρχουν και οι καλοί και οι κακοί ,τα βλέπουμε άλλωστε με τρανό παράδειγμα την περίπτωση με την πισπιριγκου ..
ΑΝ ΗΤΑΝ καλή μια δημόσιος λειτουργός τώρα θα ζούσαν μπορεί και τρία παιδιά..
Και ποιος ξέρει για πόσες άλλες περιπτώσει ούτε καν ενδιαφέρθηκε η συγκεκριμένη και πόσοι άλλοι σαν την συγκεκριμένη..

Παραδείγματα να φερω δεκάδες γιατί τα γνωρίζω...
Οπότε η μια περίπτωση που δέχτηκε βοήθεια καταριπτεταο άνετα από μια άλλη που πραγματικά οδήγησε στο θάνατο τρία παιδιά...
Τι λέμε τώρα στην Ελλάδα είμαστε....
Οπότε για να μην μένουν ανακρίβειες διατυπωμένες λέμε το εξής....

Το σύστημα των ραντεβού υστερεί..
Θα πω μόνο ότι τα τελευταία 2 χρόνια δεν έγινε κανένα εξωτερικο ραντεβού σε καμία δημόσια νοσοκομειακή μονάδα όπως και με πολλές άλλες ειδικότητες φυσικά ΠΛΗΝ τα επείγοντα..

Αυτοί οι άνθρωποι αναρωτήθηκε ο καθένας τι έκαναν όλο αυτό τον καιρό..
Ούτε οι γραμμές τηλεφωνικής υποστήριξης δεν προλαβαιναν και ακόμα και εκεί για να βγάλεις γραμμή δυνοπαθουσες . ..

Μην ξεχνάμε και αυτές που πραγματικά έχουν αξιόλογα νέα παιδιά εκεί και κάνουν τρομερή δουλειά..
Πες όμως έναν που ειναι σε αμοκ ή σε επεισόδιο να έχει την υπομονή να περιμένει ποτε θα έχει γραμμή γι αυτόν...

 

[Himela]

Χαίρομαι που είχες μια ευχάριστη εμπειρία από ειδικούς ψυχικής υγείας σε δημόσιες δομές . Ήσουν τυχερή όμως. Οι περισσότεροι που ξέρω δεν έχουν μείνει καθόλου ικανοποιημένοι.
Είναι σαν να λες "υπάρχουν και καλοί καθηγητές στα δημόσια σχολεία" ναι αλλά πόσα παιδιά πάνε φροντιστήριο?

Κι εγώ ήμουν λίγο αυστηρή αλλά το έκανα με την έννοια να μην αποθαρρυνθεί κάποιος που θέλει βοήθεια.

Αυτοί που πάνε φροντιστήρια έχουν χρήματα. Αν δεν έχουν όμως, τουλάχιστον θα μάθουν κάτι έστω και στο υποβέλτιστο σχολείο προκειμένου να μην πάνε πουθενά. Αυτό λέω.

Και για να απαντήσω στο θέμα της Αγάπης, ίσως η φίλη σου θα πρέπει να σκεφτεί σοβαρά οτι ένας άνθρωπος που έχει τόσα θέματα και δε διατίθεται να μπει στη διαδικασία όχι μόνο να τα λύσει, ούτε να τα συζητήσει, δε θεωρώ οτι θα είναι ένας σωστός μακροπρόθεσμα σύντροφος. Αύριο που θα έχουν ένα παιδί και μπορεί να έχει θέματα δε θα θέλει να πάει σε ένα παιδοψυχολόγο ας πούμε. Δεν παίζουμε με αυτά. Το θέτεις μία, άντε δύο φορές, μετά απλά φεύγεις.

 

[Guest 881237]

Εγώ πήγα σε ψυχίατρο όταν έφτασα στο αμήν. Δεν ήταν ότι και πριν δεν έβλεπα ότι κάτι πάει λάθος, ότι δεν είμαι χαρούμενη, ότι δεν κάνω την ίδια ζωή με τα περισσότερα κορίτσια της ηλικίας μου. Επίσης δεν ντρεπόμουν και δεν είχα κάποιο ταμπού. Ήμουν τόσο χάλια που πίστευα η κατάστασή μου δε γινόταν να διορθωθεί. Μεγάλο λάθος. Μπορεί κάποιος να πιστεύει ότι είναι ο πιο άτυχος και ο πιο προβληματικός σε αυτόν τον κόσμο αλλά μπορώ να ορκιστώ ότι δεν είναι έτσι. Δυστυχώς δεν είμαστε οι μόνοι με σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα, υπάρχουν πολλοί στη θέση μας και οι ψυχίατροι το ξέρουν και το κατανοούν.
Ειδικά τα νέα παιδιά είναι κρίμα να τα παρατούν.

Ταυτίζομαι σε όλα όσα είπες ... Πως το αντιμετωπίσες αν επιτρέπεται και γιατί πηγές σε ψυχίατρο κ όχι σε ψυχολόγο ;

Συγγνώμη αν οι ερωτήσεις μου σε φέρνουν σε δυσκολη θέση αν δε θες μην απαντάς. Δε ρωτάω από περιέργεια απλώς το θέμα με αφορά άμεσα ...

 

[Agaphbou]

Και για να απαντήσω στο θέμα της Αγάπης, ίσως η φίλη σου θα πρέπει να σκεφτεί σοβαρά οτι ένας άνθρωπος που έχει τόσα θέματα και δε διατίθεται να μπει στη διαδικασία όχι μόνο να τα λύσει, ούτε να τα συζητήσει, δε θεωρώ οτι θα είναι ένας σωστός μακροπρόθεσμα σύντροφος. Αύριο που θα έχουν ένα παιδί και μπορεί να έχει θέματα δε θα θέλει να πάει σε ένα παιδοψυχολόγο ας πούμε. Δεν παίζουμε με αυτά. Το θέτεις μία, άντε δύο φορές, μετά απλά φεύγεις.

Αυτό σίγουρα, και συμφωνώ απολύτως μαζί σου, όμως το θέμα είναι ότι όταν έχεις ήδη δεθεί μ' ένα τέτοιο άτομο και ξέρεις ότι είναι ικανό να κάνει κακό στον εαυτό του, τότε άσχετα με τη μεταξύ σας σχέση σου τρώει την ψυχή να το βλέπεις έτσι. Δηλαδή ακόμη κι αν χώριζαν αύριο, πάλι θα ήθελε να του σταθεί και να τον βοηθήσει πιστεύω.

Απ' όσο ξέρω συζητάνε μεταξύ τους, της ανοίγεται, της λέει ότι δεν είναι καλά κ.λπ. όμως κάποια πράγματα που κάνει (π.χ. Τη μία να θέλει πάρα πολλή προσοχή και την άλλη πάρα πολύ χώρο, αλλαγές στο μοτίβο ύπνου και διατροφής, mood swings) δεν καταλαβαίνει ότι μπορεί να σχετίζονται μεταξύ τους και να είναι συμπτώματα κάποιας διαταραχής.

Και για να απαντήσω επί τη ευκαιρία και στα κορίτσια πιο πάνω, δε μιλάμε για ένα παιδί που δεχόταν bullying ή ενδοοικογενειακή βία, μιλάμε για ένα παιδί με καλούς οικογενειακούς δεσμούς, καλή εμφάνιση, καλές σπουδές, με δουλειά, χρήματα, ταξίδια, φίλους, τα πάντα. Είναι αγαπητός στον κόσμο όμως είναι αυτοκαταστροφικός και ασταθής, και γι' αυτό χρειάζεται βοήθεια άμεσα. Δεν έχει απλώς μια κακή ποιότητα ζωής που προσπαθεί να βελτιώσει, μερικές μέρες απλώς δε ζει. Είναι πολύ πιθανό δηλαδή να οφείλεται και σε γενετικούς παράγοντες η περίπτωσή του, πέρα από τραύματα του παρελθόντος (αν έχει, δε γνωρίζω).

 

[Guest 881237]

ένα παιδί με καλούς οικογενειακούς δεσμούς, καλή εμφάνιση, καλές σπουδές, με δουλειά, χρήματα, ταξίδια, φίλους, τα πάντα. Είναι αγαπητός στον κόσμο όμως είναι αυτοκαταστροφικός και ασταθής, και γι' αυτό

Άρα το πρόβλημα ποιο είναι ? Γκομενικο ? Θέλει να πάει σε ψυχολόγο για γκομενικο ζήτημα ?????? Συγγνώμη αλλά μου φαίνεται πολυτέλεια αυτό .

 

[Agaphbou]

Άρα το πρόβλημα ποιο είναι ? Γκομενικο ? Θέλει να πάει σε ψυχολόγο για γκομενικο ζήτημα ?????? Συγγνώμη αλλά μου φαίνεται πολυτέλεια αυτό .

Ε διάβασε μέχρι κάτω κάτω τι γράφω.

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 11 Μαΐου 2022

Όπως είπες, δεν βλέπει ο ίδιος ότι υπάρχει πρόβλημα και είναι και αρνητικά προκατειλημμένος. A recipe for disaster με λίγα λόγια. Δεν υπάρχει λόγος να πάει εξ’αρχής, με αυτή τη λογική. Ξέρω περιπτώσεις ανθρώπων όμως που τους πίεσαν στην τελική να πάνε ψυχολόγο καο ψυχίατρο και ας μην ήθελαν, και βοηθήθηκαν. Γιατί μέσα από την εμπειρία αυτή, ίσως αλλάξει γνώμη. Ίσως και να μην αλλάξει.

Πάντως αν μείνει στάσιμος και δεν καταφέρει κανείς να τον πείσει έστω για μια συνέδρια, it only gets worse from there. Δεν ξέρω τι άλλο να προτείνω. Να επιμείνει ο περίγυρός του.

Αυτό αναρωτιέμαι κι εγώ, αν είναι καλύτερα πχ να πιάσεις τον άλλον να του μιλήσεις ήρεμα όταν θα είναι στις καλές του και όχι στο ναδίρ του. Αν θα ήταν καλή ιδέα να τον ρωτήσει γιατί φοβάται να πάει, αν υπάρχει κάποια άλλη προσέγγιση που δε γνωρίζουμε. Το χουμε ψάξει και στο γκουγκλ το συγκεκριμένο θέμα, αλλά έκανα τη σκέψη να γράψω εδώ για να δω και πιο βιωματικές προσεγγίσεις.

 

[camil]

Δε θα γράψω λεπτομέρειες αλλά πήγα όταν η πίεση που ένιωθα ήταν τόσο μεγάλη που δεν μπορούσα να αντέξω. Κάποιοι μου πρότειναν μια κοπέλα. Ήταν ψυχολόγος-ψυχίατρος. Αρχίσαμε να κάνουμε συνεδρίες. Για να είμαι ειλικρινής, δεν ξέρω αν πρέπει να θεωρώ ότι πήγα σε ψυχολόγο ή ψυχίατρο. Θεωρώ ότι δέχτηκα ψυχιατρική βοήθεια επειδή τα θέματά μου ήταν πολύ σοβαρά αλλά δεν το έψαξα. Μου αρκεί που βοηθήθηκα.
Πιο πριν αυτό που έκανα, το έχω ξαναπεί, ήταν να αλλάξω τη σκέψη μου. Να αναρωτηθώ, αυτό (το οποιοδήποτε) θέλω να το κάνω πραγματικά, το έχω ανάγκη ή το θέλω για κοινωνικούς λόγους; Να δω τα καλά τα όποια καλά υπήρχαν στη ζωή μου. Να σκεφτώ ότι με το να κολλάω ή να αναπαράγω συνεχώς τα αρνητικά δεν κερδίζω τίποτα.
Καλά κι αυτά, αλλά χωρίς βοήθεια είναι σχεδόν αδύνατο να πας ένα βήμα παραπέρα. Άντε να μείνεις σε μια κατάστασης ήπιας θλίψης με κάποιες καλές αναλαμπές.

 

[Nathanail22]

Δεν θα πρότεινα τόσο εύκολα σε κάποιον να απευθυνθεί σε ψυχολόγο-ψυχιατρο έκτος αν ζητούσε απεγνωσμένα (έστω και αθόρυβα) βοήθεια και ένιωθα ότι θα το σκεφτόταν έστω.
Ισως, λέω ίσως να τον ρωτούσα αν έχει σκεφτεί να πάρει βοήθεια ειδικου δηλαδή σε μορφή ερωτήσης για να απαντήσει στο εαυτό του.
Γενικά μου αρέσει αυτή η προσέγγιση και είναι πιο λάιτ και διακριτική.
Ο σκοπός είναι να βοηθήσουμε και όχι να αποτρέψουμε τον άνθρωπο να δεχτεί βοήθεια. Αυτό πιστεύω ότι πρέπει να το σκεφτόμαστε εάν έχουμε την πρόθεση να σπρωξουμε λιγάκι την κατάσταση. Πιστεύω βέβαια ότι το αθόρυβο παράδειγμα πάντα είναι καλύτερο από οποιαδήποτε συμβουλή η προτροπή.
Σε κάποιες περιπτώσεις και μόνο να περιγράψεις την δική σου εμπειρία σε κάτι βάζεις τον άλλον σε σκέψεις.

 

[Nathanail22]

Να σκεφτώ ότι με το να κολλάω ή να αναπαράγω συνεχώς τα αρνητικά δεν κερδίζω τίποτα.

Υπήρχε εξέλιξη σε αυτό το κομβικό σημείο?

 

[Guest 528707]

Ο σκοπός είναι να βοηθήσουμε και όχι να αποτρέψουμε τον άνθρωπο να δεχτεί βοήθεια. Αυτό πιστεύω ότι πρέπει να το σκεφτόμαστε εάν έχουμε την πρόθεση να σπρωξουμε λιγάκι την κατάσταση. Πιστεύω βέβαια ότι το αθόρυβο παράδειγμα πάντα είναι καλύτερο από οποιαδήποτε συμβουλή η προτροπή.

Καλημερα ,τι εννοεις? θελεις να μου το αναλυσεις ?

Σε κάποιες περιπτώσεις και μόνο να περιγράψεις την δική σου εμπειρία σε κάτι βάζεις τον άλλον σε σκέψεις.

Ακριβως αυτο ειναι που μας ειπε ενας καθηγητης μου αλλα και που διαπιστωσα και μονη μου .
Λαμβανεις απιστευτη δυναμη οταν εισαι μεσα σε μια ψυχολογικη δίνη και μπορεις ,εχεις προσβαση να συζητας και με αλλους ανθρωπους που απλα εχουν μπει στα παπουτσια σου και μπορουν να καταλαβουν πολλα περισσοτερα απο εναν που ειναι εξω απο ολο αυτο !

 

[Nathanail22]

Καλημερα ,τι εννοεις? θελεις να μου το αναλυσεις ?

Ακριβως αυτο ειναι που μας ειπε ενας καθηγητης μου αλλα και που διαπιστωσα και μονη μου .
Λαμβανεις απιστευτη δυναμη οταν εισαι μεσα σε μια ψυχολογικη δίνη και μπορεις ,εχεις προσβαση να συζητας και με αλλους ανθρωπους που απλα εχουν μπει στα παπουτσια σου και μπορουν να καταλαβουν πολλα περισσοτερα απο εναν που ειναι εξω απο ολο αυτο !

Εάν ο άλλος γνωρίζει τι σου έχει συμβεί δεν είναι απαραίτητο να του φέρεις το βίωμα σου στο τραπέζι για να τον βάλεις σε σκέψεις. Ήδη γνωρίζει, γι αυτό λέω ότι είναι αθόρυβο, δεν το λες και το ξαναλές.

Καλά εννοείται, πως να σε καταλάβει κάποιος όταν δεν έχει ζήσει κάτι αντίστοιχο και γενικότερα δεν είναι ανοιχτός σε τέτοιου είδους συζητήσεις.Δεν είναι όλοι για όλα πάντως.

 

[Guest 528707]

Εάν ο άλλος γνωρίζει τι σου έχει συμβεί δεν είναι απαραίτητο να του φέρεις το βίωμα σου στο τραπέζι για να τον βάλεις σε σκέψεις. Ήδη γνωρίζει, γι αυτό λέω ότι είναι αθόρυβο, δεν το λες και το ξαναλές.

Κοιτα εδω υπαρχουν δυο κατηγοριες .
Η μια που προσπαθει να το διαχειριστει μεσα απο την συζητηση και την αναλυση του οποιοδηποτε βιωματος και η αλλη μεσα απο την αποφυγή και τον προσανατολισμο σε τελειως διαφορετικα γεγονοτα .
Βεβαια δεν μπορουμε να μην πουμε και την επιλογη της μοναχικοτητας αλλα εκει παμε αλλου .

Αυτο το καθοριζει παντα αυτος που αναζητα απο εσενα ενα ειδος συμπαραστασεις ή βοηθειας .

Καμια φορα αυτο που κανει σε εμας καλο μπορει σε καποιον αλλον να κανει κακο ή και το αντιθετο .
Γι αυτο ποτε δεν πατροναρουμε αντιδρασεις μας σε ανθρωπους που εχουμε κοντα μας και μας ζητανε ειτε μια απλη συζητηση ,ειτε εμπρακτη συμπαρασταση

Καλά εννοείται, πως να σε καταλάβει κάποιος όταν δεν έχει ζήσει κάτι αντίστοιχο και γενικότερα δεν είναι ανοιχτός σε τέτοιου είδους συζητήσεις.

Οποτε εσυ εχεις παρει βοηθεια απο αλλους που εχεις συζητησει ?
Νομιζεις οτι σε πανε παρακατω ,σε μπερδευουν ή σε θυμωνουν καμια φορα ?

Ξερεις σε ολο αυτο εμενα με βοηθησαν οι ομαδικες .Ειναι σπουδαια εμπειρια γιατι πραγματικα αντιλαμβανεσαι οτι δεν εισαι μονος σου ,οτι υπαρχουν και αλλοι ανθρωποι σαν εσενα και οτι λαμβανεις εκτος απο δυναμη και κουραγιο ,απιστευτες λυσεις σε παρομοιους προβληματισμους σου !

 

[camil]

Υπήρχε εξέλιξη σε αυτό το κομβικό σημείο?

Ναι, πολύ μεγάλη! Γιατί μπορεί να μη συνέβαινε τίποτα το φανταστικό στη ζωή μου αλλά δεν είχα το βάρος της αρνητικής σκέψης από πάνω να τα κάνει όλα χειρότερα.

 

[Nathanail22]

Οποτε εσυ εχεις παρει βοηθεια απο αλλους που εχεις συζητησει ?
Νομιζεις οτι σε πανε παρακατω ,σε μπερδευουν ή σε θυμωνουν καμια φορα ?

Γενικά επικοινωνώ τους προβληματισμούς μου, ναι. Δεν θυμώνω εύκολα, σε σκέψεις ναι με βάζουν και καμιά φορα σε κατάσταση ξεβολεματος αλλά είναι για καλό. Ακόμα και όταν πυροδοτουνται τα επώδυνα συναισθήματα τα παρατηρω και τα αποδέχομαι αντί να προσπαθώ να βρω τρόπους να μην τα βιωνω. Βέβαια για χροοοονια έκανα το αντίθετο άλλο αυτό είναι ένα άλλο θέμα. Σε αυτό με έχει βοηθήσει κυρίως ο διαλογισμός, να εστιάζω και να παρατηρώ οτιδήποτε και αν έρθει και να ΜΗΝ ΤΟ ΚΡΊΝΩ. Ξέρω ότι θα περάσεις από τα δύσκολα για να φτάσεις εκεί που θελεις!

 

[Guest 528707]

Γενικά επικοινωνώ τους προβληματισμούς μου, ναι. Δεν θυμώνω εύκολα, σε σκέψεις ναι με βάζουν και καμιά φορα σε κατάσταση ξεβολεματος αλλά είναι για καλό. Ακόμα και όταν πυροδοτουνται τα επώδυνα συναισθήματα τα παρατηρω και τα αποδέχομαι αντί να προσπαθώ να βρω τρόπους να μην τα βιωνω. Βέβαια για χροοοονια έκανα το αντίθετο άλλο αυτό είναι ένα άλλο θέμα. Σε αυτό με έχει βοηθήσει κυρίως ο διαλογισμός, να εστιάζω και να παρατηρώ οτιδήποτε και αν έρθει και να ΜΗΝ ΤΟ ΚΡΊΝΩ. Ξέρω ότι θα περάσεις από τα δύσκολα για να φτάσεις εκεί που θελεις!

Μου αρεσει παρα πολυ ο τροπος που το προσεγγιζεις ολο αυτο αν και ξερω οτι ειναι πολυ δυσκολος και επωδυνος καμια φορα ..Ειναι ομως αυτος που τελικα κανει δουλιτσα ..

Στην αρχη απεφευγα και εγω να δω την πραγματικοτητα ,ο φοβος με παρελυε μεχρι που αρχικα με το ζορι (πιεση συζύγου ) δεχτηκα να ξεκινησω να αντιλαμβανομαι μια κατσταση και επειτα πλεον μονη μου γιατι εβλεπα οτι μονο ετσι εβγαινα σιγα σιγα απο τον μαναδικο μου φοβο που υπαρχει ακομα και σημερα, αλλα πλεον ερχεται και απλα του ¨χαμογελω ¨οπως ελεγε και τοτε ο δικος μου θεραπευτης

Η αληθεια ειναι οτι σημερα ειναι το μονο, οσο αφορα εμενα και οχι καποιο μελος της οικογενεια μου ,που μπορει να με στεναχωρησει ή να με κανει να μην κοιμηθω τα βραδυα ,τιποτε αλλο, ουτε ακομα και ενας γεγονος που μπορει να ερχεται απο ενα εξωγενη παράγοντα .
Μετα απο αυτο ,ακομα ενα καλο της ολης διαδρομης αυτης , ειναι οτι πλεον αποβάλω πολυ ευκολα οτιδηποτε αρνητικο υπαρχει τριγυρω μου ή απλα δεν του δινω την αξια που ισως εδινα παλιοτερα ωστε να επηρεαζει την ψυχολογια μου ...ειναι η δικη μου αμυνα οπου κατα καποιο τροπο αναπτυχθηκε και αν θυμασαι σε ειχα ρωτησει και στο αλλο θεμα αν θεωρεις την αποφυγει των φωνων δικη σου αμυνα

Δυστηχως η αποφυγη της πραγματικης αντιληψης ενος βιωματος ειναι αυτο που θα σκασει καποια στιγμη στην ζωη μας απο ασήμαντη ισως αφορμη αλλα σιγουρα θα ειναι ακομα πιο δυσκολο ολο αυτο ,απ οτι αν εχουμε φροντισει να το αντιμετωπισουμε οπως επρεπε την στιγμη που συνεβαινε και δεν το κουκουλωσαμε .

 

[Nathanail22]

Μου αρεσει παρα πολυ ο τροπος που το προσεγγιζεις ολο αυτο αν και ξερω οτι ειναι πολυ δυσκολος και επωδυνος καμια φορα ..Ειναι ομως αυτος που τελικα κανει δουλιτσα ..

Στην αρχη απεφευγα και εγω να δω την πραγματικοτητα ,ο φοβος με παρελυε μεχρι που αρχικα με το ζορι (πιεση συζύγου ) δεχτηκα να ξεκινησω να αντιλαμβανομαι μια κατσταση και επειτα πλεον μονη μου γιατι εβλεπα οτι μονο ετσι εβγαινα σιγα σιγα απο τον μαναδικο μου φοβο που υπαρχει ακομα και σημερα, αλλα πλεον ερχεται και απλα του ¨χαμογελω ¨οπως ελεγε και τοτε ο δικος μου θεραπευτης

Η αληθεια ειναι οτι σημερα ειναι το μονο, οσο αφορα εμενα και οχι καποιο μελος της οικογενεια μου ,που μπορει να με στεναχωρησει ή να με κανει να μην κοιμηθω τα βραδυα ,τιποτε αλλο, ουτε ακομα και ενας γεγονος που μπορει να ερχεται απο ενα εξωγενη παράγοντα .
Μετα απο αυτο ,ακομα ενα καλο της ολης διαδρομης αυτης , ειναι οτι πλεον αποβάλω πολυ ευκολα οτιδηποτε αρνητικο υπαρχει τριγυρω μου ή απλα δεν του δινω την αξια που ισως εδινα παλιοτερα ωστε να επηρεαζει την ψυχολογια μου ...ειναι η δικη μου αμυνα οπου κατα καποιο τροπο αναπτυχθηκε και αν θυμασαι σε ειχα ρωτησει και στο αλλο θεμα αν θεωρεις την αποφυγει των φωνων δικη σου αμυνα

Δυστηχως η αποφυγη της πραγματικης αντιληψης ενος βιωματος ειναι αυτο που θα σκασει καποια στιγμη στην ζωη μας απο ασήμαντη ισως αφορμη αλλα σιγουρα θα ειναι ακομα πιο δυσκολο ολο αυτο ,απ οτι αν εχουμε φροντισει να το αντιμετωπισουμε οπως επρεπε την στιγμη που συνεβαινε και δεν το κουκουλωσαμε .

Είναι ωραία ολ αυτά που γράφουμε όμως όταν γίνονται και πράξη είναι ακόμα πιο ωραία. Θέλει χρόνο όλη αυτή η αναζήτηση.
Μελλοντικα ίσως δοκιμάσω παράλληλα και την ομαδική ψυχοθεραπεία αλλά νομίζω ότι δεν είμαι ακόμα έτοιμη.

 

[Ariana2018]

Μπορεί να πάει ο ίδιος σε ψυχολόγο έτσι ώστε να βρει τον τρόπο να το πει στον άλλον για ψυχολόγο. ^^