Ποίηση για πάντα και ποιητές της ζωής. Ποιητικοί άνθρωποι και ζωές ποίηματα, όχι αυτοί που την εξορίζουν, όχι στον Πλάτωνα που εξόρισε τους ποιητές από την Πολιτεία του, όχι και στις γυναίκες - ψυγεία που μισούν τους ποιητές, όχι και στους ποιητές του συστήματος, όχι στον νάρκισσο ποιητή που γράφει επειδή περιμένει το χειροκρότημα, όχι στον ποιητή Φανφάρα. Ναι στον πηγαίο ποιητή που αυτοψυχαναλύεται με ελεύθερους συνειρμούς. Ναι στον ποιητή που αποκηρύσει τα μισά του ποιήματα, ναι σ'αυτόν που γράφει επειδή πονάει, ναι σ'εκείνον που γράφει επειδή νοιώθει, ναι σ'εκείνον που γράφει από μίσος, ναι και σ'εκείνον που γράφει από αγάπη, όχι στους στρατευμένους ποιητές, όχι στο χλιαρό, ναι στο σουρεάλ και στο Κόκκινο ! 'Εχει και το πεζό την δικιά του ποίηση. 'Εχει και η ποίηση τους πεζούς παχύδερμους κοντυλοφόρους. Η ποίηση είναι χάρισμα αξιοζήλευτο, γιατί σε λίγες σειρές συμπυκνώνεις συναίσθημα και αλήθεια, την δική σου αλήθεια.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.