Κανονικά θα σου απαντούσα, δική μου η ζωή, δικοί μου κι οι ορισμοί και οι συσχετισμοί, αλλά επειδή δεν σε ξέρω, δε θέλω να σε πιάσω από το γιακά. Είμαι βέβαιος πως είσαι πληγωμένη στη ζωή σου και προσπαθείς βαστώντας άμυνα να δειξεις πως δεν είναι όλα τα μήλα σκουληκιάρικα στο καλάθι. Ίσως και να είναι έτσι.
Όμως ακόμα κι ένας πληγωμένος άνθρωπος, δεν ξερω αν έχεις ακούσει το τσιτάτο, αν δεν ξεπεράσει αυτό που τον έκοψε, ματώνει πάνω σε άλλους που δεν τον πλήγωσαν. Είναι σαν δίσκος που κολλάει η βελόνα και παίζει το ίδιο σημείο ξανά και ξανά και ξανά.
Τώρα, αυτό μπορεί να γίνει άκακα φαινομενικά, παθητικά στην αρχή, χωρίς πρόθεση βλάβης στον άλλο, όμως μαζεύονται όλα αυτά σιγά, σταγόνα σταγόνα, και μπορεί να ξεκινησει από απλή κάλυψη αναγκών, εως ξεκαθαρη συνειδητή εκμετάλλευση, και τα δυο ανθυγιεινά είναι και κατα συνέπεια επικίνδυνα διότι δεν δημιουργούν υγιείς καταστάσεις.
Τουλάχιστον αυτη ειναι η άποψη από την εμπειρία μου στη ζωή, δεν προσπαθώ να σε πείσω, μπορεί να είσαι εσυ υπέροχος άνθρωπος, αλλά εγω μιλάω γενικά και όχι ειδικά.