Για μένα Γιάννη, η πατρίδα είναι πιο σημαντική από το κάθε κόμμα. Κι αν θες να ξέρεις, ο Αντρέας του 1993-1995 (μέχρι που αρρώστησε) ήταν πολύ καλύτερος από το Μητσοτάκη του 1990-1993. Στο κάτω-κάτω ο κόσμος έκρινε ποιός ήταν ο Μητσοτάκης και έχει μείνει στη συλλογική μνήμη μια από τις πιο σκληρές και απάνθρωπες κυβερνήσεις που έχουν περάσει. Απλώς, στο πολύ καλά σχεδιασμένο παιχνίδι που έπαιζε, δεν του βγήκε ο παράγοντας «Σαμαράς» και την πάτησε. Και τώρα οι μητσοτακικοί που ήσαν έτοιμοι να πανηγυρίσουν τη νίκη της Ντόρας μέσα από το συνέδριο, δεν υπολόγισαν ότι ο περισσότερος κόσμος δε συντάσσεται με το καλά οργανωμένο σχέδιό τους. Αν δε, η κόρη του Μητσοτάκη άφηνε να ψηφίσουν και οι φίλοι του κόμματος όπως πρότεινε ο Αβραμόπουλος,η ήττα της θα ήταν ακόμη πιο οδυνηρή.
Εντέλει, για να ξεκαθαρίσω τη θέση μου, αν η ΝΔ δεν αναθεωρήσει τον τρόπο με τον οποίο έχει κυβερνήσει είτε το 1990-1993 με το σκληρό φιλελεύθερο πρόσωπο του Μητσοτάκη είτε το 2004-2009 με το νωθρό και άτολμο πρόσωπο του Κώστα Καραμανλή, ας μη γίνει ποτέ ξανά κυβέρνηση. Να μας λείπει. Αν είναι να γίνει μια αξιοπρεπής κυβέρνηση, θα πρέπει να αντιπαραταχθεί ιδεολογικά στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. και να προβάλει ένα διαφορετικό τρόπο διακυβέρνησης. Με τη Ντόρα όμως αυτό δε γίνεται καθόλου. Μοιάζουν τόσο τραγικά οι θέσεις της με αυτές του George ώστε πλέον θα μιλούμε για μια άτυπη συγκυβέρνηση...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
