! Πού είναι το κακό να ακούν τα παιδιά το πρωί την Κυριακή προσευχή; Μπορεί βέβαια οι περισσότεροι να μην καταλαβαίνουν και να μη νιώθουν ίσως τί συμβαίνει αλλά τί κακό έχει αυτό; Ή τί καλύτερο θα προσέφερε το αντίθετο. Και για να αποκλείσουν βέβαια ό,τι έχει σχέση με την ορθοδοξία από το δημόσιο λόγο λαχταρούν μια «πολυπολιτισμική» κοινωνία ώστε πλέον να μην μπορεί κανείς να τους πει τίποτα. Αλλά ας σκεφτούν ότι αυτοί τους οποίους θέλουν να εντάξουν στην πολυπολιτισμική κοινωνία την οποία ευαγγελίζονται είναι ως επί το πλείστον μουσουλμάνοι. Πολύ πιο ακραίοι από τους χριστιανούς και καθόλου διατεθειμένοι να δεχθούν οτιδήποτε «νεωτερικό» και «αριστερό» όπως αυτοί νομίζουν.
Διαφωνώ στο συγκεκριμένο κατά μεγάλο ποσοστό. Αν και αντιπαθώ ιδιαίτερα την μουσουλμανική θρησκεία (όπως και την ορθόδοξη/χριστιανική, δεν το κρύβω), τρελαίνομαι με την εικόνα που προσπαθούν να περάσουν περί μουσουλμάνων. Ότι είναι όλοι κολλημένοι αμαθείς με φέσι, μούσι, έτοιμοι για ιερό πόλεμο. Όσοι μουσουλμάνοι έχω γνωρίσει (κι έχω γνωρίσει πολλούς) όσο αδιαπραγμάτευτοι κι αν είναι στο ζήτημα της θρησκείας τους, βλέπουν με σεβασμό τις θρησκείες εν γένει, επειδή αντιπροσωπεύουν την ιερότητα, απόλυτη αξία για αυτούς .
Οι μουσουλμάνοι, εντός κατάλληλων προϋποθέσεων, πολύ καλά εντάσσονται. Μου έρχεται στο μυαλό, σε μάθημα του μεταπτυχιακού μου, 1 υπέροχο debate που είχε γίνει. Εγώ κι η κολλητή μου, μετά από παρουσίαση αυτής, σφαζόμασταν να αποδείξουμε πόσο απαραίτητο είναι να γίνουν όλα τα σχολεία secular (δεν ξέρω πώς μεταφράζεται, χωρίς να ανήκουν σε καμία θρησκεία και να μην αναφέρονται σε καμία θρησκεία εκτός από ακαδημαϊκούς λόγους περιφραστικά). Καθώς σκίζαμε τα ιμάτιά μας ''τρελαμένες'' με τους συμφοιτητές μας που αποδοκίμαζαν την άποψή μας, αναφέραμε το ότι είναι πολύ αμήχανο για κάποιον που δεν ανήκει στην επικρατούσα θρησκεία κάποιας πολυπολιτισμικής κοινωνίας, να αναγκάζεται να κάνει θρησκευτικά ή να ακούει προσευχές. Τότε 2 Πακιστανοί συμφοιτητές, φοβερά άτομα, μου έχουν ανοίξει τα μάτια σε πολλά, είπαν πως όντας μαθητές στην χώρα τους, πήγαιναν σε καθολικό σχολείο. Ότι ακολουθούσαν κανόνες, προσευχές, έκαναν χριστιανικά θρησκευτικά, αλλά δεν τους ενόχλησε ποτέ. Ότι το έκαναν με αγάπη, επειδή το σχολείο τους περιέβαλλε με 1 καλό κι αποδεκτικό περιβάλλον κι ότι τους άνοιξε ορίζοντες που δεν θα το έκανε το κλασσικό σχολείο του Πακιστάν, και όλα αυτά τα εκτιμούσαν. Η άποψή μου περί secular σχολείου δεν άλλαξε (
), αλλά βασικά είδα το θέμα από άλλη οπτική.
Δεν δέχομαι οπότε ότι οι μουσουλμάνοι είναι ΤΟΣΟ hardcore, ώστε να μην δεχτούν νεωτερισμούς και πολυπολιτισμικότητα. Το πώς θα τους προσεγγίσει κάποια κοινωνία είναι το ζήτημα .
