Ας μειώσουν τις ώρες στα κείμενα, στα αρχαία, στους Όμηρους και ας βάλουν πιο πρακτικά μαθήματα.
Να με συγχωρήσετε, αλλά διαφωνώ. Κατ αρχήν, δεν είναι δικαιολογία να λέμε, οι μαθητές φορτώνονται πολύ, αφαιρέστε μαθήματα, κάντε υποχρεωτικά βγάλτε εκείνο κάντε το άλλο και μόνον. Έτσι τίποτε δε λύνετε. Γιατί ένας μαθητής όσο και αν ξέρει οτι θέλει να ακολουθήσει θετικές επιστήμες, να μη γνωρίζει το έργο του Ομήρου, ελληνική και ξένη λογοτεχνία και φιλοσοφία, και δε μιλάω για χαζομαρούλες του τύπου πιο είναι αυτό το φιλοσοφικό ρεύμα και ποιο το άλλο, τι είπε ο τάδε και ο δείνα, αλλά για απτά πράγματα. Αν ο φιλόλογος δεν βάλει το μαθητή σε σκέψη μέσα απο τα κλασσικά κείμενα, αν ο καθηγητής της φιλοσοφίας δεν προβληματίσει τους μαθητές του περι ηθικής ποιος θα το κάνει διάολε; Και πόσοι θα μπορούν να ψάξουν μόνοι τους όταν κανείς δεν τους έχει ποτέ δείξει τη σωστή κατεύθυνση;
Αναλόγως, λογίζεται άνθρωπος να μη γνωρίζει βασικά πράγματα για τη δομή της ύλης και διάφορα φυσικά φαινόμενα; Λογίζεται για παράδειγμα να μην ξέρει κάποιος γιατι σκουριάζουν τα μέταλλα; Βασικά μαθηματικά και δει στατιστική είναι απαρραίτητα ακόμη και σε θεωρητικούς. Δε λεω να ξέρει το παιδί πως αναδεικνύεται το σπιν του ηλεκτρονίου αλλά βασικά πράγματα είναι απαρραίτητα.
Δεν με ενδιαφέρει αν η ιστορία γίνεται η οχι στο τελευταίο έτος του σχολίου, υπο την προυπόθεση οτι έχει διδαχθεί ολοκληρωμένα σε προηγούμενα έτη. Αλλά σίγουρα μέχρι και τη Β Λυκείου νομίζω οτι δεν μπορούμε να μιλάμε για πλήρη εξειδίκευση μαθημάτων.
Κάντε όσες αναδιαρθρώσεις θέλετε, αλλάξτε ώράρια, αλλάξτε βιβλία, αλλάξτε μεθόδους. Τι να τα κάνω αν δεν υπάρχουν καθηγητές άξιοι, με γνώση όχι της φυσικής και των μαθηματικών του 1900 η της φιλοσοφίας του 1900 αλλά σύχγρονη, αν δεν υπάρχει αξιοκρατικός και λεπτομερής έλεγχος; Το ζήτημα είναι το μάθημα να γίνεται σωστά, και πλήρως και να καθιστούν τα φροντηστήρια άνευ αξίας. Αυτό που σκοτώνει το ελληνικό σχολείο αυτή τη στιγμή, είναι τα εξής:
Πρώτον, η βαρεμάρα καθηγητών και μαθητών που οδηγεί στην απαξίωση του θεσμού. Λέτε οτι το μάθημα δε γίνεται καλα. Μα πώς να γίνει οταν ο καθηγητής πάει να πει μια κουβέντα και οι μαθητές είναι προκατηλλειμένοι και σκέφτονται: άσε το μαλάκα να λέει ο καθηγητής στο φτοντηστήριο θα μου τα πεί καλύτερα. Και από την άλλη, οι καθηγητές συμβιβάζονται και γίνονται συνεργοί στο έγκλημα.
Δεύτερον, το γεγονός οτι η δευτεροβάθμια εκπαίδευση έχει καταντήσει απλώς και μόνο μεσο προς την επαγγελματική αποκατάσταση. Νοείται παιδί τρίτης γυμνασίου η πρώτης λυκείου να αγχώνεται ποια κατεύθυνση θα παρει έτσι ώσε να περάσει σε σχολές με καλύτερη επαγγελματική αποκατάσταση;
Τρίτον. Ίσως σημαντικότερο από όλα αλλά τέλος πάντων. Στη φυσική έχουμε την αρχή των δυνατών έργων. Ε οι έλληνες δημιουρήσαμε την
Αρχή του Ελαχίστου Έργου. Το μεγαλύτερο ώφελος, με το μικρότερο κόπο. Που έχει αντίκτυπο αυτό; Στο γεγονός οτι όλοι πια θέλουν μια καρέκλα και σκέφτονται το βόλεμα. απο το σχολείο ακόμα τα παιδιά πιπιλίζονται με την ιδέα: να είσαι καλός για να πας μπροστά να γίνεις μεγάλος να βρείς καλή δουλειά να βγάλεις λεφτά. Αλλά όχι να ιδρώσεις και να σου βγεί ο πάτος. Πιο πάνω κάποιος έιπε: έπαιρνα τα SOS για να πάρω το βαθμό.
Και γιατί μου να υπάρχουν SOS ; Ας το χωνέψουμε πια πως δεν μπορούν και δεν θέλουν όλοι να γίνουν επιστήμονες. Πέρνα εσύ φοιτητής και θα περάσεις καλά. Τώρα θα διαβάσεις για να κάθεσαι τέσσερα χρόνια. Μην μου πείτε οτι δεν τα έχετε ακούσει ποτέ, ψεύδεστε. Όχι κύριε, δεν σου κόβει; Κάνε κάτι άλλο. Ντροπή δεν είναι. Ίσως να γίνομαι κυνικός εδώ, αλλά θέλω να δώσω το πρόσωπο της σκληρής πραγματικότητας.
Για να μην πολυλογώ λοιπόν. Καμία αναδιάρθρωση βιβλίων και μεθόδων δε θα μας σώσει αν δε σφίξουν το ζωνάρι στους ανθρωπους που γίνεται η εκπαίδευση. Πως; Μα πολύ απλα. Υποχρεώστε τους σε έλεγχο με πραγματικές ποινές. Υποχρεώστε τους σε δια βίου μάθηση. Και βεβαίως αμοίβετέ τους ανάλογα, να λέμε τα πράγματα όπως πρέπει. Γιατί να κάτσει ο άλλος να παλέψει στο σχολείο ως νεοδιόριστος ή ωρομίσθιος ή αναπληρωτής για 500 και 600 ευρώ το μήνα; Θα πάει να κάνει ιδιαίτερα και θα βγάζει τα τριπλά. Και μαύρα.
Αυτά τα ολίγα, διαφωνήστε ελεύθερα. !