Τις αγγελίες του τύπου "ήθελα να δω γατάκια από τη γατούλα μου και την έβαλα να τα κάνει" εγώ δεν μπορώ να τις ασπαστώ.
Αυτό πραγματικά δεν το καταλαβαίνω
.Δηλαδή αν εγώ θέλω να γεννήσει η γάτα μου και έχω εξασφαλίσει σπίτι για τα μικρά θα δεχθώ κριτική;;;;[/quote]
δεν θα σε κρινω,απλα θα σου εξηγουσα γιατι ειναι καλυτερα να μην την ζευγαρωσεις ακομη και αν εχεις βρει σπιτια για τα γατακια.και θα σου πω γιατι.Αντι να βρεις σπιτια για γατακια που ακομη δεν εχουν γεννηθει ,θα μπορουσες να βρεις σπιτια για γατακια αδεσποτα που κινδυνευουν στο δρομο.ετσι βοηθας στην μειωσει των αδεσποτων και τα ζωακια...[/quote]
Εγώ παλιά έβαζα τις γάτες μου και ζευγάρωναν. Οι γάτες μου ήταν όλες του δρόμου, αδέσποτες (ή παιδιά τους που τα είχα δώσει και μου τα έδωσαν πίσω για χψ λόγους), όμως έφερνα αρσενικούς τύπου Αγκύρας, μακρύτριχους και κούκλους, για να εξασφαλίσω γατάκια που θα έβρισκαν εύκολα σπίτι. Όλα τα γατάκια τα έδωσα σε σπίτια που ποτέ πριν δεν είχαν γάτα, δεν είχαν πείρα από γάτες και δεν ήταν ήδη έμπειροι φιλόζωοι πριν αποκτήσουν (έγιναν μετά, οι περισσότεροι, μέσα από τη σχέση τους με το γατί και μέσα από τη σχέση με μένα που ήμουν στη διάθεσή τους για ό,τι χρειαζόταν). Και σίγουρα ποτέ μα ποτέ δεν θα έμπαιναν στη διαδικασία να πάρουν ένα γατί από το δρόμο, ένα γατί που να μην τους έκανε "κλικ" από την ομορφιά του. Εγώ μπορεί να μην κολλάω στην ομορφιά ούτε στην υγεία, και η μαμά μου πρόσφατα πήρε ένα που του έχει κοπεί το πόδι, και είναι η πριγκήπισσα του σπιτιού. Όμως δεν είναι όλοι έτσι, και δεν κάθομαι να τους κατακρίνω γι'αυτό. Μπορεί να γίνουν στο μέλλον.
Δίνοντας αυτά τα υπέροχα γατάκια δημιούργησα νέους φιλόζωους, και μάλιστα μερικοί έγιναν φανατικοί. Το οτι 2-3 υπήρξαν γαϊδούρια και μου έστειλαν το γατάκι πίσω μετά από λίγο, και έτσι αύξησα εγώ τις γάτες μου, ήταν ατυχές, αλλά στατιστικά αναμενόμενο. Οι περισσότερες ιστορίες είχαν ευτυχές τέλος. Ως μητέρα, ξέρω οτι η μητρότητα είναι μιά συγκλονιστικά ευτυχισμένη εμπειρία, και χαίρομαι που μπόρεσαν οι γάτες μου να την γνωρίσουν. Κάποια στιγμή βέβαια, μετά από 5-6 γέννες, τις στείρωσα. Και οι αρσενικοί βέβαια στειρώνονται πάντα, γιατί ζω σε διαμέρισμα, και ... τα καλώς εννοούμενα παραλείπονται, μ'αυτή τη μυρωδιά θα θέλω εγώ να φύγω από το σπίτι, δεν το συζητάμε.
Αυτή τη στιγμή, επειδή έχω και δύο παιδιά, και τρείς γάτες (συν οι δύο της μαμάς μου που είναι δίπλα), δεν έχω περιθώριο ούτε για μία παραπάνω, οπότε τα δύο αδέσποτα που μάζεψα το περασμένο Πάσχα στειρώθηκαν. Η Μιράντα δεν θα γίνει ποτέ μαμά, και πρέπει να πω οτι στενοχωρήθηκα, αν και ήξερα οτι έτσι ήταν το σωστό. Όταν πήρα αυτά τα δύο, βρήκα σπίτια και για άλλα πέντε αδέσποτα, αλλά τώρα έχω εξαντλήσει όλους τους γνωστούς και φίλους, και δεν υπάρχει περιθώριο για άλλα, οπότε...
Θέλω να πω μ'αυτό, πως δεν είναι όλες οι περιπτώσεις ίδιες, και το να βάζουμε γενικούς κανόνες, απαγορεύσεις και φανατισμούς, δεν προάγουμε τίποτα.
Γελάω επίσης με τη θεωρία του/της αρχικής poster (συγγνώμη δεν αναφέρω το όνομα γιατί φοβάμαι πως αν πάω πίσω να το βρω θα χάσω αυτά που γράφω τώρα) οτι οι οικιακοί ιδιοκτήτες δεν πρέπει να ζευγαρώνουν τα ζώα ράτσας που έχουν επειδή δεν είναι επαγγελματίες και η καθαρότητα της ράτσας είναι λόττο κλπ. Εγώ δεν είχα ποτέ μου ζώο ράτσας, ούτε αγόρασα ποτέ ζώο από μαγαζί, όμως μα την αλήθεια μακάρι τα δύστυχα αυτά προϊόντα συνεχούς ενδογαμίας να ανακατεύονται λιγάκι, να μπασταρδεύει η ράτσα και να γίνονται πιό υγιή και ανθεκτικά.
Μα δεν είναι υποκρισία από τη μιά τάχα να κοπτόμαστε για το πρόβλημα με τα αδέσποτα, κι από την άλλη να είμαστε υπέρμαχοι των ρατσών, των επαγγελματιών εκτροφέων και των σόου, και αλοίμονο στους αδαείς που κι αυτοί "εκτρέφουν" ενώ δεν είναι επαγγελματίες, και χαλάνε την πιάτσα. Σ'αυτούς γιατί δεν λέμε οτι πρέπει να σταματήσουν, γιατί όποιος αγοράζει απ'αυτούς ένα γατάκι ράτσας θα μπορούσε να είχε πάρει ένα αδέσποτο; Δύο μέτρα και δύο σταθμά; Θα μου πείς, όποιος θέλει γάτες ράτσας, δεν θα έπαιρνε αδέσποτο. Μάλιστα! Κι εδώ ερχόμαστε στην αρχή αυτού του γράμματος. Με την ίδια λογική, πολλοί, πάρα πολλοί, θέλουν ένα γατάκι - κι ας μην είναι ράτσας - από σπίτι, που να μη χρειάζεται να δώσεις πάνω από 100 ευρώ για εξετάσεις AIDS και δεν συμμαζεύεται. (Ούτε θυμάμαι πόσα έδωσα συνολικά για τα δύο που μάζεψα - πιό φθηνό θα μου ερχόταν αν τα είχα αγοράσει από μαγαζί - όχι βέβαια πως είχα λόγο να το κάνω, εγώ δεν τα πήρα γιατί χρειαζόμουν κι άλλες γάτες, αλλά επειδή κινδύνευαν)
