Σέβομαι τους άλλους μέχρι να πάψουν να με σέβονται
Υπάρχουν φορές που μπορεί να γίνω επικριτική επειδή αυτό που διαβάζω με βγάζει εκτός εαυτού και με έχει ήδη προσβάλει
Δε μπορώ να δείξω σεβασμό σε κάποιον που προσβάλει τα ήθη μου και την νοημοσύνη μου, και είμαι σίγουρη ότι αυτό το πράγμα είναι αμφίδρομο κι όχι μονόπλευρο
Νομίζω ότι για αυτό λένε όλοι ότι ο σεβασμός είναι κάτι το οποίο κερδίζεται, και φυσικά δεν κερδίζεται με το καλημέρα. Κερδίζεται με το πέρασμα του χρόνου, σιγά σιγά, με την τριβή, με την καθημερινότητα
Θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω D_G περί των ηλικιών κλπ
Ο σεβασμός δεν είναι θέμα ηλικίας, πρέπει να μπορείς να κερδίσεις τον σεβασμό των συνομιλητών σου όσο ετών κι αν είσαι
Δεν υπάρχει "δικαιολογία" ένα νούμερο, γιατί η ηλικία, είναι μόνο ένα νούμερο (παρεξηγημένο)
Μέσα σε αυτό το χώρο που οι περισσότεροι κινούμαστε χρόνια, τόσα πολλά χρόνια, που έχουμε χαρακτηριστεί (δικαίως ως ένα βαθμό) κλίκα, νομίζω ότι λίγο ως πολύ οι περισσότεροι ξέρουμε πως να μιλήσουμε ο ένας στον άλλον
Ξέρω ότι με άλλο ύφος θα μιλήσω στη Νεράιδα και με άλλο ύφος στην Εδάδ
Αλλιώς θα μιλήσω στον D_G που δεν τον ξέρω, κι αλλιώς στον Borat
Αλλιώς θα μου μιλήσει ο Kronos κι αλλιώς θα μου μιλήσει ο ΜονοΣ
Αφουγκράζεσαι τον άλλον, πιάνεις τον παλμό του, μιλάς διαφορετικά με άλλο ύφος στον καθένα...
Εγώ τουλάχιστον, αυτό
προσπαθώ να κάνω
Με κάποιους εδώ μέσα "Ψωμί κι αλάτι", μπορώ να "βριστώ" και παρόλα αυτά να τους αγαπώ, να τους εκτιμώ, να τους σέβομαι
Με κάποιους άλλους... όχι
Μέτρον άριστον για μένα, και ο σεβασμός κερδίζεται, δεν χαρίζεται