υπερηφάνια ΚΑΙ προκατάληψη ΚΑΙ ζομπιζ?
υπερβόλα.
Τα ζόμπιζ είναι μια προκατάληψη. Δεν καταλαβαίνω τον διαχωρισμό.
Ίσως για να σπάσει την αμβλυσοφία του, ο βιβλιοκτήτης θα έπρεπε
να προσθέσει και μια τέταρτη λέξη, λ.χ. cranberries.
και τώρα στο κυρίως μενού:
Αστροκαλησπέρα
(επιρροή από αστρολογικη εκπομπή ιδιωτικού τσάνελου)
θα ήθελα χωρίς την άδεια της domenica να δημοσιεύσω μερικά ερωτήματα
που εμπίπτουν στη μεταστροφή της μις ραξέφσκι σε ένα είδος κατσικογραφής
με κεντρικό νόημα το εξής γαλακτερό:
"μυστηριώδεις διαφωνίες ρεαλιστή με σουρεαλιστή και βελτίωση του σύμπαντος"
ή "εξουθενωτική φροντίδα ματαιόδοξης προσπάθειας για απόδειξη του άχρηστου στόματος"...
πάμε με το χνάρι του κάτεργου και το χαλινάρι της αβύσσου, μέτρο μέτρο:
γιατί καις τα λιγοστα εγκεφαλικα σου κύτταρα σουρεαλομηδενίζοντας για να τερψεις αγνώστους σε ιντερνετικά στέκια;
ναι στρατηγός των νεφών και της τέρψολαγνίας. (πολυ-ελεος, τα φώτα τα φώτα. τζζζβββζζζζζ, βουτ. ΠΛΑΦ)
Τι ξέρω εγώ από τον κόσμο, κάτι στιχάκια που τα διδάσκουν στα παιδιά
βολεμένοι φιλόλογοι που αγνοούν τη λέξη ματσακόνι
Η κριτική σου χάνει τον μπούσουλα και την ουσία της.
Καλύτερα να μη μιλάς για ψευτοσουρεαλισμούς γιατί ενώ εσύ εξιστορείς τι διάβασες
προχτές 'η φέτος το καλοκαίρι (αν τα σταυρόλεξα που λύθηκαν ήταν δροσερά
κι αν θα τα ξανασυναντήσεις ποτέ μπροστά σου σαν ίδιο ψωμί από αλυσίδα φούρνου)
δίπλα σου υπάρχει κάποιος που αρχίζει τη Δευτέρα του ειδοποιώντας γονείς
για τα νεκρά παιδιά του σαββατοκύριακου κι αυτός είναι που σε κρίνει και σου κλείνει
το στόμα. (να το κάνουμε ιστοριούλα με τίτλο? : ο περιπολάρχης κι ο περιβολάρχης)
Κι όχι αυτές οι πεπονόφλουδες που διαβάζεις , όχι τα άκαπνα με τις λογοτεχνικές
ευαισθησίες των βουλωμένων πρωκτών που επιτελούν ρόλο ληγμένου καθαρτικού.
Χίλιες φορές τσοντοποιήματα μπας και του ζυγώσει του γέρου.
άσε μας απο κει.
Κοροιδεύεις τα βιβλια χωμένος ολοκληρος μες σε ράφι δημοσιας βιβλιοθηκης.
ξέρεις όλη αυτή η συνεχής δημοσίευση για τα κατορθώματά μας,
το τι και πόσα διαβάσαμε, πως πορευόμαστε εν πνεύματι,
σε ποια σελίδα του κωλοβιβλίου έχουμε φτάσει και σε ποια
μας ήρθε το αίσθημα χεσίματος, σε ποια λόγια μας έπιασε διάρροια,
και σε ποιο κεφάλαιο τα κακάκια μας ήταν πιο σφιχτούλικα,
τι προτιθέμεθα, τι αποσπάσαμε, τις προσκλήσεις, τις εκδηλώσεις
με έναν τρόπο τσιγγούνικο, με έναν τρόπο μονόδρομο.
Με έναν τρόπο που δείχνει μια απόγνωση αναγνώρισης
(μέχρι και για τα σκατά μας και πες μου εσύ ποιος ενδιαφέρεται για τις σκατούλες
που κάνεις εκτός από τον κοπρολάγνο ή τον καλλιεργητή ή τον κοπροεξεταστή κοπρανολόγο?)
όσο και το ύφος της αδιαφορίας για τους αποδέκτες των μηνυμάτων.
Ένα είδος ψυχικής κωφότητας που φτάνει τα όρια του αυτισμού.
Ανακοινώνουμε διαρκώς τα πεπραγμένα και στη θέση της επικοινωνίας
βάζουμε έναν εαυτό σα μπαλόνι (ωραίος ο μπακούνιν ε? μπα, προτιμώ μυρωδιά ρακούν),
σαπουνόφουσκα που διογκώθηκε επειδή άργησε να σπάσει.
Όλο αυτό, εξκιουζέ μουά κιόλας, μα μου ανανεώνει μια λύπη για την ψυχική στέγνια
και η λύπη δίνει σιγά σιγά τη θέση της σε ένα χαμόγελο αδιαφορίας, σεξουλιάρικο τρόπον τινα (ταρνερ)
Διότι όταν περάσει ο λίγος χρόνος που χρειάζεται για να καταλάβεις το παιχνίδι
κλειδώνεις απλώς την αναμετάδοση και γελάς με τη σειρά σου για την ΑΦΕΛΕΙΑ
εκείνου που πιστεύει πως δεν έχεις καταλάβει το παιχνίδι του.
Κι είναι και σίγουροι εχθροί (και μάλιστα δια βίου) καθότιν κανείς δεν θέλει
να του αποκαλύπτουν τη χαμηλή φιλοδοξία που κινεί το μοτεράκι της ζωής του.
Οπότε συνεχίστε με στυλ την αποκάλυψη της πρώτης χιλιάδος
αναγνωσιμότητάς σας μπας ώστε μαζί να αποκαλυφθεί η επιμονή των
μωροφιλόδοξων ότι θα καταφέρουν κάπως να υψωθούν απ΄αυτό και
να μας ξεγελάσουν, εμάς τους ταπεινούς εύγλωττα μανιφεστοακαταβρόχθητους.
τι μαρξισμός τι αντιμαρξισμός. Ο μαρξ δεν αποκτάει φήμη γιατί πέθανε
κι εσύ δεν αποδεικνύεις κάποια ουσία της υπάρξεώς σου γιατί
τη λέξη Μαρξ τη συναντάς από τα εργοστάσια σοκολατοποίιας και την ποπ
μέχρι το εμπόριο και τις οικονομικές επιστήμες
χέζω ΜΕ τα βιβλία
αν και αυτή την εποχή τα υποκαθιστώ με Σύκα Κορινθίας
μαζεμένα με πατρικό κόπο ένα ένα.
Είσαι μια αυτοαναίρεση...θεατρο σκιών...οτι σνομπάρεις....... κάνεις...
Όσο για το διάβασμα, λυπάμαι που οι άνθρωποι χτίζουν γύρω τους
τόσο ισχυρά τείχη αδύνατα να κρημνιστούν.
Ωραία δεσποινίς ντομένικασέβεν.
Διαβάστε ΕΞΑΝΤΛΗΤΙΚΑ, ΕΞΑΝΤΛΗΘΕΙΤΕ.
Έχοντας λοιπόν πάρει τα καλύτερα από τον καθένα, θα γράψετε ένα περίφημο ποίημα.
Αλλά τί κρίμα. Δεν θα είστε εσείς. Ξέρετε βέβαια πως δεν έχετε ζήσει
όπως ο Νερούδα σ’ ένα σπίτι που βλέπει τον Ειρηνικό ε;
Το ξέρετε ή δεν το ξέρετε;
Τον διαβάζετε και το ξέρετε;
Λίγη ψυχραιμία.
Πώς το έλεγε ο Μαγιακόφσκι για τα ποιήματά του και τα μαξιλαράκια των φοιτητριών;
Ε, κάπως έτσι. Είναι να μην αυτοκτονείς μετά; Αν είναι να καταντήσεις ένθετο…
Ξέρω δε θα μου απαντήσεις για να μη χασεις το μυστήριο γύρω από το σουρεαλ προσωπο σ.
πολύ μαγεία διαβάζεις και πολυξένη τρομπονίδου.
