Προτείνετε ένα βιβλίο

ΦΡΣΙ.jpg


Δημοσίευση Smili publications - Εκδόσεις Σμίλη

Το βιβλίο του Φρήντριχ Σίλλερ (Friedrich Schiller, 1759-1805) "Περί της αισθητικής παιδείας του ανθρώπου σε μια σειρά επιστολών" (1795) είναι το κυριότερο φιλοσοφικό έργο του σπουδαίου ποιητή και στοχαστή. Πρόκειται για ένα πολυσύνθετο έργο, καθώς, εκτός από το κεντρικό θέμα του, την αισθητική και τη θεωρία της τέχνης, περιλαμβάνει ακόμη την ανθρωπολογία, τη φιλοσοφία της ιστορίας και του πολιτισμού, τον πολιτικό στοχασμό, την ηθική αλλά και τη μεταφυσική του συγγραφέα. Το έργο αναγνωρίζεται καθολικά, από κοινού με την "Κριτική της κριτικής δύναμης" (1790) του Καντ, ως θεμελιώδες για την κλασική αισθητική, τη διαμόρφωση του γερμανικού ιδεαλισμού και κλασικισμού, αλλά και ως πρόδρομος του ρομαντισμού. Το βιβλίο είναι συγχρόνως έργο της κλασικής γερμανικής φιλοσοφίας αλλά και σπουδαίο λογοτεχνικό κείμενο. Γι’ αυτό έχει ειπωθεί καίρια ότι «συνδυάζει τις πλουσιότερες σε περιεχόμενο ιδέες με μια σπάνια ομορφιά της έκφρασης» (Βίλχελμ φον Χούμπολτ), αναδεικνύοντας τον Σίλλερ σε σύγχρονο όλων των εποχών.
Στο επίμετρο περιλαμβάνονται τρία κείμενα, του Σίλλερ, του Χέγκελ και του Βίλχελμ φον Χούμπολτ, εξαιρετικής σημασίας για την ερμηνεία του έργου. Το κείμενο πλαισώνεται με σχόλια πραγματολογικά και ερμηνευτικά, καθώς και με διεξοδικά επιλεγόμενα του μεταφραστή Κώστα Ανδρουλιδάκη, τα οποία αναλύουν το έργο και βοηθούν στην κατανόησή του. Η παρούσα δεύτερη έκδοση των "Αισθητικών Επιστολών" αποτελεί την πλήρως αναθεωρημένη και πολλαπλώς συμπληρωμένη και διορθωμένη μορφή της πρώτης έκδοσης (Ιδεόγραμμα, Αθήνα 2006), η οποία υπήρξε η πρώτη ελληνική μετάφραση του βιβλίου από το γερμανικό πρωτότυπο.
 
Σύντομο αλλά αλληγορικό, περνάει πάρα πολλά μηνύματα.
Αν και πολύ γνωστό, μπορεί να μην το έχει διαβάσει κόσμος.

Ελπίζω βέβαια να πιάσουν τις αλληγορίες και να μην σταθούν στην κυριολεξία.

«Όταν ο Γκρέγκορ Σάμσα ξύπνησε ένα πρωί από ταραγμένα όνειρα, βρέθηκε στο κρεβάτι του μεταμορφωμένος σε ένα πελώριο ζωύφιο».

IMG_5747.jpeg
 
IMG_5938.jpeg


IMG_5941.jpeg



Αγαπητέ @chester20080 το έχεις πάρει το βιβλίο του Κωνσταντίνου;

Σε ταγκάρω γιατί ξέρω πως παρακολουθείς press
 
Aυτό
images.jpg


Το βρίσκω πολύ συμπυκνωμένο και κάθε σελίδα μπορεί να έχει να πει κάτι ενδιαφέρον. Πιάνει θέματα εγκεφάλου, ορμονών και εξέλιξης, για θέματα ιεραρχίας, συντηρητισμού , ρατσισμού, αλτρουισμού, φύλα, διαφορές στις κουλτούρες ως προς το ατομισμό και το συλλογικό καλό.

Λέει για παράδειγμα ότι οι πιο συντηρητικοί και ξενοφοβικοί άνθρωποι σιχαίνονται περισσότερο τη ''βρωμιά'' των άλλων, εδώ βέβαια έχουμε την @amarelia που δείχνει να σιχαίνεται τους πάντες αλλά είναι πιο προοδευτικό άτομο :P
 
040100068752.jpg

Ένα ιδιαίτερο βιβλίο με πολύ ουσία σε σημεία ίσως κουραστικό για κάποιους που δεν εχουν καμια επαφή με το αντικείμενο .... Ωστόσο μέσα από αυτό μπορείς να αντιληφθείς βασικές έννοιες ψυχολογίας, νευρολογίας και παιδαγωγικής.
Στα πρώτα κεφάλαια μιλάει για την ουσιαστική μετάβαση πρότυπα από γονείς σε φίλους, που αποτελεί και το κλειδί όλου του βιβλίου.
Αναφέρεται στο attachment και στο πόσο σημαντικό είναι για τη μετέπειτα ενήλικη ζωή, ώστε να μην παρασύρονται τα άτομα στις μεταβατικές περιόδους τους. Έχει να κάνει με την ασφαλή βάση στο πυρηνικό σύστημα.
Επισης αναλύει τη συμβολή αλλά και το χάσιμο της γονεϊκότητας στα παιδιά που μεγαλώνουν με τα social media. Εκεί αντιλαμβάνεται κανείς τον φυσικό μηχανισμό των παιδιών να κολλάνε εκεί όπου βρίσκουν σύνδεση (ασφάλεια δηλαδή), αλλά και τη μετέπειτα ανάγκη ορισμένων ενηλίκων να συμφωνούν με όλους και με όλα, μη έχοντας αυτόνομη προσωπικότητα.

Υπάρχει κεφάλαιο για τα προβλήματα που δημιουργούνται αργότερα στις σχέσεις και για το πόσο ικανοί είναι ορισμένοι άνθρωποι να δημιουργήσουν βαθύτερες και ουσιαστικότερες σχέσεις.
Στο γιατί ένα παιδί που μεγαλώνει ως μοναχοπαίδι μπορεί να εκπαιδευτεί υποσυνείδητα στην εγωκεντρικότατα, εφόσον υπήρξε το μοναδικό παιδί στο βασικό οικογενειακό σύστημα.Τι σημαίνει ενα παιδι να μεγαλώνει με αλλο ενα ή δυο αδέλφια μέσα στο σπίτι και την αξία του μοιράσματος και της ενεργητικής ακρόασης μεσα στη σχέση με ισχυρο αληθινό δεσμο .
Εξηγεί γιατί ένας ενήλικας μπορεί να εμφανίζει ανώριμη, παιδική συμπεριφορά όταν σε ένα πλαίσιο δεν νιώθει αποδοχή και αντιδρά σπασμωδικά και παρορμητικά ...ως ακομη "παιδί" που του αρνούνται κάτι.

Γίνεται λόγος για την έννοια της πειθαρχίας μέσα στη σχέση, όπου πρώτα έρχεται η σύνδεση και μετά η καθοδήγηση. Έτσι κατανοούμε πως ένα παιδί που δεν έχει μάθει να συνδέεται μέσα στο σπίτι του, δυσκολεύεται αργότερα στις σχέσεις του, συχνά λειτουργώντας σαν να είναι το κέντρο του κόσμου , δεν ακούει και δεν σέβεται ουσιαστικά.
Μιλά για τη συναισθηματική ωρίμανση και το πώς αυτή φαίνεται από τις πρώτες κιόλας λέξεις που ανταλλάσσεις με έναν άνθρωπο, καθώς και για τον καθοριστικό ρόλο του γονέα ως σημείο αναφοράς στην ενήλικη ζωή του παιδιού...

Ένα βιβλίο που για εμένα θα έπρεπε να διδάσκεται στα σχολεία, καθώς περιλαμβάνει βασικά στοιχεία που όλοι οφείλουμε να γνωρίζουμε όταν αποφασίζουμε να γίνουμε γονείς, ώστε να αποφύγουμε άθελά μας ή υποσυνείδητα να φυτέψουμε σποράκια εγωκεντρικότητας και ελεγκτικών συμπεριφορών στα παιδιά.
 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top