Πρώην βασιλική οικογένεια της Ελλάδας

[Μαυρίκιος]

Προσωπικά, δε θα έδινα ουδεπόποτε και για οποιονδηποτε λόγο τη ζωή μου για τον οποιονδήποτε ευγενή / βασιλιά / αυτοκράτορα / "συμβολο" / ηγετη κλπ. Δε βρίσκω το λόγο να θεωρήσω / αξιολογησω - ως υπάκουος υπήκοος - πως η ζωη του αξίζει λόγω θέσης ή ισχύος θεσφατικως περισσοτερο από τη δική μου, όποιος κι αν είναι. Δεν αξίζει να πεθανεις για κανέναν - περαν ελαχιστοτατων εξαιρέσεων.

Οι Ιάπωνες, είχαν ανέκαθεν την υπακοή στην κουλτουρα τους και θυσιάζονταν σαν προβατα υπέρ του δυνάστη τους λίαν ευχαρίστως. Ο σεβασμός στη δική μας ζωή, οφείλει να έχει προτεταιοτητα έναντι αυτής των άλλων - παλι με ελαχιστοτατες εξαιρεσεις.

Δεν υπήρχε εθνικισμός τότε που έδιναν την ζωή τους για τον βασιλιά, ήταν ένα κράτος χωρίς να δίνουν καμιά σημασία για την φυλετική καταγωγή με κοινούς νόμους, δικαστικό σύστημα, νόμισμα, στρατό υπό την εξουσία του βασιλιά, τις περισσότερες φορές ήταν ξαδέλφια με βασιλείς εχθρικών κρατών. Δεν υπήρχε δεδομένο ούτε στην Ελλάδα εθνικισμός, απόγονοι των Ρωμιών του Παλαιολόγου έλεγαν ότι είναι, για αυτό τους φόρτωσαν εύκολα τον Όθωνα. Ο εθνικισμός δημιουργήθηκε σταδιακά τον 19ο αιώνα και ολοκληρώθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα με τον Κεμάλ. Με την άνοδο του εθνικισμού έπεσαν οι περισσότεροι βασιλιάδες ή όπου παρέμειναν έγιναν μόνο διακοσμητικοί. Ο θρησκευτικός φανατισμός ήταν το μεγαλύτερο εμπόδιο στην δημιουργία του εθνικισμού επειδή ο καθένας αυτοπροσδιοριζόταν μόνο από τον θεό που λάτρευε και τον τρόπο που τον λάτρευε. Μην ξεχνάμε ότι στην δύση πάνω από όλους τους βασιλιάδες ήταν ο πάπας που μπορούσε να τον ρίξει από τον θρόνο οποιαδήποτε στιγμή και να ανεβάσει αυτόν που ήθελε. Η βιομηχανική επανάσταση βοήθησε στην άνοδο του εθνικισμού επειδή έριξε τον θρησκευτικό φανατισμό.

 

[Αλκίμαχος]

Πάντως οφείλουμε να αποδεχτούμε ορισμένες αλήθειες σχετικά με τον βασιλιά Κωνσταντίνο Β' αν δεν θέλουμε να έρθουμε σε σύγκρουση με την λογική.
1) Υπήρξε όντως βασιλιάς. Η ελληνική δημοκρατία είναι διάδοχο κράτος του ελληνικού βασιλείου του οποίου υπήρξε αρχηγός. Ως εκ τούτου ιστορικά ήταν αρχηγός του ίδιου κράτους οπότε έπρεπε να αποδοθούν τιμές αρχηγού. Αυτή είναι η πραγματικότητα ασχέτως του πόσο θάλασσα τα έκανε, είτε μας αρέσει είτε μας χαλάει είτε η ιδεολογική μας προσέγγιση δεν μας αφήνει επουδενί να δούμε με καλό μάτι ένας "γαλαζοαίματος" να κηδεύεται στην χώρα μας με τιμές αρχηγού κράτους.
2) Δεν ήταν τέως βασιλεύς. Ήταν τέως βασιλεύς της Ελλάδας. Τον τίτλο συνεχίζει να τον φέρει σύμφωνα με την συνθήκη της Βιέννης (1815) ισοβίως. Η προσφώνηση βασιλεύς είναι ξεκάθαρα για προσδιορισμό του προσώπου (στις χώρες όπου δεν αναγνωρίζονται τίτλοι ευγενείας όπως η Ελλάδα). Η εμμονή με όρους "πρώην", "τέως" κλπ καθώς και η εμμονή να του προσδίδουμε επίθετο ενώ δεν είχε, μαρτυρούν δυστυχώς ιστορικά κόμπλεξ.
3) Δεν τιμά την σύγχρονη δημοκρατία μας να κρύβεται φοβικά από την ιστορία της. Προσωπικά, η απουσία θεσμών και κράτους από την κηδεία ενός πάλαι ποτέ αρχηγού μου φάνηκε ιδιαίτερα δυσάρεστη. Μου έδωσε την εικόνα πως το σημερινό κράτος είναι τόσο αποτυχημένο που ντρέπεται να αντικρίσει στα μάτια ένα παλιό και ήδη πεθαμένο σύστημα θεσμών, διότι φοβάται την έκθεση της αποτυχίας του. Το σημερινό πολιτικό σύστημα αρνήθηκε να τιμήσει τον ταξικό του αντίπαλο, τον οποίο έτσι και αλλιώς νίκησε. Αυτό κατά την άποψη μου είναι σημάδι κατωτερότητας και θεωρώ ότι στους περισσότερους δεν άρεσε.

Σχετικά με τη μοναρχία, στην σημερινή εποχή δεν είναι δυνατόν και να θέλει κάποιος να υπάρξει μοναρχία. Κάποτε ο θεσμός αυτός εξυπηρετούσε στο γεγονός ότι η εκπαίδευση ενός ανθρώπου για να κυβερνήσει μια χώρα ήταν τόσο δαπανηρή που σχεδόν ποτέ κανείς δεν θα τα κατάφερνε, οπότε η διατήρηση αφιερωμένων στην εξουσία οικογενειών εξασφάλιζε ότι θα υπάρχουν επαρκώς εκπαιδευμένοι κυβερνήτες. Σήμερα αυτό δεν είναι πρόβλημα καθώς οι άνθρωποι πλέον μορφώνονται στα υψηλότερα επίπεδα σχεδόν δωρεάν, οι ικανοί στη διοίκηση ξεχωρίζουν εύκολα και επιπλέον ο κόσμος μπορεί να επιλεγεί. Η μοναρχία παίζει μονάχα συμβολικούς ρόλους και σε κάποιες χώρες παριστάνει ένα ζωντανό σύμβολο που υποτίθεται ότι ενώνει τον λαό (κατά πόσο το καταφέρνει δεν ξέρω). Στην πραγματικότητα είτε έχεις βασιλιά είτε πρόεδρο της δημοκρατίας και οι δύο κάνουν δημόσιες σχέσεις με αντίστοιχους του εξωτερικού. Η ίδια βρίσκεται στο συμβολισμό. Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί να γίνει ο οποιοσδήποτε, και αυτό είναι που αναδεικνύει ο θεσμός στην ουσία.

 

[nPb]

Ήρεμα έρχομαι. Ο ΠτΔ έχει κάποια αναγνωρισιμότητα στο εξωτερικό σε διπλωματικές αποστολές; Νομίζω ότι ένας βασιλιάς "ακούγεται" καλύτερα. Δεν είναι το θέμα αν έχουμε συνταγματική προεδρία ή συνταγματική βασιλεία αλλά αν ο πρώτος πολίτης είναι απλά κάποια πολιτική τακτοποίηση των κομμάτων (όπως συνηθίζεται σε συνταξιούχους πολιτικούς ή δικαστικούς) ή γόνος κάποιων Οίκων που έχουν διασυνδέσεις στην Ευρώπη.

 

[Μαυρίκιος]

Σίγουρα οι Ευρωπαίοι θα μας αντιμετώπιζαν πολύ καλύτερα αν ήταν ο βασιλιάς ανώτατος άρχοντας αφού ήταν και συγγενής των δικών τους βασιλιάδων, και θα κατσάδιαζε συνέχεια τον πρωθυπουργό να μην διασύρεται η Ελλάδα στους υπόλοιπους επειδή θα χτυπούσε και στον ίδιο.

 

[Nihilist]

1) Υπήρξε όντως βασιλιάς. Η ελληνική δημοκρατία είναι διάδοχο κράτος του ελληνικού βασιλείου του οποίου υπήρξε αρχηγός. Ως εκ τούτου ιστορικά ήταν αρχηγός του ίδιου κράτους οπότε έπρεπε να αποδοθούν τιμές αρχηγού. Αυτή είναι η πραγματικότητα ασχέτως του πόσο θάλασσα τα έκανε, είτε μας αρέσει είτε μας χαλάει είτε η ιδεολογική μας προσέγγιση δεν μας αφήνει επουδενί να δούμε με καλό μάτι ένας "γαλαζοαίματος" να κηδεύεται στην χώρα μας με τιμές αρχηγού κράτους.

Είναι υποστηρίξιμο μεν αυτό που λες, αλλά θέλει παραιτέρω αιτιολόγηση, γιατί με την ίδια λογική θα έπρεπε να αποδώσεις τιμές αρχηγού κράτους και στον Παπαδόπουλο.

Τυχόν αντεπιχείρημα ότι το απριλιανό καθεστώς ήταν παράνομο δε στέκει, αφού το νομιμοποίησε ο Βασιλιάς.

Αλλά ακόμα κι αν το θεωρήσουμε παράνομο, εξίσου παράνομη μπορεί να θεωρηθεί η μοναρχία μετά το ξεκάθαρα νόθο δημοψήφισμα του 1935.

Κι αν παρόλα αυτά θεωρήσουμε ότι τυπικά θα έπρεπε να αποδοθούν τιμές αρχηγού κράτους, πρέπει να λάβεις υπόψη τις τυχόν συνέπειες. Δεν μπορούμε να εθελοτυφλούμε στο γεγονός πως θα προκαλούσε τεράστια αναταραχή και πιθανότατα συγκρούσεις. Τέτοια μυωπική φορμαλιστική αντίληψη των πραγμάτων, χωρίς στάθμιση των συνεπειών, είναι προφανώς ακατάλληλη.

Πάντως, κι ας μην αποδόθηκαν τέτοιες τιμές, ουσιαστικά ικανοποιήθηκαν όλα τα αιτήματα της οικογένειας, που δε θα γίνονταν δεκτά σε ένα κοινό θνητό: επέκταση χρόνου για λαϊκό προσκύνημα, κηδεία στη Μητρόπολη από τον Αρχιεπίσκοπο, παρουσία εκπροσώπων της κυβέρνησης, τιμές στο μνημείο του αγνώστου στρατιώτη, ταφή σε ειδική δήμοσια ιδιοκτησία (Τατόι), στην οποία νομικά δε έχει καμία εξουσία η οικογένεια, τεράστια αστυνομική παρουσία, απευθείας κάλυψη από όλα τα κανάλια κλπ. Ποια λοιπόν η διαφορά με την απόδοση τιμών του κράτους, ότι απλώς δεν υπήρξε πομπή από στρατιωτικά αγήματα;

Νομίζω έτσι όπως έγινε το πράγμα αποδόθηκαν επαρκείς τιμές σε ένα αμφιλεγόμενο πρόσωπο, στο σωστό μέτρο, ώστε να μην προκληθεί το δημόσιο αίσθημα.

2) Δεν ήταν τέως βασιλεύς. Ήταν τέως βασιλεύς της Ελλάδας. Τον τίτλο συνεχίζει να τον φέρει σύμφωνα με την συνθήκη της Βιέννης (1815) ισοβίως. Η προσφώνηση βασιλεύς είναι ξεκάθαρα για προσδιορισμό του προσώπου (στις χώρες όπου δεν αναγνωρίζονται τίτλοι ευγενείας όπως η Ελλάδα). Η εμμονή με όρους "πρώην", "τέως" κλπ καθώς και η εμμονή να του προσδίδουμε επίθετο ενώ δεν είχε, μαρτυρούν δυστυχώς ιστορικά κόμπλεξ.

Η συγκεκριμένη σύμβαση δε δεσμεύει την Ελλάδα, άρα ούτε τους Έλληνες. Εξάλλου, μετά την έξωση της μοναρχίας λογικό όλοι να αναφέρονταν στον "πρώην βασιλιά", οπότε και καθιερώθηκε ο όρος. Αν θες, έχει διακριτική/ονοματοδοτική λειτουργία, δε νομίζω πως λέγεται από κόμπλεξ.

 

[American Economist]

Σε αυτην την χώρα η θα προσκυνάμε βασιλιάδες με την ιδέα ότι θα μας βγάλουν από την κακή μας μοίρα η θα σπάμε τράπεζες για να ανατρέψουμε τον καπιταλισμό. Μια ζωή μέσα στις ακρότητες χωρίς καμία λογική.

 

[giannhs2001]

Πάντως κακά τα ψέμματα, σε σχέση με τους σημερινούς οι βασιλιάδες έκαναν μακράν καλλίτερη εξωτερική πολιτική.

 

[American Economist]

Πάντως κακά τα ψέμματα, σε σχέση με τους σημερινούς οι βασιλιάδες έκαναν μακράν καλλίτερη εξωτερική πολιτική.

Το είδαμε στην μικρασιατική καταστροφή .

 

[giannhs2001]

Το είδαμε στην μικρασιατική καταστροφή .

Δεν είναι ο κάθε Βασιλιάς το ίδιο. Ο Κωνσταντίνος Α' τα έκανε λίγο σκατά όσο να πεις. Όμως, χάρις τον Γεώργιο Β' ήσουν με τη "σωστή πλευρά" της ιστορίας και η Ελλάδα πήγε με τη Δύση που τόσο αγαπάς.

Όσο για εθνικές καταστροφές η αβασίλευτος δημοκρατία δεν πρέπει να κουνάει το δάκτυλο γιατί έχουμε Ίμια, ξεπούλημα Μακεδονίας και πολλά ακόμα που θα έρθουν.

 

[Dias]

Η σειρά "τα καλύτερά μας χρόνια" (ΕΡΤ1) στο επεισόδιο της 17/1 (που είχε γυριστεί μήνες πριν) είχε μια ανέλπιστη σύμπτωση. Αναφερόταν στο 1981 και στην κηδεία της Φρειδερίκης, δυο μέρες μετά την κηδεία του Κων/νου. Από ότι φάνηκε, τίποτα δεν έχει αλλάξει από τότε για τους νοσταλγούς. Το ίδιο γραφικοί και αστείοι έχουν παραμείνει.

​

 

[giannhs2001]

Η βασίλισσα Φρειδερίκη θα έλεγα ήταν επίσης μοιραίο πρόσωπο που ευθύνεται αρκετά για τη πτώση της δημοτικότητας των βασιλιάδων μας.

Βέβαια αυτά τα οι Έλληνες την έλεγαν φρίκη και έτσι πρέπει να τα βλέπουμε λίγο πιο πονηρά. Οι Έλληνες την έλεγαν Φρίκη ή κάτι γνωστοί άγνωστοι διεθνιστές;

Το ίδιο γραφικοί και αστείοι τότε και τώρα παραμένουν οι αντιβασιλικοί.

 

[paskmak]

Όσο για εθνικές καταστροφές η αβασίλευτος δημοκρατία δεν πρέπει να κουνάει το δάκτυλο γιατί έχουμε Ίμια, ξεπούλημα Μακεδονίας και πολλά ακόμα που θα έρθουν.

Μα δε λεει κανένας ότι το παρών σύστημα ειναι τελειο, κάθε αλλο. Φτάνει πια μ αυτή την καραμέλα.



Η μοναρχία ειχε ξεκάθαρα ευθύνη, άμεση, στις μεγάλες εθνικες τραγωδίες. Το ξέπλυμα που κανείς με το άσχετο επιχείρημα «μα τωρα οι άλλοι ειναι καλύτεροι» υπονομεύει μονο την δίκη σου ιδιότητα σαν ιστορικός, η οποία εξ ορισμού πρέπει να ναι αμερόληπτη, δίκαιη και αντικειμενική.

 

[Μαυρίκιος]

Η βασίλισσα Φρειδερίκη θα έλεγα ήταν επίσης μοιραίο πρόσωπο που ευθύνεται αρκετά για τη πτώση της δημοτικότητας των βασιλιάδων μας.

Βέβαια αυτά τα οι Έλληνες την έλεγαν φρίκη και έτσι πρέπει να τα βλέπουμε λίγο πιο πονηρά. Οι Έλληνες την έλεγαν Φρίκη ή κάτι γνωστοί άγνωστοι διεθνιστές;

Το ίδιο γραφικοί και αστείοι τότε και τώρα παραμένουν οι αντιβασιλικοί.

Εδώ κάνεις λάθος, το ΠΑΣΟΚ την έλεγε παλιά έτσι όχι οι διεθνιστές τα τελευταία χρόνια, εκείνοι ήταν δεξιοί σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα.

 

[Dias]

Αν ρωτήστε τον παππού σας, θα μάθετε ότι όλος (σχεδόν) ο ελληνικός λαός την έλεγε Φρείκη από το 1950.

Το 1981 λίγο μετά την ταφή της Φρείκης, έγινε στην Ελλάδα ο μεγάλος σεισμός των Αλκυονίδων. Εκείνο που τότε λεγόταν ήταν ότι το ελληνικό έδαφος αντέδρασε στην ταφή της σ' αυτό.

 

[giannhs2001]

Μα δε λεει κανένας ότι το παρών σύστημα ειναι τελειο, κάθε αλλο. Φτάνει πια μ αυτή την καραμέλα.



Η μοναρχία ειχε ξεκάθαρα ευθύνη, άμεση, στις μεγάλες εθνικες τραγωδίες. Το ξέπλυμα που κανείς με το άσχετο επιχείρημα «μα τωρα οι άλλοι ειναι καλύτεροι» υπονομεύει μονο την δίκη σου ιδιότητα σαν ιστορικός, η οποία εξ ορισμού πρέπει να ναι αμερόληπτη, δίκαιη και αντικειμενική.

Φίλε υπάρχουν δύο γνώμες, η ιστορική και η προσωπική του καθενός. Όταν ομιλώ με την ιστορική μου ιδιότητα είμαι αδέκαστος απέναντι στη βασιλική οικογενεία και έχω γράψει πολλές φορές για αυτούς και τις ανοησίες τους. Όταν τάσσομαι υπέρ τους είναι η προσωπική γνώμη. Έχει τεράστια διαφορά το ένα με το άλλο.

Με αυτό το επιχείρημα που αναφέρεις στην δεύτερη παράγραφο απλά προσπαθώ να δείξω ότι τα πανηγύρια για το δημοψήφισμα του 1974 και την πολιτειακή αλλαγή είναι για γέλια καθώς πρακτικά τίποτε επί της ουσίας δεν άλλαξε αλλά εμείς απλά χαιρόμαστε.

Εδώ κάνεις λάθος, το ΠΑΣΟΚ την έλεγε παλιά έτσι όχι οι διεθνιστές τα τελευταία χρόνια, εκείνοι ήταν δεξιοί σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα.

Ποία είναι ακριβώς η διαφορά ανάμεσα σε ΠΑΣΟΚ και διεθνιστές του ΚΚΕ ή του ( τότε ) Συνασπισμού ας πούμε; Το ΠΑΣΟΚ εκείνα τα πρώτα χρόνια της Μεταπολιτεύσεως είχε σκληρή αριστερή ρητορική.

 

[Μαυρίκιος]

Ποία είναι ακριβώς η διαφορά ανάμεσα σε ΠΑΣΟΚ και διεθνιστές του ΚΚΕ ή του ( τότε ) Συνασπισμού ας πούμε; Το ΠΑΣΟΚ εκείνα τα πρώτα χρόνια της Μεταπολιτεύσεως είχε σκληρή αριστερή ρητορική.

Όχι σε όλα, ας πούμε την ονομασία των Σκοπίων με το όνομα Μακεδονία την είχε αρνηθεί ενώ την είχε δεχτεί η Νέα Δημοκρατία που αντιπροσώπευε ταυτόχρονα την δεξιά.

 

[giannhs2001]

Όχι σε όλα, ας πούμε την ονομασία των Σκοπίων με το όνομα Μακεδονία την είχε αρνηθεί ενώ την είχε δεχτεί η Νέα Δημοκρατία που αντιπροσώπευε ταυτόχρονα την δεξιά.

Εδώ ομιλούμε περί του βασιλικού θέματος. Το ΠΑΣΟΚ είχε σίγουρα αντιβασιλική ρητορική διότι ο πατέρας του Ανδρέα, Γεώργιος Παπανδρέου, ήταν το θύμα των Ιουλιανών του 1965. Όχι πως τον λυπάμαι κιόλας.

 

[Αλκίμαχος]

, γιατί με την ίδια λογική θα έπρεπε να αποδώσεις τιμές αρχηγού κράτους και στον Παπαδόπουλο.

Ο Παπαδόπουλος καταδικάστηκε από δικαστήριο για ανατροπή του πολιτεύματος. Το ότι ο Βασιλιάς τον όρκισε είναι μια πράξη αποδοχής της τότε κυβέρνησης αλλά δεν αποτελεί νομιμοποίηση. Άρα δεν υπήρξε νόμιμος αρχηγός κράτους αλλά παράνομος καταληψίας της εξουσίας. Συνεπώς δεν του αναγνωρίζεται και δικαίωμα να θεωρείται αρχηγός κράτους.

Η συγκεκριμένη σύμβαση δε δεσμεύει την Ελλάδα

Η συγκεκριμένη σύμβαση δεσμεύει και την Ελλάδα ως μέρος του διεθνούς δικαίου. Έχει να κάνει με την διαδοχή κρατών. Ακόμα και σήμερα στην Ελλάδα βρίσκονται σε απόλυτη ισχύ βασιλικά διατάγματα. Τα επικαλούνται σε δικαστήρια κανονικότατα και έχουν την ίδια ισχύ με τους υπόλοιπους νόμους. Ξαναλέω, δεν έχει καμία υποχρέωση η Ελλάδα να αναγνωρίσει τίτλο ευγενείας. Δεν λέμε αυτό. Ο βασιλιάς όμως δεν θα αποκτήσει επίθετο επειδή εμείς δεν δεχόμαστε την ιστορική αλήθεια ότι υπήρξε βασιλιάς.

Ποια λοιπόν η διαφορά με την απόδοση τιμών του κράτους, ότι απλώς δεν υπήρξε πομπή από στρατιωτικά αγήματα;

Η διαφορά έγκειται στην επίσημη αναγνώριση της ιστορικής αλήθειας. Η Ελληνική δημοκρατία είναι διάδοχο κράτος του βασιλείου της Ελλάδας. Και σε εκείνο το κράτος αρχηγός ήταν ο Βασιλιάς. Και εγώ δεν είμαι βασιλικός και δεν υποστηρίζω την μοναρχία στην Ελλάδα για λόγους που μπορώ να τεκμηριώσω απόλυτα αν με ρωτήσεις. Ωστόσο, η ιστορία πρέπει να αναγνωρίζεται και όχι να διαγράφεται γιατί αυτά τα φαινόμενα οδηγούν σε αντιμαχίες και νοοτροπίες "αλυτρωτισμού" και "αδικίας". Επιπλέον, η πολιτεία δεν είναι ο κόσμος που μπορεί να ακολουθήσει έναν νεκρό και να τον τιμήσει με την παρουσία του. Και η επίσημη στάση της πολιτείας επικοινωνείται μέσω επίσημων και τυπικών διαδικασιών οι οποίες καταγράφονται. Από τη στιγμή που η πολιτεία αποφασίζει να μην ακολουθήσει αυτά τα δέοντα, είναι σαν να διαγράφει ή να αγνοεί ένα κομμάτι της ιστορίας αυτής της χώρας. Και αυτή η νοοτροπία είναι αρκετά επικίνδυνη, κυρίως για δύο λόγους. Ο πρώτος λόγος αφορά στο ζήτημα της καταγραφής της ιστορικής αλήθειας. Ο δεύτερος, και σημαντικότερος, έχει να κάνει με την ουσία της Δημοκρατίας μας. Αν διαγράφουμε ότι αισθανόμαστε ότι μας απειλεί ή ότι βλέπουμε σαν "δαίμονα" τότε τι θα γίνει αν η εκάστοτε εξουσία αρχίζει να απειλείται και από τους ζωντανούς στο παρόν; Μήπως θα τους θάβει και αυτούς πριν καλά καλά ξεμυτίσουν; Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά για μια δημοκρατία.

 

[nPb]

Αν ρωτήστε τον παππού σας, θα μάθετε ότι όλος (σχεδόν) ο ελληνικός λαός την έλεγε Φρείκη από το 1950.

Το 1981 λίγο μετά την ταφή της Φρείκης, έγινε στην Ελλάδα ο μεγάλος σεισμός των Αλκυονίδων. Εκείνο που τότε λεγόταν ήταν ότι το ελληνικό έδαφος αντέδρασε στην ταφή της σ' αυτό.

Mήπως ήταν από το Γερμανικό όνομα Φρίτς ---> Φρίτση, Φρείκη, Φρίκη;

 

[Dias]

Mήπως ήταν από το Γερμανικό όνομα Φρίτς ---> Φρίτση, Φρείκη, Φρίκη;

Δεν ξέρω την ετυμολογία που προτείνεις. Γνωρίζω όμως ότι η Φρείκη ήταν Γερμανίδα, δισέγγονη του Κάιζερ και στα νιάτα της μέλος της ναζιστικής νεολαίας.
Το 1962 ταξίδεψε στο Λονδίνο. Εκεί βρέθηκε αντιμέτωπη με Έλληνες διαδηλωτές που ζητούσαν απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων που την κυνήγησαν στο δρόμο. Λέγεται μάλιστα ότι μια γυναίκα τη χαστούκισε (να αγιάσει το χέρι της). Η οργή της (Φρειδερίκης) για τις διαδηλώσεις στο Λονδίνο, ήταν μεγάλη. Για τον Λαμπράκη αναφώνησε "δεν θα με απαλλάξει κανείς από αυτόν τον άνθρωπο;". Μετά από λίγες μέρες ο Λαμπράκης δολοφονήθηκε (τυχαίο; δε νομίζω). Η απάντηση των Βρεττανών στις διαμαρτυρίες της ήταν "Η Βρετανία τάσσεται υπέρ της ελευθερίας του λόγου και εάν εν ενεργεία ή πρώην αρχηγοί κρατών που την επισκέπτονται δεν το καταλαβαίνουν, ή δεν τους αρέσει, ημπορούν άνετα να φύγουν".
Η ιστορία αναλυτικά ΕΔΩ.

​