Έχω φίλο εβραίο, ο οποίος ήταν πελάτης στο ξενοδοχείο που δούλευα και είχε τρέλα με τη Θεσσαλονίκη. Πολλές φορές μου έλεγε για τις σχέσεις μεταξύ εβραίων - μουσουλμάνων, με ατάκες του στιλ «πως είστε τόσο άνετοι εδώ με το να έρχονται μουσουλμάνοι» και άλλα τέτοια. Μου έλεγε ότι, σε κάθε συγκέντρωση άνω των 7-8 ατόμων (κάπου εκεί, δεν θυμάμαι ακριβώς τώρα) υπάρχουν αστυνόμοι, σε πολλές περιπτώσεις και ελεύθεροι σκοπευτές, γιατί οι επιθέσεις αυτοκτονίας (και άλλα παρόμοια) είναι σχεδόν καθημερινό φαινόμενο εκεί. Επίσης μου έλεγε ότι πάρα πολλοί εβραίοι οπλοφορούν, για ευνόητους λόγους. Εγώ ήμουν σε φάση «οκ, έχει και καλούς μουσουλμάνους» αυτός απαντούσε «μπορεί να κάνεις παρέα χρόνια με έναν μουσουλμάνο και μια μέρα να του γυρίσει το μυαλό και να σε καθαρίσει.»
Προφανώς και αυτή είναι η μία άποψη του νομίσματος, αλλά, από ό,τι έχω καταλάβει, το μίσος είναι τεράστιο για την όποια απόπειρα αφομοίωσης.